این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 25 ثور 1395 16:30

واکنشها به خط انتقال برق توتاپ

واکنشها به  خط انتقال برق  توتاپ

 

 

 

شماری از اعضای مجلس نمایندگان در اعتراض به تصمیم به حکومت در مورد پروژه انتقال برق ترکمنستان، نشست مجلس را ترک کردند.این نمایندگان مردم با این تصمیم اعلام کردند که در کنار جنبش روشنایی به اعتراضات شان ادامه می‌دهند.آنان تاکید کردند تا زمانی که موضوع پروژه انتقال برق ترکمنستان روشن نشود، به نشست‌های مجلس حاضر نمی‌شوند.نمایندگان این حرکت شان را «خیزش متحدانه برای عدالت» عنوان داده اند.این معترضین شامل اقوام مختلف افغانستان می‌شود.لطیف پدرام نماینده مردم بدخشان، محی الدین مهدی نماینده مردم بغلان، احمد بهزاد نماینده مردم هرات و نمایندگان مردم ولایات مرکزی از جمله وکلای معترض هستند.

محمد اکبری، نماینده مردم بامیان که به نمایندگی از وکلای معترض صحبت می‌کرد، گفت که نمایندگان براساس خواست مردم تصمیم به تحریم مجلس نمایندگان گرفته اند.

در همین حال وحید الله توحیدی» سخنگوی شرکت برشنا گفت، این شرکت در نظر دارد که ولایت‌های مرکزی نیز از این برق بهره‌مند شوند.

وی افزود: «برای اینکه انکشاف متوازن به میان آید، حکومت افغانستان این را مناسب دانسته که در عین زمان یک مسیر این پروژه از کابل و مسیر دیگر آن از راه بامیان انتقال داده شود که با این کار ۳۰۰ میگاوات برق به ولایت‌های مرکزی رسانده خواهد شد و بخش دیگر آن به کابل انتقال داده می‌شود.»

وحید الله توحیدی گفت: «این یک بحث تخنیکی است و اینکه به آن رنگ سیاسی داده می‌شود شرکت برشنا در این باره نظری ندارد.»

محمد اشرف غنی رییس جمهور کشور در یک نطق تلویزیونی از توظیف کمیسیون ملی برای بررسی اسناد و اوراق مربوط به پروژه برق ورداتی آسیای میانه خبر داد.

رییس جمهو غنی٬  در واکنش به اعتراضات مدنی نسبت به تغییر مسیر پروژه برق وارداتی از آسیای میانه٬ طی یک بیانیه‌ی تلویزیونی گفت: که حکومت افغانستان کمیسیون ملی را توظیف می‌کند که اعضای آن در مشوره با نمایندگان مردم و فعالین مدنی و تخصصی تعیین شود تا با بررسی تمامی اسناد و اوراق مربوط به این پروژه٬ ابعاد اقتصادی و تاثیرات اجتماعی این پروژه را بررسی کرده و به حکومت ارایه کند.به گفته آقای غنی٬ تصمیم نهایی در رابطه به این پروژه در روشنی بررسی‌های این کمیسیون اتخاذ خواهد شد.اشرف غنی گفت: «تقاضای من این است در چنین مواردی دروازه‌های گفتگو را همیشه باز نگه داریم و به جای احساسات٬ به استدال مسلکی متوسل شویم و مصلحت جمعی را ملاک تصمیم‌گیری خود قرار دهیم.»رئیس جمهور غنی  این اظهارات را پس از آن مطرح کرد در اعلامیه شورای مردمی که همایشی در مصلای شهید مزاری در کابل به خوانش گرفته شده بود، برای حکومت وحدت ملی یک هفته وقت داده شد تا در رابطه با فیصله یازدهم ثور درخصوص تغییر مسیر برق توتاپ از بامیان به سالنگ تجدید نظر کند.

 

محمد سالم حسنی ، استاد دانشگاه

((دولت در هر کشوری موظف هست که در تمام نقاط یک کشور ، انکشاف متوازن را در نظر بگیرد و پلانهای دراز مدتی داشته باشد تا بتوانند کشور را به سمت توسعه سوق دهد و نکته دوم این هست که در افغانستان نیاز است تا با توجه به وضعیت جغرافیایی اش ، شبکه های مختلف ارتباطی و مواصلاتی شکل بگیرد و یکی از زیر بناهای توسعه اقتصادی یک کشور می تواند شبکه های انرژی برق باشد که باید سرتاسر یک کشور را شامل شود که بتواند نیازهای فعلی و دراز مدت افغانستان را تامین کند و وقتی که افغانستان خواست شبکه برق را در افغانستان ایجاد کند به یک ماستر پلان نیاز داشت که از یک شرکت معتبر آلمانی به نام فیشنر دعوت کرد و آنها آمدند و تمام افغانستان را سروی کردند و یک ماستر پلان بسیار جامع تهیه کرد که طبق آن همین پروژه توتاپ از مرز افغانستان و ترکمنستان شروع می کند و بعد به بغلان می آید و از بغلان به سمت مناطق مرکزی می آید که از مناطق مرکزی جاههای مختلف را تحت پوشش قرار بدهد و از این جا کابل و ولایت ها ی جنوبی افغانستان را تحت پوشش قرار بدهد که تاثیرات مهمی را می تواند در درازمدت برای افغانستان داشته باشد.اگر دولت افغانستان بخواهد این شبکه را ایجاد کند بهترین راه ایجاد این شبکه این هست که بتواند این را از طریق مناطق مرکزی بگذراند و به خاطر این که در مناطق مرکزی ما معادن مختلفی داریم از جمله معدن هاجیگگ می تواند از لحاظ اقتصادی سالانه صدها میلیون دالر را به  خزانه دولت واریز کند و از طرف دیگر با توجه به معادن زغال سنگی که وجود دارد که امروزه در تمام دنیا یکی از منابع تولید انرژی و تولید برق حرارتی هست .بحث دیگری که وجود دارد این هست که اگر دولت بخواهد در آینده مسیربرق را به سمت مناطق مرکزی بکشاند نیازمند هزینه های طولانی هست، دولت افغانستان خود را متعهد دانسته است که ما می خواهیم از منطقه پوشته سرخ به ولایت بامیان برق رسانی بکنیم زمانی که برآورد شده است در حدود 40 میلیون یا 45 میلیون دالر برآورد شده است در حالی که تفاوت هزینه گذر پروژه توتاب از سالنگ و بامیان سه میلیون دالر هست یعنی اگر در شرایط فعلی با برآورد فعلی تجدید نظر بکنند 10 یا 15 میلیون دالر به نفع افغانستان هست و در مجموع وقتی اقتصاد دانان بررسی کردند گفتند اگر این پروژه از طریق بامیان به مناطق مرکزی و میدان وردک و ولایت غزنی و ولایتهای جنوب منتقل شده است در حدود 70 الی 80 دالر در خود همین پروژه به نفع افغانستان هست . بحث دیگر این هست که امروزه یکی از فاکتورهای بسیار مهم در تهیه ماستر پلانهای توسعه  ، تاثیرات زیست محیطی هر پروژه انکشافی هست که از جمله پروژه برق با ولتاژ بلند وقتی از مناطق عبور می کند یقینا تاثیرات زیادی را بر مناطق می گذارد ، از جمله درمناطقی که فعلا برق ازبکستان به داخل افغانستان منتقل شده است نشان می دهد که در خیلی از جاهها مشکلات زیست محیطی ایجاد کرده است و اگر قرار باشد کل اینها از یک منطقه عبور بکند  مسیر سالنگ به یک منطقه غیر قابل زیست مبدل می شود.در ضمن این که سالنگ هیچ گاه برای عبور برق یک مسیر سالم و قابل اطمینان نبوده است. مثلازمانی که عبور خط برق کاسا یک هزار مطرح شد کابینه یک صدا گفتند سالنگ توان تحمل لینهای برق را نارد و باید از طریق پنجشیر و جاههای دیگر به سمت پاکستان عبور بکند که با توجه به همین قضیه در آنجا تصویب شد .در شرایط فعلی هم که بحث خط 500 کیلو ولتی ترکمنستان مطرح می شود به هیچ عنوان سالنگ چنین ظرفیتی برای انتقال را ندارد و می تواند با مخاطرات بسیار زیادی مواجه شود اما زمانی که برق از بامیان عبور بکند باز هم به همان ولایتهای هدف می رسد منتها زمانی که از سالنگ بگذرد اگر در سالنگ اتفاقی بیفتد برق تمام مناطق افغانستان قطع می شود اما اگر از بامیان و میدان وردک و مناطق مرکز عبور بکند اگر مشکلی برای برق مسیر سالنگ پیش بیاید برقی که از مناطق مرکزی آمده است به راحتی می تواند کابل و شهرهای دیگر را تحت پوشش قرار بدهد . دولت می گوید ما از همین برق موجود به بامیان برق می دهیم در حالی که در همین لحظه کابل با مشکل کمبود برق مواجه هست، وقتی با این برق که پایتخت را کفاف نمی کند بخواهد مقداری از این برق را به مناطق مرکزی ارسال کنند یقینا شهروندان کابل در شرایط فعلی با کمبود برق مواجه می شود. زمانی که بخواهد این برق را از مسیر سالنگ عبور بدهد در جاههایی مجبورند  که برخی از پایه های برق را جابجا بکند بخاطر این که فضای مناسبی ایجاد شود گرچه محدودیت های زیادی دارد و زمانی که این پایه ها جابجا شود یقینا روزها و ماهها شهروندان کابل بدون برق می مانند .بنابراین از هر جهتی که کارشناسان ملی می اندیشند می گویند که مسیر این لین برق اگر از مناطق مرکزی باشد به نفع آینده افغانستان هست.))

 

.......................................................................................................

 

وزارت مالیه در واکنش به دستور ریاست جمهوری مبنی بر ادغام کابلبانک اعلام کرده است که ادغام کابلبانک راه حل مشکل این بانک نمی باشد.

وزارت مالیه با نشرخبرنامه ای گفته است که شورای عالی اقتصادی افغانستان گزینه ادغام کابلبانک را راه حل مشکل این بانک نمی ‌داند.

بر اساس نوشته وزارت مالیه، این وزارت گزارش پیشرفت کار در مورد روند خصوصی‌سازی کابلبانک را به شورای عالی اقتصادی ارایه کرده‌ است.

در خبرنامه آمده که وزارت زراعت در این جلسه طرح ادغام کابلبانک با صندوق توسعه زراعتی را داده است. این صندوق مسوولیت دادن قرضه به دهاقین افغانستان را دارد.

 

سیف الدین سیحون، استاد اقتصاد دانشگاه کابل

(( سوال : نظر شما درباره ادغام کابل بانک چیست؟

جواب : در حال حاضر به نفع افغانستان نیست زیرا این بانک فعالیت گسترده ای را در عصه حوزه معاش کارمندان در سراسر افغانستان گسترش داده است که خدمتی برای کارمندان هست و از همه مهمتر اگر بخواهند که این بانک خودکفا شود به فعالیتهای بانکداری متعارفش اجازه بدهند و هیئت امناء و نظارت و بخشهای مختلف بانک فعالیتهای کریدتی ، قرضه دهی و فعالیتهای اقتصادی معیاری را مطبق با قانون افغانستان انجام بدهند از این بابت می تواند خودکفاتر شود و در حقیقت از کمکها و مساعدتهای دولت هم بی بهره نشوند. اگر کوشش شود که این بانک را یا به پاکستانیها و یا به نهادهای دیگر بسپارند متاسفانه در حال حاضر با توجه به حضور و نفوذی که دارند برای حفظ هویت و مشخصات کارکنان و مساله امنیت زیان بار هست زیرا بخشی از معاش کارمندان امنیت دولتی و پلیس و اردو و نهادهای افغانستان هم توسط بانک تقدیم می شود.

سوال: شما راه حل را در چه می دانید ؟

جواب: خصوصی سازی در سیستم نظام بانکی در افغانستان قابل قبول هست و در افغانستان این راهها وجود دارد ولی اگر قرار باشد که خصوصی باشد در یک مناقصه شفاف و بسیار عادلانه انجام گردد و اگر خصوصی شود تعهدی هم باشد مبنی بر این که این خصوصی سازی متعهد به حفظ اسناد کارآمدی و توزیع معاش و مذاکره و فعالیتهای بانک معیاری در افغانستان باشد و از همه مهمتر این که مصونیت و امنیت کارکنان حفظ گردد. این بانک تقریبا من حیث یک بانک دولتی در سالهای اخیر عمل کرده است وخصوصی سازی کردن به خدمات عمومی اش صدمه می رساند ،در حال حاضر همه امور جهانی و اقتصادی در پایه منافع استوار نیست یک بخشش هم خدمات و ارائه خدمات معیاری برای شهروندان هست که در حال حاضر کابل بانک این وظیفه را انجام می دهد و راه اصلی و چاره کار خودکفایی بانک این هست که برای اینها زمینه بدهند تا این که در بخشهای مختلف سرمایه گذاری کنند.

سوال: وزارت زراعت پیشنهاد داده است که کابل بانک با صندوق توسعه زراعت ادغام شود نظر شما چیست؟

جواب : به باور من ظرفیتهایی که صندق توسعه زراعت دارد پتانسیلی برای پیشبرد یک بانک بزرگ را ندارد. همین ظرفیت کنونی که کابلبانک دارد سالانه در حدود 60 یا 70 میلیون ضرر می کند و به باور من این ضرر در برابر خدماتی که انجام می دهند ناچیز هست ولی اگر قرار باشد که این را در فعالتهای سودآور و فعالیتها غیر متعارف سوق بدهند وظیفه خدماتش محدود می شود و در بستر خصوصی سازی می رود و چرخه فساد دیگری شکل می گیرد . تجربه بسیار ناکام به نام خصوصی سازی داشتیم که متاسفانه در افغانستان فرهنگ خصوصی و خصوصی سازی بر یک دولت بی قانون شکل نگرفتند. تا زمانی که ما شرایط لازم را برای احیاء فعالیتهای خصوصی سازی ایجاد نکنیم هرگونه سپردن این گونه بانکها  ، یک فساد فراگیر و گسترده کنونی را تولید کردن هست.))

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید