این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 10 دلو 1394 17:49

دور دوم نشست چهارجانبه افغانستان، پاکستان، چین و آمریکا در کابل

 

 

 

 

 

 

 

دور دوم نشست چهارجانبه افغانستان، پاکستان، چین و آمریکا در کابل برگزار شد. دور بعدی آن هم قرار است در هفدهم ماه دلو در اسلام آباد پاکستان برگزار شود. هدف از برگزاری این نشست ها، زمینه‌سازی برای گفتگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان اعلام شده است. از سوی دیگر برخی منابع خبری گزارش داده اند که گروه طالبان شرایط جدید خود برای حضور در مذاکرات صلح با دولت کابل را اعلام کرده است. طالبان گفته اند که دولت افغانستان اختیار مذاکره و مصالحه را ندارد و این گروه فقط آمادگی دارد به طور مستقیم با آمریکا وارد مذاکره شود.طالبان همچنین خواسته اند که دولت افغانستان باید دفتر دائمی را برای این گروه در ولایت هلمند تاسیس کند و این ولایت را به طور کامل در اختیار آنان قرار دهد.این در حالی است که هنوز نشست هایی که قرار است شرایط مذاکرات را فراهم کند به نتایج نهایی نرسیده است. با وجود این، وزارت امور خارجه افغانستان اعلام کرد مقامات افغانستان، پاکستان، آمریکا و چین در کابل برای تدوین نقشه راه گفت وگوهای صلح، پیشرفت های چشمگیری حاصل شده است. از سوی دیگر طالبان همچنان به حملات خود به اهداف نظامی و غیرنظامی در افغانستان ادامه می دهند چنانچه در یک حمله انفجاری افراد این گروه به موتر حامل کارمندان تلویزیون طلوع در کابل هفت نفر کشته و بیش از بیست نفر زخمی شدند.

کارشناسان

غلام فاروق مجروح عضو پارلمان افغانستان

محمد جواد پناهی، روزنامه نگار

امیر فولادی ، کارشناس

تاکنون دو دور از نشست های چهارجانبه برگزار شده است و نشست بعدی هم در راه است، قرار بوده در این نشست ها نقشه راه برای مذاکرات صلح دولت افغانستان و طالبان تهیه و شرایط مذاکرات هم فراهم شود. این کار چقدر پیش رفته است؟ این نشست ها تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ و چقدر امیدواری برای ثمربخشی گفت وگوها وجود دارد؟

غلام فاروق مجروح عضو پارلمان افغانستان ((صلح گمشده مردم افغانستان هست و افغانستان تاکنون از هر طرح صلحی استقبال کرده است، ما طی 13 سال گذشته هم نشستهای بسیاری در رابطه با گفتگوهای صلح افغانستان داشتیم و شورای عالی صلح ایجاد شد ولی متاسفانه نتیجه مثبتی نداشته است . چیزی که می تواند این نشست را از نشستهای قبلی متمایز بسازد مسئله حضور ایالات متحده آمریکا و چین من حیث دو کشور ابر قدرت جهان هست لذا اگر آمریکا و چین روی پاکستان فشار وارد کنند که به گفتگوهای خود صادق باشند احتمال می رود که ما بتوانیم به صلح پایدار در افغانستان دست پیدا کنیم. گفتگوهای چهار جانبه ای که دو اجلاسش گذشته است هرچند یک سلسله خوش بینیها را برای مردم و دولت افغانستان ایجاد کرده است اما نمی توان باور کرد که واقعا صداقت در گفتار پاکستاینها هست یا خیر ؟ اگر پاکستانیها می خواهند حکومت و ملت افغانستان به آنها باور داشته باشند اولین مطلب به وجود آمدن آتش بس هست تا این که ما بدانیم آیا واقعا کسانی که همراه ما مذاکره می کنند نماینده طالبان و مخالفین دولت افغانستان هستند یا خیر؟اکنون چنین یقینی به میان نیامده است و خطوط قرمزی که ما داریم قانون اساسی و دستارودهای چند ساله افغانستان هست اینها هم مورد پذیرش جانب مقابل واقع نشده است و یک سلسله مسائل مهمی آنها دارند که تا بحال بحثهای مکملی صورت نگرفته است . به هر صورت ما منتظر می مانیم که حکومت افغانستان در جلسات بعدی به نتیجه ای می رسد یا نمی رسد.))

در گذشته هم نشست هایی به منظور برقراری صلح برگزار شده بود، این بار چه تغییری در نشست ها و گفت و گوها ایجاد شده است و چقدر امیدواری برای به نتیجه رسیدن گفت و گوها وجود دارد؟

محمد جواد پناهی(( در مذاکرات دور اول که گفتگوهای صلح در اسلام آباد آغاز شد کشورهای شرکت کننده تلاش داشتند تا از نقش موثری که دولت پاکستان در گروههای مسلح مخالف دولت دارد استفاده کنند و بتوانند زمینه صلح و گفتگو و آوردن مخالفین به میز مذاکره را فراهم کند. متاسفانه تاکنون کدام کشوری این تضمین را به دولت افغانستان نداده است و از طرفی نشست دومی که در کابل برگزار شد تمام تلاشها برای عملی شدن توافقات نشست اول بوده است و دولت افغانستان خوش بین هست . قضیه ای مورد توجه این که دستگاه دیپلماسی افغانستان مسئولیت پیشبرد این مذاکرات را دارد و شورای عالی صلح افغانستان نقش کمتری دارد که این نقش کمتر ، زمینه موفقیتی را فراهم کرده است تا دولت را مستقیما در گفتگوها و صحبتها و توافقاتی که فی مابین طرفین می شود دخیل کند که بر اساس پالسی و سیاستهای کلان دولت باشد.))

پیش شرط هایی که از سوی طالبان مطرح شده است چه معنایی دارد ؟ هنوز شرایط مذاکرات هم فراهم نشده اما آن ها باز هم از شروط خود حرف می زنند.

فولادی(( فکر می کنم که طالبان از قدیم این شرط را داشته اند اما مهم نقش پاکستان هست. آنطور که دولت افغانستان نسبت به دولت پاکستان تغییر موضع داد و فرصتهایی را برای پاکستان فراهم ساخت و از طرف دیگر همکاری های اقتصادی امیدوری را به وجود آورده است که حداقل پاکستان بتواند بخش عمده ای از طالبان را به پای میز مذاکره بکشاند و فکر می کنم پیش شرطهایی را که طالبان مطرح کرده است چندان جدی نخواهد بود . با توجه به موضوع داعش حتی بحث طالب اگر حل شود باز هم حداقل برای دو سال آینده موضوع حضور نیروهای بین المللی با توجه به تهدیدات داعش ممکن است در افغانستان تمدید شود و این پیش شرطی نیست که دولت افغانستان بپذیرد و همچنین دولت پاکستان هم فکر نکنم که روی این پیش شرط طالبان اصرار کند . تنها امیدواری که وجود دارد تغییر رویکرد پاکستان هست که امیدوارم این دفعه پاکستان به وعده هایش عمل کند.))

پیش شرط هایی که از طرف طالبان برای مذاکرات صلح مطرح شده چقدر عملی است؟ مخصوصاً اینکه خواستار مذاکره مستقیم با آمریکا هستند و خواستار ایجاد دفتر دایمی در هلمند و در اختیار گرفتن کنترل این ولایت شدند، در کنار آن جنایت هم می کنند.

مجروح (( به هیچ وجه صحبتهایی که به جز از رهبر حکومت افغانستان باشد مورد قبول دولت افغانستان نیست و هیچ ولایتی به دشمن تسلیم نخواهد شد . اگر طالبان خواسته باشند مذاکره کنند می توانند در کابل بیایند و حکومت افغانستان برایشان دفتر ایجاد کند تا آنها بیایند و بنشینند پیرامون موضوعات صحبت کنند. اگر آنها بخواهند این صحبتها را به بخشی از افغانستان بکشانند به نوعی آنها حاکمیت خود را در هلمند و سایر ولایات افغانستان ایجاد کنند به هیچ وجه حکومت افغانستان چنین چیزی را نمی پذیرد.))

دولت افغانستان از پیشرفت های چشمگیر در نشست های چهارجانبه گفته است این پیشرفت ها چه می تواند باشد؟

مجروح (( تاکنون با رسانه ها و پارلمان و جامعه بین المللی و جامعه مدنی افغانستان از پیشرفتها و خصوصیات پیشرفتها مطلبی در میان نگذاشته است . طبیعتا بر سر گفتگوها چانه زنی صورت گرفته است و ما امیدواریم که این چانه زنیها و این صحبتها و پیشرفتها به نفع افغانستان بوده باشد . هر چیزی که به نفع افغانستان باشد ما از آن استقبال می کنیم و می خواهیم که ما هم به عنوان یک کشور مستقل ، آزاد و با ثبات در بین جامعه در کنار همسایگان خود باشیم اما بهای صلح را نمی توانیم گرانتر از قیمت جنگ بپذیریم.)

نقش آمریکا و پاکستان در نشست های چهارجانبه پر رنگ تر به نظر می رسد و ظاهراً تلاش دارند که این نشست ها را به نتیجه برسانند. واقعاً چقدر صداقت را شما در عملکرد آن ها می بینید؟

پناهی (( در اجلاس کابل هم تلاش بر این بود که به مخالفین دولت اعلام کنند که فرصت را از دست ندهند و از این فرصت به وجود آمده نهایت استفاده را کنند و به میز مذاکره بنشینند اما واقعیت این هست که باز هم در نشست دوم تکیه بر این بود که ایالات متحده می تواند نقش سازنده ای در آوردن صلح در افغاستان داشته باشد. به نظر من ایالات متحده طی 13 سال گذشته تلاش خود را برای آوردن صلح در افغانستان تا حدودی انجام داده است اما این تلاشها از روی درستی نبوده است . همیشه سیاستهای دو گانه غربیها و پاکستان سبب شده است که مذاکرات به نتیجه نرسد و مخالفین گاهی آرام و گاهی نا آرام شوند. گاهی بر اساس خواسته های دولت های پاکستان و ایالات متحده زمینه نا امیدی را در افغانستان فراهم کند و گاهی هم از حملات و انتحار و انفجار عقب نشینی کنند که متاسفانه فکر می کنم دولت تاکنون نتوانسته است با این سیاست دوگانه چاره جویی کند . ما تا زمانی که نتوانیم درصداقت عملی غربیها و پاکستانیها در گفتگوهای صلح به باور برسیم هیچ امیدی برای به نتیجه رسیدن مذاکرات نداشته باشیم.))

با توجه به وضعیتی که برای طالبان پیش آمده و شرایط را برای این گروه سخت تر کرده است، خواسته هایی را که این گروه مطرح می کنند چقدر جدی است و طالبان و حامیان آن ها چقدر پیگیر این مسایل خواهند بود؟

فولادی ((پاکستان بر طالبان نفوذ دارند و از طرف دیگر انشعابی که در درون طالبان به وجود آمده است طالبان را به گروههای مختلف تقسیم کرده است ، فکر می کنم گروههایی که حاضر به مذاکره نشوند ممکن است بازنده این میدان شوند. در نتیجه خواسته هایی را که طالبان فعلا مطرح کرده اند فکر نکنم جدی باشد و باید منتظر ماند جلسه ای که برگزار خواهد شد چقدر می تواند پیشرفت داشته باشد. پیش شرطهایی را که طالبان مطرح کردند بیشتر یک جنبه داخلی و میان گروهی برای خود طالبان دارد که طالبانی در این مدت بیش از یک دهه به بهانه حضور نیروهای بین المللی در افغانستان با دولت افغانستان می جنگید و بسیار سخت هست که به یکبارگی آنها تمام شرطهایشان را رها کند و فکر می کنم یک مقدار برد داخلی دارد و آنچه مایه امیدواری هست این هست که در میان طالبان بیشتر از هر زمان دیگر دو دستگی وجود دارد و این خودش سبب می شود که طالبان وادار به مذاکره با دولت افغانستان شوند و از طرف دیگر داعش هم یک تهدید جدی برای طالبان هست و فکر می کنم یک فرصت برای طالبان هست که در واقع بتواند با دولت افغانستان وارد مذاکره شود و فکر می کنم خود آنها هم می فهمند که حضور طالبان بیشتر باعث شد که نیروهای بین المللی در افغانستان بماند . اگر جنگی نمی بود شاید 2014 آخرین نیروها بیرون می آمد و ما دیگر حضور نیروهای بین المللی را نمی داشتیم.))

دولت افغانستان تاکید دارد با طالبانی که حاضر به گفت و گوی صلح برخورد نظامی خواهد شد، این مساله چقدر جدی است و آیا با پیوستن این گروه به روند صلح چقدر می شود امیدوار بود که پرونده ناامنی ها در افغانستان بسته شود و مردم شاهد تامین صلح باشند:؟مجروح((صلح می تواند هم از راه مذاکره و هم از راه جنگ بدست آید.در صورتی که طالبان حاضر نشوند و خواسته های حکومت افغانستان را نپذیرند طبیعتا حکومت افغانستان حق مسلم خود می داند که از راه نظامی آنها را سرکوب بسازد . به باور من بیشتر مشکل ما با پاکستان هست و پاکستان طالب را بخاطر تهدید حکومت افغانستان و بخاطر مشکل ارضی و آبی با افغانستان ، به وجود آورده است. اگر حکومت افغانستان طی گفتگوها بتواند برای مشکلات میان افغانستان و پاکستان راه حلی پیدا کند برچیدن بساط طالبان کار مهم و عمده ای نیست و اگر حکومت افغانستان و پاکستان برای رفع مشکلات تاریخی خود به نتیجه نرسند باورم این هست که اگر طالبان نظام را بپذیرند باز کسان دیگری پیدا می شوند و پاکستان آنها را تجهیز می کند و بر نا امنیها در افغانستان مبادرت می ورزند . بر این اساس هرگاه ما بتوانیم مشکلات خود را با طرف اصلی برطرف بسازیم ما می توانیم مسئله طالبان را یک طرفه کنیم.))

دولت افغانستان تاکید دارد که پس از فراهم شدن شرایط مذاکرات با طالبان، علیه تمام گروه های تروریستی چه داخلی و چه خارجی اقدام نظامی خواهد شد، این مساله را شما چطور تحلیل می کنید؟ و همچنان نقش پاکستان را که بیشتر صاحبنظران بر آن و بر وادار کردن دولت آن کشور برای دست کشیدن از مداخلات در امور افغانستان تاکید دارند:پناهی(( تا بحث مخالفین داخلی ما حل نشود ما اصلا نیمتوانیم بحثی با مخالفین خارجی داشته باشیم و امروز بستر حضور مخالفین خارجی یا نیروهای افراطی خارجی در افغانستان توسط نیروهای مخالف داخلی فراهم شود و فکر می کنم دولت افغانستان باید سیاست جداگانه ای در قبال هریک از این گروهها داشته باشد . در پایان اجلاس کابل اشاره شده است که مقابله می شود اما در حالی که در نشست اول تلاش بر این بود که دولت پاکستان از تمام نفوذ خود برای کشاندن رهبران طالبان به میز مذاکره انجام بدهند که متاسفانه تاکنون چنین دستور العملی از دولت پاکستان شاهد نبودیم و تنها در حد حرف بوده است و ما شاهدیم که هر روز حملات انتحاری و نا امنیها از سوی مخالفین دولت تشدید می شد . اختلافات بین طالبان، بهترین فرصت هست که دولت از این فرصت استفاده کند و بتواند همه آنها را به میز مذاکره بکشاند اما در قضایای نیروهای خارجی یقینا طالبان خارجی یا گروههای تروریستی خارجی که امروز در افغانستان هستند باید کشورهای خارجی و مخصوصا دولت پاکستان نهایت تلاش خود را برای حفظ سرحدات خود انجام بدهد که امروز ما تمام نا امنیهایی که در افغانستان داریم از سرحد پاکستان به افغانستان می آیند.)) 

 

 

 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید