این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 01 سرطان 1395 16:18

ادامه ناامنی ها در افغانستان

 

 

 

 

آمریکا در طرح جدید خود برای ادامه حضور نظامی در افغانستان اعلام کرده به کمک متحدان خود سالانه ۵ میلیارد دلار برای تامین امنیت و آموزش نیروهای ارتش این کشور هزینه می کند.وزارت دفاع آمریکا گفته است این کشور برنامه ای برای تامین امنیت افغانستان تا سال 2020 ارائه کرده است که برای تامین هزینه های آن به کمک متحدان خود نیاز دارد. از سویی باراک اوباما رییس جمهور امریکا، با تصویب طرحی خواهان گسترش دوباره نقش نظامیان امریکا در افغانستان شده است .بر اساس طرح جدید، نظامیان امریکایی اجازه دارند تا در صورت نیاز حملات بیشتر هوایی را علیه طالبان انجام دهند .

این اظهارات در حالی مطرح می شود که مردم افغانستان و حکومت پیشین به رهبری حامدکرزی، در ۱۵سال گذشته بارها از نظامیان امریکا خواسته اند که مراکز تجهیز و تمویل هراس افکنان را در خارج از افغانستان هدف قرار داده و از بین ببرد، زیرا جنگ در ولایات و روستاهای افغانستان علیه این گروه نتیجه نمیدهد.اما نظامیان خارجی در ماموریت ۱۴ سال گذشته شان موفق نشدند که مراکز اصلی تجمع گروههای هراس افگن به خصوص گروه طالبان را از بین ببرند.رئیس جمهور سابق افغانستان ضمن انتقاد از افزایش اختیارات نیروهای آمریکایی اعلام کرد که به تغییرات اخیر ماموریت نظامی واشنگتن در افغانستان مشکوکم و این تغییر ناامنی و تقویت طالبان را منعکس می‌کند.«حامد کرزی» رئیس جمهور سابق افغانستان گفت: آمریکا باید ماموریت نظامی خود را در افغانستان به حمایت از نیروهای محلی محدود کند و فشار بر پاکستان را برای آغاز مذاکرات صلح با طالبان افزایش دهد.

در ابتدای حضور نظامی آمریکا در افغانستان با توجه به سقوط سریع حکومت طالبان ، مردم انتظار داشتند که  در کشورشان امنیت و صلح تامین خواهد شد اما همچنان ناامنی با گذشت 15 سال از حضور نظامی آمریکا وناتو بزرگترین چالش فراروی افغانستان است.اینکه چرا آمریکا نتوانست در این مدت طولانی امنیت افغانستان را تامین نماید کارشناسان به دلایل گوناگون اشاره دارند اما این اتفاق نظر وجود دارد که امریکا نمی خواهد امنیت افغانستان تامین شود.

اما هرگاه آمریکا بخواهد تا در تامین امنیت افغانستان گام بردارد چه اقداماتی را باید انجام دهد؟

 

داکتر نور آقا روئین ، کارشناس سیاسی

  (( قدرت های مسلح افغانستان در عدم حضور نیروهای بین المللی توانستند در جبهات مختلف مقاومت کنند و مبارزه بسیار مردانه و جسورانه ای انجام دهند و مخالفین نتوانستند نیروهای مسلح ما را مغلوب بسازند .با درک این قضیه ایالات متحده آمریکا به جای این که سرباز و عسکر خود را بیشتر کند بهتر این بود تا نیروهای مسلح افغانستان را بیشتر تجهیز می کردند و اینها را برای دفاع از میهن شان آماده می ساخت اما با کمال تاسف این کار به صورت لازم صورت نگرفت واز جانب دیگر وضعیت داخل افغانستان لرزان هست و در ضمن گروههای رنگارنگ مخالفین و تروریستان هم در حال سازماندهی مجدد هستند مسلما آمریکا در این رابطه احساس خطر کرده است خطری که با کمال تاسف در 12 یا 13 سال حضورشان مرفوع نشد.یگانه راه همین بود که یک حکومت مقتدر مرکزی به شمول تمام شخصیتها و اشخاص موثر ایجاد می شد و افغانها خودشان می توانستند با کمک جامعه بین المللی جلو ترویستان را بگیرند و ضمنا فشار بر پاکستانیها و سازماندهی این نیروها هست که با کمال تاسف این کار صورت نگرفت .اگر نیروهای افغانستان خودشان از لحاظ تجهیزات هوایی مجهز می شدند بهتر بود تا این که آمریکاییها در افغانستان حضور داشته باشند.))

 

اما علل ادامه ناامنی در افغانستان چیست؟

 

بشیر بیژن، مدیر مسئول هفته نامه خبرنگار

 (( جنگ افغانستان محصول ذهن و تفکر مردم افغانستان نبوده است زیرا جنگ افغانستان از آدرسهای مشخصی ایجاد و مدیریت می شود. در افغانستان همه ولایات در شرایط جنگ به سر می برند البته جنگ هلمند از زوایای مختلف قابل بررسی و برداشت هست. هلمند از جمله ولایات افغانستان هست که با داشتن مساحت بزرگ جغرافیایی، شرایط موسمی و محیطی مناسب برای کشت و تولید مواد مخدر دارد چنان که بیشترین مواد مخدر در افغانستان در همین ولیات تولید می شود و موجودیت معادنی همانند اورانیوم و برخی از معادن با ارزش دیگر در این ولایت هم،  انگیزه هایی  برای گسترش و ادامه جنگ هلمند هست .جنگ به خاطر وزیر دفاع یا وزیر داخله یا رئیس امنیت پیش نمی رود مولفه ها برای پیروزی در یک جنگ انگیزه هست زیرا در زمان های طولانی جنگ، وزیر دفاع داشتیم اما هیچگاه حلال مشکل نبود .در وضعیتی که ما قرار داریم اگر در هر نهاد امنیتی ما به جای یک وزیر 5 وزیر داشته باشیم مشکل ما کاهش پیدا نمی کند زیرا مشکل ما به آدرس دیگری مرتبط هست.))

 

در قضایای امنیتی افغانستان همواره نقش پاکستان مطرح می باشد اخیرا ریچارد اولسون» نماینده ویژه دولت آمریکا در امور پاکستان و افغانستان و «پیتر لووی» مدیر ارشد حوزه جنوب آسیا در شورای امنیت ملی آمریکا درخصوص روابط دوجانبه، روند صلح افغانستان و ماجرای کشته شدن ملا اختر منصور سرکرده سابق طالبان در حمله هواپیمای بدون سرنشین آمریکا در ایالت بلوچستان پاکستان با «سرتاج عزیز» مشاور نخست وزیر پاکستان در امور خارجی و «اعزاز احمد چودری» سرپرست وزارت خارجه این کشور دیدار و گفت و کردند.

مشاور نخست وزیر پاکستان در امور خارجه در این ملاقات، ضمن اعلام مراتب اعتراض شدید اسلام آباد به حمله هوایی پهپادهای آمریکایی، تاکید کرد این حملات نه تنها نقض صریح حاکمیت ملی و تمامیت ارضی پاکستان و نقض منشور سازمان ملل است، بلکه باعث تشنج در روابط دوجانبه می شود.

هیات پاکستانی در این ملاقات، در پاسخ به ادعاها و نگرانی های مطرح شده از آمریکا مبنی بر اینکه خاک پاکستان به پناهگاه امن برای طالبان (افغانستان) تبدیل شده است، تاکید کرد که پاکستان بطور جدی همچنان درحال دنبال کردن اهداف خود برای از بین بردن تمام شبه نظامیان و تروریست ها از خاک این کشور است. هیات پاکستان همچنین تاکید کرد: اسلام آباد از نیروهای افغانستان انتظار دارد که علیه شبه نظامیان «تحریک طالبان پاکستان» که در افغانستان حضور دارند، اقدام موثر انجام دهد. اما سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان بار دیگر با تاکید بر حضور طالبان افغان در پاکستان اعلام کرد که ادعای رئیس ستاد ارتش پاکستان مبنی بر حضور تحریک طالبان این کشور در افغانستان حقیقت ندارد.

«تواب غورزنگ» سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان گفت: افراد وابسته به گروه تحریک طالبان پاکستان شامل «ملا فضل الله» در خاک افغانستان نیستند اما اسلام‌آباد باید بر اساس توافقات نشست‌های چهارجانبه، طالبان افغان را هدف قرار دهد که در داخل خاک پاکستان حضور دارند.غورزنگ ادامه داد: تحریک طالبان پاکستان، شبکه حقانی، شبکه القاعده، طالبان، لشکر طیبه و دیگر گروه‌های تروریستی تهدیدی برای امنیت افغانستان و منطقه هستند.سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان افزود: این اتهامات نتیجه نخواهد داشت. اگر خواستار صلح و ثبات افغانستان هستیم، باید بر اساس توافقات مذاکرات چهار جانبه عمل کنیم.

گرچه مقامات پاکستان نسبت به حمله هوایی پهپادهای آمریکایی به شدت اعتراض کرد و اعلام نمود این حملات نقض صریح حاکمیت ملی و تمامیت ارضی پاکستان و نقض منشور سازمان ملل است،اما کارشناسان مسایل منطقه دیدگاه دیگری را هم مطرح می کنند.

 

بسم الله تابان ، کارشناس سیاسی

((بازیهای سیاسی جدید در منطقه ، پاکستان را به نحوی مجبور می سازد تا دوباره خود را وارد بازیهای منطقه ای و جهانی کند و در این بازیهای جدید سیاسی  مسئله هند هست که در محور قرار دارد زیرا افتتاح بندر چابهار، افتتاح بند سلما و کمکهای دیگری که در منطقه انجام داده است از لحاظ سیاسی تاثیراتی را در روابط منطقه ای ما دارد . پاکستان تاکنون تصور می کرد بخش اصلی یا مهره اصلی سیاست منطقه ای ما می باشد و حمایت قاطع ایالات متحده آمریکا ، چین و بعضی از کشورها را با خود دارد اما اکنون تصور می کند راهی که

می رود باعث انزوا و مشکلات امنیتی اقتصادی در جمهوری  اسلامی پاکستان خواهد شد و همچنان کمک می کند تا هند بیشتر در منطقه قوی تر شود  .به همین دلیل پاکستان باید دوباره روی بیاورد به سیاستی که به صلح و ثبات منطقه برسد تا وارد سیاستها  یا بازیهای منطقه ای شوند اما تصور من این هست که جامعه جهانی و کشورهای منطقه و به ویژه افغانستان به عملکرد پاکستان به دیده شک می نگرند و تصور می کنند که پاکستان در حالتی  قرار دارد که  تقاضای چنین حملاتی را کند البته باید بر اساس سیاست کل اعلام کند که شما فضای ما را نقض کردید تا بتوانند تنشهای داخلی را کنترل کند زیرا به باور من از کشور بیرون حملات نظامی نمی تواند صورت بگیرد مگر این که توافق قبلی وجود داشته باشد چون جامعه جهانی ناظر هست و نقض صریح حاکمیت ملی یا تمامیت ارضی یک کشور باعث واکنش سازمان ملل خواهد شد.اگر واقعا پاکستان می خواهد بگوید که شما حریم ما را نقض نکنید چرا در شورای امنیت مسئله نقض تمامیت ارضی خود را مطرح نمی کند، بعد از هر حمله ای پاکستان سروصدای مطبوعاتی را ایجاد کرده است تا بگوید که ما در قبال سرنوشت ملت حساس هستیم و شکایت خود را مطرح کردیم اما عملا هیچ کاری را انجام نداده است .من مطمئنم که از قبل توافقی بین ایالات متحده آمریکا و پاکستان حداقل بین نهادهای استخباراتی شان وجود دارد.))

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید