این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 01 جوزا 1395 16:08

توافقنامه صلح بین دولت افغانستان و حزب اسلامی

 

 

 

 

شورای عالی صلح افغانستان تایید می‌کند که پیش‌نویس توافقنامه صلح بین دولت و حزب اسلامی نهایی و به هیات این حزب سپرده شده است.محمد خان، معاون رئیس اجرایی افغانستان روز چهارشنبه ۲۹ ثور، تعهدات پیشنهاد شده در این پیش‌نویس را چنین فهرست کرد: تلاش برای بیرون کردن نام رهبر و اعضای حزب اسلامی از فهرست سیاه سازمان ملل و ممالک دیگر به ویژه آمریکا، عفو زندانیان حزب اسلامی در چارچوب قانون، جا به جایی مهاجرین این حزب در افغانستان، جذب واجدین شرایط اعضای آن به دولت افغانستان و مشورت با آقای حکمتیار در مسایل ملی.

معاون رئیس اجرایی گفت که امتیاز‌هایی مانند دادن پست وزارت خانه، ولایت و یا سفارت به حزب اسلامی در این پیشنویس وجود ندارد.

محمد خان می‌گوید که پیش‌نویس توافقنامه صلح با حزب اسلامی به گلبدین حکمتیار، رهبر این حزب فرستاده شده است و امضای نهایی پس از موافقت آقای حکمتیار صورت خواهد گرفت.

در این نشست هیچ صحبتی از سرنوشت سلاح و تجهیزاتی که حزب اسلامی در دست دارد، به میان نیامد.

به گفته محمد خان پیش‌نویس این توافقنامه دارای یک مقدمه، سه فصل؛ اصول اساسی، مکلفیت‌های طرفین و احکام متفرقه می‌باشد که مجموعا ۲۶ ماده است.

آقای محمد خان در مورد مصونیت قضایی برای اعضای حزب اسلامی گفت: "اگر دنبال قضایای گذشته بگردیم از زمان کمونیست ها، مجاهدین، طالبان و بعد دو دوره ریاست جمهوری آقای کرزی، هیچ وقتی به دولت نمی‌ماند که به مسایل مهم دیگر برسد."

همچنین به گفته وی، در متن این پیش‌نویس آمده که پس از امضای آن، دولت افغانستان رسما از سازمان ملل و دیگر ممالک خواستار حذف نام رهبر و اعضای حزب اسلامی از فهرست سیاه خواهد شد.

معاون رئیس اجرایی همچنین خبر داد که سازمان‌ها و دولت‌ها در این زمینه اعلام آمادگی کرده اند.

معاون رئیس اجرایی می‌گوید که شرطی برای خروج نیروهای خارجی در این پیش‌نویس نیامده است.

به گفته وی، تنها در این پیش‌نویس آمده که اگر نیروهای خارجی مطابق توافقنامه‌هایی که تاکنون انجام شده، از افغانستان خارج شوند، این عمل از سوی دولت و حزب اسلامی استقبال می‌شود.

 

او همچنان در مورد عفو زندانیان حزب اسلامی گفت که کمیسیونی تمام پرونده‌های آنها را بررسی کرده و کسانی که مطابق قانون امکان عفو آنها وجود داشته باشد، شامل این روند خواهند شد.

محمدخان گفت که به اساس این توافقنامه حزب اسلامی تعهد می‌سپارد که هیچ رابطه ای با مخالفان مسلح نداشته باشد و تمام افراد آن دست از جنگ کشیده و با احترام به قانون اساسی پس از این به عنوان یک حزب سیاسی در داخل افغانستان فعالیت کنند.

محمد خان پیوستن حزب اسلامی را به عنوان یک "حزب مهم در زمان جهاد"، آن هم زمانی که جنگ در افغانستان شدت گرفته است، برای تغییر در وضعیت این کشور و جذب مخالفان دیگر به صلح، بسیار موثر می‌خواند.

او گفت: "اگر حزبی به صلح می پیوندد و از مخالفت مسلحانه دست بر می‌دارد و داخل افغانستان نیرو و توان خود را در خدمت به مردم صرف می‌کند و نظریات خود را از راه تفاهمات سیاسی در قضایای ملی ابراز می دارد، جای خیلی خوشبختی است."

دولت افغانستان نیز چند روز پیش با تایید ادامه روند گفت‌وگو میان نمایندگان دولت و حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار، اعلام کرد که مردم افغانستان قبل از امضای هر تفاهم صلحی، از جزییات آن مطلع خواهند شد.

 محمد اسماعیل قاسمیار، رئیس روابط بین‌المللی شورای عالی صلح افغانستان

 ((مذاکره ها فراوان صورت گرفت و هیئت اول و هیئت دوم آمد و ما از فضای مذاکرات راضی هستیم که با یک حسن تفاهم و حسن نیت به پی می رودیک سلسله مسائل تخنیکی وجود دارد مثلا رهایی زندانیان است که تقاضا این هست  قبل از امضاء یا در روز امضاء این زندانیان که عده زیادی هم هستند رها شوند که البته اگر زندانیان مرتکب جرم شده باشند و بعضیها حکم شده باشند اینها را نمی توانیم رها کنیم  اما آنهایی که به خاطر عضویت در حزب اسلامی زندانی شده باشند آن عناصر را می شود رها کرد اما وقت می گیرد تا رسیدگی شود. مسئله دیگر حذف خود نام رهبر حزب اسلامی و یک عده شخصیتها از لیست سیاه  شورای امنیت سازمان ملل متحد ، ایالات متحده آمریکا و شاید ناتو و کشورهای دیگر باشد که حذف اینها زمانگیر هست و باید مطمئن شد. این طور مسائل که دست و پا گیر هست اما امیدواریم که در آینده نزدیک این مسائل تمام شود و طرفین آماده امضاء باشند.

 

اما آیا پیوستن حزب اسلامی آقای حکمتیار به دولت کابل چه پیامدی خواهد داشت؟

 عزیز احمد فانوس ، استاد دانشگاه

(( فکر می کنم خوش بینی و بد بینی در این مورد مطرح نیست زیرا اگر خوش بین یا بدبین باشیم در این مورد موثریت ندارد زیرا اعضای حزب اسلامی در رده های بالای دولت هستند  و یک شاخه حزب اسلامی در داخل کابل از سالهای قبل دفتر دارد و جناب حکمتیار در خارج بوده است و حالا کمترین تاثیر را بالای اوضاع سیاسی و نظامی افغانستان دارد.جناب حکمتیار دیگر  در پاکستان و طالب و داعش جای ندارد لذا ناگزیر هست که بیاید.))

 

محمد موسی فریور ، استاد دانشگاه

 (( جنگ راه حل افغانستان نیست زیرا خارجیها و  دولت و  مخالفان مسلح دولت نتوانستند در عمل از راه جنگ به خواسته ها و برنامه های خود برسند و بدیل جنگ صلح هست  و ندای صلح از هر جایی بلند شود ملت افغانستان از آن حمایت می کند.ما از دولت افغانستان می خواهیم که نه تنها حزب اسلامی بلکه با گروههای طالبان و همه کسانی که به نحوی از نظام ناراضی هستند با آنها کنار بیایند و روی دایره جنگ و بحران و قتل و کشتار مردم مظلوم افغانستان خط بکشند  و افغانستان را از هیولای جنگ نجات بدهند لذا تلاشهایی که اخیرا بین دولت افغانستان و حزب اسلامی افغانستان به رهبری جناب حکمتیار صورت گرفته است به استثناء افراد محدودی که در صلح نفع خود را نبردند توسط ملت افغانستان مورد استقبال قرار گرفته است و ملت منتظر هست که با امضاء معاهده صلح ، طالبان هم به ندای صلح پاسخ بگویند و از جنگ و کشمکش و خونریزی دست بکشند و ملت افغانستان هم مثل سایر ملل روی زمین و حداقل کشورهای همسایه چند صباحی بتواند در صلح و امنیت و ثبات و استقلال به سر ببرد.

فکر می کنم طالبان منتظر اوضاع هستند که دولت به تعهداتش در برابر حزب اسلامی ، چقدر عمل می کند  ومن یقین کامل دارم که تجربه به موفقیت رسیدن مصالحه با حزب اسلامی می تواند یک سرمشق برای جنبش طالبان در افغانستان باشد.))

 

از سویی دیگر پنجمین نشست چهارجانبه در مورد گفت‌وگوهای صلح افغانستان که در اسلام آباد آغاز شده بود، پایان یافت.در نشست روز ۲۹ ثور مانند همیشه، نمایندگانی از کشورهای افغانستان، پاکستان، آمریکا و چین حضور داشتند.

در این نشست یک روزه، اشتراک کنندگان بر ضرورت صلح از طریق گفت‌وگو تأکید کردند.قرار است این گروه نشست دیگری داشته باشد که تا حالا جزئیات زمان و مکان آن روشن نشده است.تصمیم  آخرین نشست این گروه که در فبروری (فوریه) در کابل برگزار شده بود، این بود که تا چند هفته بعد آن، دولت پاکستان گروه طالبان را به میز مذاکره بیاورد و نخستین دور صحبت‌های رو در رو میان دولت افغانستان و گروه طالبان انجام شود.

 

گروه طالبان درخواست گروه چهارجانبه را رد کرد و حاضر به مذاکره با دولت افغانستان نشد.بعد از افزایش خشونت‌ها در افغانستان و به ویژه حمله خونبار در کابل، روابط میان افغانستان و پاکستان سرد شد و رئیس جمهوری افغانستان پاکستان را به کم‌کاری در زمینه مبارزه با تروریسم متهم کرد.

نخستین نشست گروه چهارجانبه صلح افغانستان در ماه جنوری (ژانویه) ۲۰۱۶ در اسلام آباد برگزار شد. دور دوم گفت‌وگوها در کابل،  دور سوم آن در اسلام‌آباد و  چهارمین دور این گفت‌وگوها هم در کابل برگزار شده بود.

اما آیا مذاکرات با توجه به این وضعیت چه نتیجه ای خواهد شد؟

قاسم یار

(( فلسفه وجودی نشست چهار جانبه از طرف چهار کشوری که اینها هماهنگی نشان داده بودند این بود که  برای مذاکرات بین الافغانی به خاطر صلح زمینه سازی کنند و نقشه را آماده کردند و حتی تاریخ تعیین کردند که طرف مقابل بیاید و چهار جانب متعهد شده بودند که هرگاه سرپیچی از این نقشه راه صورت می گیرد ما مشترکا عکس العمل نشان می دهیم که ما چنین چیزی را ندیدیم.آنها سرپیچی کردند یعنی حاضر نشدند که در مذاکرات حاضر شوند و بهانه آوردند که هوا گرم شده است و ما حملات تابستانی خود را شدت می دهیم که حمله اخیر شهر کابل بسیار خونبار بود.))

 

عزیز احمد فانوس ، استاد دانشگاه

 ((اگر خوش بینانه قضاوت کنیم یک فی صدی بسیار کم و نامحسوس تاثیر دارد زیرا اکنون حتی طالب موثریت خود را از دست می دهد و هر روز اعضای طالب توسط داعش اعدام می شوند و اینها از دوردستها رانده می شوند و طالب پروژه ای هست که ختم می شود .))

 

اما درباره مذاکرات صلح ، برخی کارشناسان تاکید دارند که باید کشورهای قدرتمند منطقه به خصوص روسیه مشارکت داشته باشند .یکی از بخشهای مهم توافق نامه افغانستان با روسیه هم که اخیرا امضا شد،بحث مبارزه با تروریسم هست در این رابطه روسیه طی  دو سال اخیر بارها از گسترش تروریسم از افغانستان به کشورهای دیگر ابراز نگرانی کرده است حال پرسش آنستکه آیا روسیه  می تواند نقش موثری در مذاکرات صلح افغانستان داشته باشد؟

 

داکتر محمد قاهرسینا ، استاد دانشگاه

((در مذاکرات صلح افغانستان که در آغاز ماه فیبریه آغاز شد در این مذاکرات از قبل گفته بودیم که حضور کشور های هند و روسیه و ایران بسیار حیاتی و مثبت خواهد بود . متاسفانه در آغاز این مذاکرات به چنین کاری علاقه نشان ندادند ولی اشتراک روسیه و حکومت ایران و حکومت هند در مذاکرات صلح افغانستان بسیار حیاتی و مهم هست .روسیه علیه تروریسم مبارزه قوی و شدیدی دارد و می تواند در این راستا همکار باشند اما در مقابل پاکستان و انگلستان به عنوان حامیان اساسی تروریسم منطقوی هستند باید دید آیا آنها به روسیه اجازه خواهند داد که همکاری صادقانه و عملی اش را با حکومت افغانستان عملا به اجرا بگذارند و از جانب دیگر آیا کسانی که در حکومت وحدت ملی افغانستان نقش تصمیم گیرنده دارد اینها واقعا می خواهند علیه تروریسم یک مبارزه عملی شود و یا صرفا می خواهند شعاری برای تداوم حاکمیت خود داشته باشند یا برای تامین ارتباطات سیاسی با کشورهای منطقه ای و با کشورهای جهانی داشته باشند و آیا صلاحیت ملی و استقلال عملی را دارند یا اینکه شاید ندارند و بیشتر وابسته به نظریات مشاورین و سفارت خانه هایی هستند که به این ترتیب ما نمی توانیم بگوییم که واقعا مبارزه علیه تروریسم چقدر مثبت خواهد بود.)) 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید