این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 02 جوزا 1394 17:56

سفر صدراعظم پاکستان به کابل و مسایل پیرامون آن

 

 

 

نواز شریف صدراعظم پاکستان پیشتر در راس یک هیات عالیرتبه به کابل پایتخت افغانستان سفر و با مقامات افغان از جمله محمد اشرف غنی رئیس جمهوری و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی افغانستان دیدار و گفت و گو کرد. مسایل سیاسی، امنیتی و گسترش همکاری های اقتصادی محور گفت و گوهای رئیس جمهور و نوازشریف عنوان شد هرچند مسایل اقتصادی هم مطرح بحث بود، اما دیدار عبدالله عبدالله با شریف بیشتر حول مسایل اقتصادی صورت گرفت. نواز شریف را در این سفر مشاور امنیت ملی و قوماندان اردوی پاکستان همراهی کردند.در شرایط کنونی افغانستان که جنگ و ناامنی بسیاری از نقاط این کشور را فرا گرفته بحث های سیاسی و امنیتی میان رهبران دو کشور، بیشتر مورد توجه کارشناسان و آگاهان است. رهبران دو کشور در دیدارها و کنفرانس خبری مشترکشان به روابط دوستانه و نزدیک تاکید و خاطرنشان کردند که با دشمنان مشترک بصورت مشترک مبارزه خواهند کرد.
گزارش حسینی
سفر صدراعظم پاکستان و هیات همراه به کابل و دیدار با مقامات افغان، و تعارفاتی که در رابطه با دوستی نزدیک و همکاری های برادرانه و دوستانه رد و بدل کردند، در کنفرانس خبری مشترک بین محمد اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان و نواز شریف صدراعظم پاکستان نمود بیشتری پیدا کرد.
اما در بحث های جدی تر رئیس جمهور غنی به جنگ جاری در افغانستان اشاره و به وظیفه حکومت وحدت ملی برای دفاع از مردم در برابر ناامنی ها و جنگ تحمیلی تاکید کرد و گفت (( در حالتی که جنگ تحمیل شده است وظیفه قانونی و ملی ما دفاع از حقوق و حق مردم افغانستان هست. به حیث یک دولت مشروع و منتخب ما افتخار داریم که وظیفه دفاع و حفاظت مردم خود را داریم . به حیث سرقومندان مسلح افغانستان به نیرویهای امنیتی و دفاعی فخر می کنم و افتخار می کنم که در خدمتشان هستم.))
وی همچنان نسبت به آینده درخشان افغانستان و پاکستان به دلیل موقعیت خوب استراتژیک دو کشور اشاره و تاکید کرد که دو کشور باهم دوست هستند و معیار اصلی دوستی قرارگرفتن در کنار یکدیگر در شرایط سخت است. اشرف غنی گفت که بحث ما با پاکستان روی خطرات و منافع مشترک است، و اینکه تروریزم خوب و تروریزم بد وجود ندارد و ما مشترکاً علیه این خطرات ایستادگی می کنیم. او همچنان تاکید کرد که دو دولت به یک دیدگاه واحد رسیده اند که اعلام کنند دشمن یکی دشمن دیگری و دوست یکی دوست دیگری است.
وی گفت (( آینده افغانستان و پاکستان روشن هست چون ما حیثیت کلیدی را به حیث چهاراره منطقه در آسیا داریم و آسیا در حال تبدیل به یک منبع عظیم اقتصادی هست و بدون همکاری و دیدگاه مشترک اقتصادی بین افغانستان و پاکستان، در آسیا ثبات و رفاه تامین نمی شود. معیار دوستی در شرایط سخت این هست که در شرایط سخت ، دوست پهلوی دوست ایستاد شود و در این شرایط امید ما این هست و در مذاکراتی که داشتیمما به حیث دوست و به حیث دو دولت باید شرایط ثبات را در منطقه به وجود آوریم و در مقابل خطرات مشترک به وضاحت ایستاده شویم و اعلام کنیم که دشمنان افغانستان دشمنان پاکستان هستند و دشمنان پاکستان دشمنان افغانستان هستند . با این دیدگاه مشخص و واضح ما می توانیم به مردم خود اطمینان دهیم که دولتهای ما در آینده دیدگاه روشنی دارند و قربانی کوته نظریهای گذشته نمی شوند.))
نواز شریف صدراعظم پاکستان هم در این کنفرانس خبری گفت که افغانستان جایگاه خاصی در قلب های ما دارد و هیچ دو کشوری وجود ندارد که به اندازه افغانستان و پاکستان مشترکات داشته باشند، ما دوست و برادر بوده و شانه به شانه همدیگر در تمام دشواری ها ایستاده ایم. وی گفت که پاکستان متعهد به یک افغانستان صلح آمیز و با ثبات است و ما همدردی قوی با افغانستان داریم و اینکه اطمینان می دهیم دشمن افغانستان نمی تواند دوست پاکستان باشد.
صدراعظم پاکستان از پروسه صلح به رهبری و مالکیت افغانستان حمایت و خاطر نشان کرد که از همکاری در این راستا دریغ نخواهد کرد.وی همچنان افزایش خشونت ها در افغانستان و آغاز عملیات جدید طالبان مسلح تحت نام "عزم" را محکوم کرد.نواز شریف گفت که ما در پالسی عدم مداخله متعهد هستیم و اجازه نمی دهیم که از خاک یک کشور ضد کشور دیگری استفاده صورت گیرد.وی تاکید کرد که با رئیس جمهوری افغانستان در راستای فراهم آوری زمینه های رفاه و خوشبختی و پیشرفت مردمان دو کشور و پیشبرد اهداف مشترک صلح و ثبات، تلاش خواهد کرد.مقامات دو کشور در گذشته هم دیدارهایی با یکدیگر داشته اند. اما این بار جنس صحبت ها تا حدی متفاوت از گذشته بود و طرفین تاکید زیادی بر دوستی وهمکاری مشترک داشتند. اما باید دید این سخنان در میدان عمل چقدر به واقعیت نزدیک خواهد بود.))
کارشناسان:
محمد نسیم فقیری ، کارشناس و فعال سیاسی
محمد موسی فریور ، استاد حقوق دانشگاه کابل
 
 
در دیدارهای مقامات افغان و پاکستانی و بویژه در دیدار و کنفرانس خبری محمد اشرف غنی و نواز شریف، از دوستی ها و همکاری های نزدیک گفته شد و بویژه آقای غنی تاکید کرد که باید به مردمان دو کشور اطمینان داده شود که دیگر قربانی کوتاه نظری های گذشته نخواهند شد.
فقیری
(( در مورد روابط بسیار پیچیده ای که بین جمهوری اسلامی افغانستان و جمهوری اسلامی پاکستان وجود دارد در این سفری که رئیس ستاد ارتش پاکستان ، صدراعظم پاکستان را همراهی می کرد گفتند که دوستی بین افغانستان و پاکستان به نفع مردم هر دو کشور و به نفع منطقه هست و هر دشمنی که دشمن افغانستان هست دشمن پاکستان هم هست و هر دشمنی که دشمن پاکستان باشد دشمن افغانستان هم هست. این عمق اعتماد و دوستی میان رهبران دو کشور را نشان می دهد و در گذشته اگر حرفهایی زده شد و اگر اتهاماتی وجود داشت زعمای هر دو کشور بر این باور هستند که انشاءالله در آینده تکرار نخواهد شد و این کوتاه نظریهایی که موجود بود ادامه پیدا نخواهد کرد.))
در گذشته نه چندان دور مقامات افغان و پاکستانی یکدیگررا متهم به حمایت از مخالفان مسلح دولت خود می کردند و روابط با تنش هایی همراه بود، ضمن اینکه اکنون هم بسیاری معتقدند که مخالفان مسلح دولت افغانستان از سوی پاکستانی ها حمایت و تقویت می شوند، با این مخالفان مسلح نیز از یکسو جنگ جریان دارد و از سوی دیگر صحبت از مذاکره و صلح با آنها می شود. از طرف دیگز امیدواری هایی از سوی برخی دولتمردان و کارشناسان در خصوص حل مشکلات و سوء تفاهمات و همچنان برقراری روابط بهتر مطرح می شود.
فریور
(( شکی نیست که ملل افغانستان و پاکستان و همه ملل مسلمان از زمامدارانشان همین توقع را دارند که به جای اختلافات راه سازش و همکاری را در پیش بگیرند و آب به آسیاب دشمنان اسلام نریزند اما متاسفانه واقعیت چیز دیگری هست. آیا نظامهای حاکمبهمنافع دنیای اسلام می اندیشند یا به منافع گروهی و حزبی خود می اندیشند. فکر نمی کنم که سفر جناب نواز شریف منتج به تبعات مثبت به روابط دو کشور مسلمان شود الا این که دولتهای افغانستان و پاکستان در عوض ادامه جنگ نیابتی و کشمکشهای سیاسی و استخباراتی و حتی نظامی باید صادقانه روی میز مذاکره بنشینند و روی مواردی که اختلاف هست باید با هم صادقانه مذاکره کنند. دولت افغانستان هم نباید فریب وعده های مقامات نظامی، سیاسی، دیپلمایک و استخباراتی پاکستان را بخورد بلکه باید از پاکستان بپرسد که مطالبات و خواسته های دولت پاکستان از دولت افغانستان چیست و دولت افغاستان باید این را در روشنی منافع اولیای کشور ببینند که تا چه اندازه می تواند به مطالبات دولت پاکستان جواب معقول ارائه کند. فکر می کنم که مذاکره با مخالفان مسلح دولت به هیچ صورت نتیجه مطلوبی به بار نمی آورد و جنبه عملی پیدا نمی کند؛ بهترین راه همین هست که دولت افغانستان مستقیما با دولت پاکستان سر میز مذاکره بنشیند.))
با وجود سخنانی که در رابطه با دوستی دو کشور رد و بدل
می شودهنوز سوء تفاهمات وجود دارد و تعدادی از کارشناسان امور خیلی به این رفت و آمدها خوش بین نیستند و می گویند که اعتماد و باور لازم نسبت به یکدیگر به خصوص در بین دولتمردان دیده نمی شود.
فقیری
(( بدون شک که در گذشته این بی اعتمادیها وجود داشته است و امروز هم در میان بعضی از حلقات وجود دارد اما مسئله مهم و ارزشمند برای ما مسئله دوستی و عمق روابط فرهنگی – دینی و تاریخی میان مردم پاکستان و مردم افغاستان هست . تعدادی در تلاش هستند و نمی خواهند بین این دو کشور همسایه و مسلمان و دارای اشتراکات تاریخی دوستی وجود داشته باشد اما به سود هر دو کشور هست که باید این روابط به صورت دوستانه ادامه پیدا کند و هرگونه نظریاتی که مخالف دوستی این دو کشور باشد باید برچیده شود . افغانستان باور دارد که دوستی میان افغانستان و پاکستان نظر به سرحدات طولانی که میان دو کشور وجود دارد و بدون شک مردمان دو طرف سرحد مردمانی هستند که بسیار به دوستی و روابط نیک میان دو کشور علاقمند هستند . اگر در میان دولتها یا حکومتهایی که در حال دگرگونی هستند حکومتهای دیگر می آیند این عمق دوستی میان دو کشور هست زیرا این دو کشور نه تنها همسایه هستند بلکه مردمان یک سرزمین مشترک تاریخی هستند.))
ظاهراً امیدها نسبت به بهبود روابط و همکاری های میان افغانستان و پاکستان نسبت به گذشته بیشتر شده است و تعارفات دیپلماتیک هم چنین چیزی را نشان می دهد. ضمن اینکه نگرانی هایی هم در خصوص عملکرد طرفین وجود دارد.حال چقدر می توان امیدوار بود که صفحه جدیدی از روابط میان دو کشور باز شود؟
فریور
(( اگر دوباره به تکرار مکررات بی حاصل گذشته پرداخته شود فکر نمی کنم جز اتلاف وقت و کسر فرصت های جدید برای دو طرف معنای دیگری داشته باشد الا این که زعمای دولتهای پاکستان و افغانستان به این نتیجه منطقی برسند که رو در رو بنشینند و با زبان واقعی و رک و راست گفتگوکنند. تا زمانی که دولتهای افغانستان و پاکستان رو در رو برای حل و فصل منازعات خصوصا معضل خط دیورند با هم مذاکره نکنند هیچ تضمینی وجود ندارد که پاکستان در امور داخلی افغانستان مداخله نکند.))
مقامات افغان و پاکستانی در دیدار اخیر تاکید کردند که دوستان دوکشور مشترک و دشمنانشان هم مشترک هستند و برای ریشه کنی تروریست ها و مخالفان مسلح باید همکاری و مبارزه مشترک و منطقه ای صورت بگیرد. این مبارزه چگونه باید باشد و چرا تا به حال شاهد یک همکاری و مبارزه جدی در این رابطه نبودیم؟
فقیری
(( جای تاسف هست که چرا تا به امروز ما شاهد برقراری و حسن اعتماد میان سران دو حکومت نبودیم . در میان حکومتها مشکلات و بی باوریهایی وجود داشته است که در این مورد باید تلاشهای جدی بخصوص تلاشهای دیپلماتیک در سطح سفارتها و نماینده های قنسولی صورت بگیرد و طرفین باید قانع شوند که جز دوستی راه دیگری برای پیشرفت و بهبود وضع هر دوکشور وجود ندارد . افغانستان به پاکستان و پاکستان به افغانستان نیاز جدی دارد یعنی روابط یک طرفه نیست لذا این ضرورتهایی که از نظر زعمای دو کشور پوشیده نمانده است و اینها به این امر آگاه هستند که باید تقویت پیدا کند و حرفهایی در مورد روابط گذشته نباید زده شود و رسانه ها باید این فاصله ها را کوتاه بسازند و این که رئیس ستاد ارتش پاکستان ،صدراعظم پاکستان را همراهی می کند نشان دهنده این هست که پاکستان تعهد دارد و انشاءالله که مردم افغانستان و حکومت وحدت ملی در افغانستان به این وعده ها باور می کنند و نتایجش را در عمل می بینند. ))
به هر صورت دو کشور همسایه و مسلمان نیاز به روابط نزدیک، دوستانه و برادرانه با یکدیگر دارند. دولت های دو کشور چطور باید عمل کنند که این روابط دوستانه قابل دستیابی شود و مردمان دو طرف مرز از آنچه تروریزم و افراط گرایی خوانده می شود رنج نبرند؟
فریور
(( اولا باید یک تعریف از تروریزم و وحشت افکنی توسط مقامات رسمی هردو کشور صورت بگیرد و هر دو در پای تعریف، توافق یا امضای خود را مسجل بسازند . به دور از اعمال نفوذ قدرتهای بزرگ مذاکره نمایند چراکه در اوضاع و احوال پاکستان و افغانستان ، آمریکا و غرب دخیل هستند ،آیا دولتهای پاکستان و افغانستان در آن شرایط به استقلال سیاسی یا نتیجه گیری سیاسی رسیدند که به دور از دیکته و اعمال فشار آمریکا و غرب حاضر شوند منازعات فی مابین خود را که وارد دهه هفتم شده است را حل کنند.
دولت افغانستان باید مستقیما با دولت پاکستان مذاکره کند و این گفتگوهای غیر مستقیم اتلاف وقت هست و هچ تضمینی برای اعاده صلح و ثبات و استقلال سیاسی در افغانستان وجود نخواهد داشت.))

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید