این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 04 ثور 1395 17:24

شرط اصلی گلبدین حکمتیار، خروج نیروهای خارجی از افغانستان

گلبدین حکمتیار؛ رهبر حزب اسلامی، از شرط اصلی خود یعنی خروج نیروهای خارجی از افغانستان برای مصالحه صرف‌ نظر کرده است.امین کریم؛ سخنگوی رسمی این حزب گفته که این حزب برای پایان دادن به جنگ ۴۰ ساله‌اش با کابل دیگر تقاضای خروج نیروهای خارجی از افغانستان را ندارد.دفتر ریاست جمهوری از این اقدام گلبدین حکمتیار استقبال کرده و گفته است که پیوستن او به روند صلح می‌تواند باعث کاهش میزان خشونت‌ها شود.با این حال، به نظر می رسد که به رغم تمایل پررنگ ریاست جمهوری برای آشتی با حکمتیار، فرایند آشتی و ذهنیت زدایی از افکار عمومی ، کار بسیار دشواری است وطولانی شدن روند مذاکرات پنهانی حکومت با نمایندگان با صلاحیت حزب اسلامی در کابل نیز نشانگر آن است که ارگ ریاست جمهوری به شدت از سوی افکار عمومی، گروه های فشار و به ویژه نیروهای پرقدرت و ذی نفوذ مجاهدین سابق که همچنان حکمتیار را رقیب خود می دانند، تحت فشار است.

از سویی دواخان مینه‌پال معاون سخنگوی رئیس جمهوری افغانستان گفت: با آنکه پاکستان در دور چهارم نشست چهار جانبه تعهد کرده بود که در دور آینده این نشست، طالبان افغان را برای گفت‌وگوی مستقیم با حکومت آماده است اما تا کنون این تعهد از سوی اسلام‌آباد عملی نشده است.معاون سخنگوی رئیس جمهور افغانستان افزود: اگر اسلام‌آباد طبق وعده خود، طالبان را در دور بعدی نشست چهار جانبه به میز مذاکرات نکشاند، ممکن است اعتمادی که اکنون در مورد پاکستان بوجود آمده با چالش روبرو شود.وی اضافه کرد:  تاکنون تاریخ دقیق برگزاری دور پنجم نشست چهارجانبه تعیین نشده است اما میزبان آن پاکستان خواهد بود.نفیس ذکریا سخنگوی وزارت خارجه پاکستان نیز طی نشست مطبوعاتی در اسلام آباد گفت: پاکستان از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند.ذکریا بیان کرد: در سفر اخیر نماینده ویژه آمریکا برای افغانستان به پاکستان تصمیم گرفته شد تا تاریخ برگزاری نشست بعدی چهار جانبه هرچه زودتر تعیین شود.در کنار این تلاشها برای صلح با مخالفین مسلح ،طالبان حملات بهاری خود را آغاز کردند و کارشناسان مسایل افغانستان معتقدند که در این شرایط نمی توان چشم انداز روشنی را از دستیابی به صلح ترسیم نمود . البته برخی از کارشناسان هم امیدوارند با توجه به شرایط منطقه اوضاع تغییر کند و بازیگران داخلی و خارجی به این نتیجه برسند که به روند صلح افغانستان کمک نمایند .

 داکتر جعفر مهدوی ، نماینده ولسی جرگه

((مخالفین مسلح به این جمع بندی رسیده اند که تلاش برای سقوط حکو مت مستقر در افغانستان راه به جایی نمی برد و اراده ملت افغانستان هم در این نیست که نظام سیاسی موجود ، سقوط کند؛ بنابراین احترام به اراده ملت افغانستان می تواند اقدامی نیک باشد اما حکومت افغانستان هم ،تصمیم رهبری حزب اسلامی را باید جدی بگیرد چون اگر حکومت افغانستان بتواند به طور صادقانه رضایت رهبری حزب اسلامی را بدست بیاورد و آنها عملا و رسما از مخالفت با نظام سیاسی موجود دست بردارند و به روند سیاسی کشور بپیوندند باعث می شود که اولا امید در میان مردم افغانستان در مسیر تامین صلح و ثبات به وجود بیاید  وهمچنین صفوف مخافین مسلح یقیقنا متزلزل خواهد شد.مسئله دیگر این هست که حداقل آن دسته از مخالفین مسلح که به دنبال ایجاد نا امنی در افغانستان هستند آنها هم به این جمع بندی می رسند که حکومت افغانستان اراده جدی برای تامین صلح و مذاکره داد و در عین حال صداقت لازم را هم دارد . البته اگر حکومت افغانستان به نوعی بی صداقتی با حزب اسلامی داشته باشد ممکن است حزب اسلامی دوباره به وضعیت قبلی خود برگردد.))

 دلیل سکوت طالبان در قبال این رویکرد حزب اسلامی چیست ؟

داکتر جعفر مهدوی ، نماینده ولسی جرگه

 (( اولا در بین طالبان و حزب اسلامی اصلا ائتلاف رسمی نبوده است و هرکدام اهداف خود را داشته اند اما به صورت غیر رسمی و غیر مستقیم آنها در مخالفت با نظام سیاسی موجود مشترک بودند .مسئله دیگر این هست که طالبان یک مجموعه ای واحد نیستند و به چند مجموعه جدا تقسیم شده اند و مسئله دیگر این هست که طالبان منتظر هستند ببینند حکومت افغانستان با حزب اسلامی چه تعاملی را خواهند کرد و دقیقا این مسئله می تواند برای تصمیم آینده طالبان در تقابل و یا تعامل با نظام سیاسی موجود تاثیر گزار باشد.))

 در رابطه با صلح در افغانستان ، برخی کارشناسان از استراتژی دولت افغانستان در برخورد با مخالفان مسلح انتقاد دارند.

 محمد مختاری  ، کارشناس مسایل سیاسی

 ((با کمال تاسف تاکنون تجربه نشان داده است که استراتژی دشمن به مراتب قویتر ، حساب شده تر ، دقیقتر و موثرتر از استراتژی دولت بوده است. هم در حکومت قبلی و هم در حکومت وحدت ملی ما همواره گفته ایم که متاسفانه دولت استراتژی امنیتی نداشته  و همین امر سبب شده است که دشمن بتواند از این خلاء استراتژی امنیتی بهره برداری کافی کند . با توجه به شرایط جغرافیایی افغانستان ،عملیاتهای دشمن به صورت چریکی هست و به همین علت در فصل زمستان با مشکل و چالش مواجه هستند و دولت نتوانسته است از این فرصت استفاده بهینه کند و آنها را در فصل زمستان از سر راه بردارند و ریشه کن بسازند .دشمن در فصل زمستان سر دولت را تحت عنوان صلح و آشتی و میز مذاکرات و امثال اینها گرم کرد و دولت را از تدارک جنگی بازداشت و آنها را دلخوش کرد تا این که بر سر میز مذاکره بنشینند . تا زمانیکه دولت برای امنیت کشور یک استراتژی امنیتی کوتاه مدت و دراز مدت نداشته باشد و مخصوصا استراتژی محو دشمن را نداشته باشد نمی تواند نتیجه بگیرد اما دولت عملیاتهایی را که انجام می دهد عملیاتهای مقطعی و محلی هست، مثلا وقتی قندوز سقوط می کند فقط برای پاکسازی شهر قندوز اقدام می کند اما دشمن در اطراف قندوز خیمه می زند و تجدید قوا می کند و بالاخره در فرصتی مناسب بار دیگر قندوز را تهدید می کند در حالی که دولت می توانست با پس گیری شهر قندوز اطراف قندوز را پاکسازی کند .))

 اکثر کارشناسان معتقدند در قضایای صلح و امنیت افغانستان بازیگران داخلی و خارجی نقش دارند اما برخی کارشناسان ابراز امیدواری دارند در رابطه به تغییر سیاست بازیگران خارجی

 عزیز احمد فانوس، استاد دانشگاه کابل

((امریکا، انگلیس و پاکستان حامیان اصلی طالبان هستند و همانگونه که این گروه را ایجاد کردند می توانند آن را متلاشی کنند، دولت افغانستان هم کاملاً از این مساله آگاه است.به عبارتی تجربه چندین دهه ای افغانستان نشان داده که بازیگران اصلی صحنه سیاست جهانی و منطقه ای می توانند بر اساس منافع خود گروه هایی را ایجاد کرده و دوباره آن ها را از بین ببرند. زمانی که جان کری وزیر خارجه امریکا به کابل می آید و می گوید که دوره کاری حکومت وحدت ملی افغانستان پنج سال است به معنی آن است که ظاهراً در حال حاضر قصد حمایت از این دولت را دارند و نمی خواهند از طالبان و گروه های مسلح دیگر حمایت کنند و احتمالاً پاکستان و برخی کشورهای دیگر مانند عربستان سعودی را هم متقاعد خواهد کرد که دیگر از طالبان حمایت نکنند.البته به نظر من هرچند طالبان عملیاتی را علیه دولت افغانستان راه اندازی کرده اند اما به نظر می رسد که دیگر این گروه توان مقابله با نیروهای امنیتی افغان را ندارد و به هر صورت مجبور خواهد شد به روند صلح بپیوندد زیرا طالبان دیگر توان آن را نخواهند داشت که از راه نظامی قدرت را به دست بگیرند و حتی اگر کنترل برخی مناطق را در اختیار بگیرند به معنی موفقیت کامل آن ها نیست زیرا برنامه دقیقی برای حکومت کردن در افغانستان نداشته و ندارند. در همین رابطه باید بگویم همانطور که گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان شرایط را درک کرد و راضی به گفتگو با دولت افغانستان شد دیگر گروه ها نیز چاره ای جز این نخواهند داشت.در حال حاضر هم تعدادی از افراد طالبان که در زمان حاکمیت این گروه دارای سمت هایی بودند در لایه های مختلف حکومت افغانستان حضور دارند و افرادی هم از حزب اسلامی حکمتیار حتی در رده های بالای حکومتی دیده می شوند.

چند دستگی هم که در میان طالبان ایجاد شده از قدرت این گروه کاسته است و هرچند بیشتر طالبان به گروه ملا اختر محمد منصور پیوسته اند و تا حدی دوباره دچار انسجام شده اند اما نمی توانند ادعا کنند که گروهی واحد هستند زیرا چند دستگی و تعدد افکار در میان آن ها کاملاً قابل مشاهده است.))

 البته در این میان برخی کارشناسان تاکید دارند که دولت افغانستان در سیاست خارجی باید با قوت بیشتر وارد میدان شود و مانع مداخلات بیرونی گردد.

 محمد مختاری  ، کارشناس مسایل سیاسی

 ((نکته قال اهمیت بحث نقش خارجیها و همسایه جنوبی یعنی پاکستان هست زیرا مشکل اصلی اینجاست .دولت اگر نتوانست استراتژی دقیق داشته باشد به دلیل تاثیرات قدرتهای بیرونی بالای دولت و برخی نیروهای نفوذی است که در لایه هایی از حکومت متاسفانه رخنه کرده اند که در تصمیم گیریهای دولت می تواند تاثیر گزار باشند تا این اصلاحات را در نقاط مختلف ایجاد نکنیم نمی توانیم تصمیم اساسی بگیریم و اینها می توانند فاجعه ای را در سال نو به لحاظ امنیت ایجاد کند که امیدواریم دولت، قبل از آن که دشمن جاههای استراتژیک را از دست دولت خارج کند به فکر بیفتد و اقدام اساسی نماید که درچند محور این اقدامات باید صورت بگیرد .یکی در محور بین المللی بحث پیمان امنیت با آمریکا هست، یا این پیمان لغو شود و یا بر اساس مفاد آن پیمان ،عمل صورت بگیرد و همین طور مذاکرات با همسایه جنوبی یعنی پاکستان مخصوصا آی اس آی پاکستان مهم است که باید بر اساس خواسته هایی که دارند اصل درد را ریشه یابی کنند تا مشکل حل شود.))

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید