این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 05 حوت 1393 17:28

راهبرد مشترک افغانستان و پاکستان در مبارزه با تروریسم

 

 

 

راحیل شریف رئیس ستاد ارتش پاکستان  به همراه رضوان اختر رئیس آی اس آی پاکستان به کابل سفر کرد. پس از ایجاد حکومت وحدت ملی این چهارمین سفر آقای شریف به افغانستان است.در این اواخر از تغییر راهبرد دو کشور در برابر یکدیگر سخن گفته می‌شود.جناب نواز شریف در دیدار با مقامات حکومت وحدت ملی بر مبارزه‌ی مشترک با هراس‌افکنی و گسترش و بهبود روابط تأکید کرد. او گفت: کسانی که حمله‌های هراس‌افکنی را به راه می‌اندازند دشمن هر دو کشورهستند و خطر هراس‌افکنی ایجاب می‌کند که ما با هم یکجا کار کنیم و در برابر این پدیده مبارزه کنیم . باوجود امیدواری کابل –اسلام آباد در افغانستان نسبت به همکاریهای دو کشور بدبینی هایی وجود دارد.
 موسی فریوراستاد دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه کابل:
 ((رئیس نیروی زمینی ارتش پاکستان و رئیس سازمان استخبارات پاکستان به افغانستان آمدند و با جناب اشرف غنی و داکتر عبدالله ملاقات کردند. این امر حاکی از این هست که بار دیگر طالبان پاکستانی بر مناطق استراتژیک و مناطق مربوط به ارتش پاکستان حمله کردند و ظاهر امر نشان می دهد که پاکستان از این ناحیه سخت به ستوه آمده است و می خواهد با همکاری دولت افغانستان با مخالفان مسلح دولت خودشان و همچنان با طالبان افغانستان مقابله کنند .از این سفرها ی عجولانه فقط یک مطلب را می توان برداشت کرد اینکه پاکستان و چین در مجموع با یک دیپلماسی فوق العاده فعال و تهاجمی می خواهند دولت افغانستان را مجاب و القاء کنند که ما برای حل و فصل منازعه افغانستان حاضریم  همکاری کنیم و مخالفان مسلح را وادار کنیم که با دولت افغانستان و شورای عالی صلح بر سر میز مذاکره بنشینند و صحبت کنند.من به سفرهای پی در پی مقامات مختلف نظامی و استخباراتی و ملکی پاکستان به افغانستان امیدوار نیستم که بتوانند معضل کور در روابط فی ما بین دو کشور را حل کنند.جناب حامد کرزی تجربه 13 سال زمامداری را در افغانستان داشت و 21 سفر بی حاصل را به پاکستان داشت که یک تجربه برای خودش ، تیمش و دولت افغانستان بود.از عمر حکومت وحدت ملی حدودا شش ماه سپری می شود که تجربه بسیار محدودی در ارتباط با پاکستان و کارهای استخباراتی  پاکستان دارند لذا فکر می کنم این یک نوع تهاجم روانی هست که می خواهند اشرف غنی را مجاب کنند که بر خلاف این که رابطه ما با حامد کرزی بد بود می خواهند با وی رابطه بهتری داشته باشند. تا زمانی که معضل خط دیورند به عنوان یک مشکل در روابط دو کشور مطابق منافع اولیای دو کشور ه شکل ریشه ای و پایدار حل و فصل نشود فکر نمی کنم به هیچ وجه حاضر شوند دست از مداخله در افغانستان بردارند.))
از زمان تشکیل حکومت وحدت ملی افغانستان که مدت زیادی هم از آن نمی گذرد رفت و آمدهای مقامات پاکستانی به افغانستان بیشتر شده است و تعدادی از مقامات افغان به شمول رئیس جمهوری هم به پاکستان سفر کردند از جمله راحیل شریف رئیس ستاد ارتش پاکستان هم سفرهای پیاپی به کابل داشته است. آیا تغییر خاصی در سیاست های دو کشور ایجاد شده است که دو طرف آن را پیگیری  کنند؟
 موسی فریوراستاد دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه کابل:
(( در کنفرانس قلب آسیا جناب اشرف غنی گفت: ما در سیاست خارجی خود پنج حلقه کشورهای همسایه،کشورهای اسلامی ،آمریکا و متحدین اروپایی و ناتو و کشورهای آیساف،قدرتهای بزرگ آسیا و سازمانهای بین المللی مثل سازمان ملل متحد را در نظر گرفتیم. با توجه به باز تعریفی که از سیاست خارجه افغانستان شد ما در یک راهی متفاوت از دوران حامد کرزی گام گذاشتیم . در دوران حامد کرزی چنین چیزی مشخص نبود اما حالا  پاکستانیها به این نتیجه رسیدند که در افغانستان یک تحول بزرگ به نفع آنها به وجود آمده است یعنی پاکستان هم در حلقه اول به عنوان کشور همسایه و هم در حلقه دوم به عنوان کشور مسلمان شامل هست در حالی که رقیب پاکستان یعنی کشور هندوستان در حلقه چهارم قرار گرفته است بنابراین آنها این سیاست را یک تحول دانستند .جناب اشرف غنی به مقامات هند گفت: ما از شما سلاح نمی خواهیم و همچنان روابط خود را با هندوستان محدود ساخت و هندوستان هم در این اواخر برنامه ها و پروژه های خود را به حالت تعلیق درآورد .موضوع بندر چا بهار که قرار بود جانشین بندر کراچی برای اعمال ترانزیتی افغانستان باشد را دیگر پیگیری نمی کنند و با توجه به این تحولاتی که به وجود آمد روابط میان کابل و اسلام آباد در یک مسیر تازه قرار گرفت اما با این سفرهایی که به پاکستان صورت گرفت آیا واقعا پاکستان تغییر کرده است و آیا قصد دارد به صورت صادقانه با افغانستان همکاری کند که این مسئله هنوز مشخص نیست زیرا بسیاری از مسائل که بین مقامات پاکستان و افغانستان مطرح شده است نامعلوم هست و رسانه ها هم از آن اطلاع ندارند .))
 
داکتر ظهوری حسینی  ، کارشناس مسایل سیاسی
 (( سفرهای پی در پی در این  مدت کوتاهی که از تشکیل دولت وحدت ملی می گذرد یک مقدار جای شک و تردید دارد. نیازهایی که پاکستان به این امنیت دارد آی س آی از  اشراف بر امنیت در منطقه خودش تا حدود زیادی عاجز مانده است و سعی می کند شرایط را به درون افغانستان هماهنگ بسازد و همچنان  در گذشته  پاکستان نا امنیهایی را در مرزهای افغانستان و مخصوصا مرزهای جنوبی به وجود می آورد و حمایتهایی را که از  نیروهای طالبان انجام می داد امروز دامن خودشان را گرفته است و  پاکستان امروز نیاز به یک تفاهم و مشوره و هماهنگی دارد که مقامات دولت افغانستان سعی می کند این هماهنگی را برای تامین امنیت پاکستان به وجود بیاورد.  ))
 
از مشکلات عمده ای که دولت افغانستان در گذشته با پاکستان داشت حمایتی بود که پاکستانی ها از تروریست ها و گروه های مخالف مسلح دولت کابل می کردند و حالا از تغییر راهبرد پاکستان در این زمینه گفته می شود. آیا پاکستانی ها به این نتیجه رسیدند که دیگر نباید از مخالفین مسلح دولت کابل حمایت کنند و این که باید سیاست خود را در رابطه با این کشور تغییر بدهند؟
 وحید مژده کارشناس و فعال سیاسی
(( جناب اشرف غنی چند بار گفته است بزرگترین مشکل افغانستان جنگ هست و تا به صلح نرسیم به هیچ جایی نمی رسیم  پس مهمترین عامل برای نزدیک شدن روابط میان پاکستان و افغانستان همین امیدواری هست که شاید در ارگ خلق شده باشد که پاکستان متفاوت از گذشته عمل خواهد کرد و امکان دارد که آنچه را که می گویند عمل کند که البته تنها به جناب اشرف غنی نگفته بودند بلکه با مقامات قبلی یعنی به حامد کرزی هم این وعده ها را داده بودند که بعدها حامد کرزی پاکستان را متهم کرد که صادقانه عمل نمی کند. اما یک نکته را باید در نظر گرفت که جناب اشرف غنی و جناب اتمر مشاور امنیتی رئیس جمهور  افرادی بی تجربه هستند . جناب اشرف غنی در دوران جهاد در پاکستان نبودند و جناب اتمر هم در آن زمان اصلا به طرف گروههای مجاهدین نمی توانست برود و در یک موسسه خارجی کار می کرد ؛ با توجه به این عدم شناخت می توانیم این خطر را احساس کنیم که اگر فردا به این نتیجه برسیم که پاکستان صادقانه عمل نکرده است در آن صورت ما بهای بسیار گزافی را پرداختیم زیرا هندوستان مانند گذشته از افغانستان حمایت نخواهد کرد چنان که در طول 12 سال گذشته در میان کشورهای منطقه ،بیشترین کمک ها را هندوستان به افغانستان می کرد. اینها مسائلی هست که ممکن است افغانستان برنده یا بازنده شود و باختن در این میدان جنگ، پایان حکومت وحدت ملی خواهد بود.))
ظهوری حسینی
(( فکر می کنم هندوستان به هیچ وجه رابطه خود را با افغانستان کم نخواهد کرد . ارتباط دیرینه و تنگاتنگی که هند سعی کرده است با افغانستان به وجود بیاورد همچنان ادامه داشته است و هیچ وقت، نه در زمان کمونیستها  و نه در زمان مجاهدین و نه در زمان حاضر این رابطه ها دچار رکود ونقص نبوده است و همیشه روند صعودی پیموده است و اکنون هم با توجه به یکسری خلاء هایی که احساس می شود به وجود آمده است پاکستان سعی می کند استفاده کند . با وجود رقابتی که بین پاکستان و هندوستان هست شرایط افغانستان برای هر دو کشور محترم محسوب می شود و هر زمان که پاکستان احساس کند در رابطه پاکستان با هندوستان خلاء به وجود می آید سعی می کند که آن خلاء را پر کند تا به جای هند، پاکستان جایگزین باشد اما فکر می کنم که پاکستان نباید فکر کند که رابطه پاکستان با افغانستان بعد از قطع رابطه هند باید باشد بلکه رابطه هندوستان و افغانستان و رابطه پاکستان با افغاستان روابط جداگانه ای هست و هر دو می توانند با افغانستان ارتباط مستقیم و نزدیکی داشته باشند البته اختلافات و مشکلاتی که بین هند و پاکستان وجود دارد و تقابلی که بین این دو کشور هست اینها به هیچ وجه برای هندوستان مهم نیست . زمانی که پاکستان با افغانستان رابطه نزدیکی در زمان دولت مجاهدین داشت باز هم هندوستان رابطه خود را با افغانستان قطع نکرد و ادامه داد.  ))
پرویز مشرف رئیس جمهور سابق پاکستان اخیراً اعتراف کرد که دولت پاکستان در زمان حکومت حامد کرزی از طالبان حمایت می کرد تا منافع آن کشور را در افغانستان تامین کنند. بسیاری از کارشناسان هم به صداقت پاکستانی ها مبنی بر کنار گذاشتن حمایت از مخالفان مسلح دولت کابل چندان اعتماد ندارند چه تحولات سیاسی میان دو کشور باید صورت بگیرد تا این اعتماد بوجود بیاید و دو دولت از همدیگر چه می خواهند؟
وحید مژده
 ((دولت افغانستان انتظاردارد که پاکستان طالبان را وادار کند که بیایند و با دولت افغانستان مذاکره کنند و قانون اساسی افغانستان را قبول کنند و تسلیم دولت افغانستان شوند منتها به نظر می رسد که پاکستانیها هنوز توانمندی ندارند و شاید از جناب اشرف غنی خواسته باشند که فعلا این مسائل به صورت پنهان و بدون رفتن به طرف رسانه ها تعقیب شود. به باور من پاکستان بالای طالبان نفوذ زیادی ندارد و پاکستان درگیر جنگ با طالبان خودش هست که آی س آی در به وجود آوردن آنها نقش داشته است اما از کنترل خودشان خارج شده است و اینها صدها میلیون دالر در وزیرستان خرج کردند و از اوایل سال عملیاتی را درآنجا به راه انداختند که هنوز هم ادامه دارد. وقتی که پاکستان از نزدیک شدن یا از توافق با طالبان خود ناتوان هست چطور می تواند این کار را در مورد افغانستان کند .
 با توجه به این مسائل فکر می کنم رسانه های افغانستان در 14 سال گذشته تا توانستند بر ضد پاکستان طوری حرف زدند که همه باور مند شدند که همه چیز در دست پاکستان هست یعنی از همان تبلیغات منفی ، پاکستان  به خوبی استفاده کرد و این ذهنیت را به وجود آوردند که اگر پاکستان نخواهد هیچ کاری نمی شود و اگر بخواهد همه کارها انجام می شود که این امر سبب شده است امروز ما شاهد تغییر سیاست افغانستان در قبال پاکستان باشیم.))
ظهوری حسینی
(( بحث اول در مورد توانمندی هست و بحث دیگر در ارتباط با خواستها هست. اگر دولت پاکستان با طالبان مخالفت داشته باشد بحث جدایی هست و می تواند در راستای سیاستهای کلی دولت پاکستان ارزیابی و تصمیم گیری شود و دولت پاکستان یک اصول کلی را در مقابله با حرکتهای تروریستی و همچنان حرکتهای  طالبان ترسیم کند؛ اما اصل این هست که آنها صادق نیستند تا زمانی که علیه منافع افغانستان وارد عمل می شود پاکستان آنها را حمایت می کند زیرا احساس می کنند که شرایط مناسبی برای نفوذ پاکستان به داخل افغانستان به وجود آمده است،
بحث خط دیورند و امثال این می تواند شرایط را برای پاکستان خوب بسازد اما زمانی که آنها به طرف خود دولت پاکستان حمله ور می شوند دوباره با آنها مخالفت می کنند. سیاست کلی پاکستان مشخص نیست و هیچ قدرت خارجی دیگری مانند آمریکا نمی تواند بر طالبان اعمال نفوذ کند زیرا طالبان از گرایشهای مختلفی تشکیل شده است و دولتهایی مانند پاکستان و آمریکا و خیلی از دولتهای دیگر در موج سواری از این اختلافات درونی طالبان هستند و زمانی که از یک جریان حمایت می کنند این جریان به قدرتی که قابل تصور خارجیها نباشد  علیه خود آنها وارد عمل می شود. فکر می کنم بحث اصلی این هست که سیاست کلی  علیه مقابله با تروریسم و مقابله با این گروههای افراطی مانند طالبان وجود ندارد و سیاست دولت آمریکا بیشتر به دنبال کسب منافع خودش از موج سواری بر چنین نیروهایی علیه کشورهای دیگر هست و پاکستان هم این سیاست را دنبال می کند.))
راحیل شریف رئیس ستاد ارتش پاکستان در سفر به افغانستان و دیدار با مقامات افغان هراس افکنان را دشمن مشترک افغانستان و پاکستان خواند و گفت که دو کشور از ناحیه آن متضرر می شوند و همچنان خواستار همکاری مشترک در مبارزه با تروریزم و گروه های مسلح افراطی شده است. چه توافقاتی ممکن است بین طرفین صورت گرفته باشد؟
وحید مژده
(( آنچه که ما از مراجع مختلف شنیدیم این هست که پاکستانیها از دولت افغانستان تقاضا دارند تا بعضی از افراد ی که در افغانستان پناه گرفتند آنها را تسلیم کنند که این کارها تا حدی انجام گرفته است. خواست دیگر پاکستان این هست که عملیات مشترک آغاز شود زیرا دولت افغانستان طیاره و بمبهای هوایی ندارد و پاکستانیها باید این اجازه را داشته باشند که در داخل خاک افغانستان دست به بمباران بزنند و حتی عملیات هم انجام دهند .این مسائل در پشت پرده گفته شده است زیرا گزارشهایی از عملیات مشکوک در بعضی از مناطق شرق افغانستان شنیده می شود که در آنجا عملیات صورت گرفته است. آیا این عملیات و بمبارانهایی که صورت گرفته است توسط پاکستان یا توسط نیروهای ائتلاف بوده است ؛
معلومات دقیقی وجود ندارد  اما همه اینها مسائلی هست که در پشت پرده اتفاق افتاده است . این که هیچ کدام از دو کشور در این مورد چیزی نمی گویند گفته
می شود که بینشان توافق همین هست که تا زمانی که کار به جایی نرسیده باشد و دستاوردهای ملموسی به دست نیامده باشد تا آن زمان باید در خاموشی باقی بمانند.))
ریاست جمهوری افغانستان سفر اخیر هیات پاکستانی را مثبت خوانده و  نشان دهنده تعهد اسلام آباد در قبال افغانستان دانسته و اعلام کرده است که نتایج گفت و گوها به زودی مشخص خواهد شد، آیا واقعاً کارهایی در حال انجام است یا این گفته ها تعارفات سیاسی است؟
 داکتر صاحب ظهوری حسینی
(( جناب اشرف غنی و دولت فعلی افغانستان و همچنن جناب حنیف اتمر از تجربه کافی برخوردار نیستند. این تعارفات دیپلماتیک در حد بحثهای زبانی و کلامی هست اما عملا هیچ کاری صورت نگرفته است و آنها در فرصت مناسب می خواهند از این امکانات استفاده کنند و قراردادهایی را امضاء کنند که امضای این قراردادها دست و پای افغانستان را می بندد زیرا آنها زیر تعهدات و قول و قراردادهای گذشته خود زدند و حتی  رئیس جمهور پاکستان هم تعهد کرد اما به تعهد خود عمل نکرد. بعید نیست آنها به دنبال سوء استفاده جدید نباشند و دولت افغانستان باید از این موضوع غافل نشود.))

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید