روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان بن بست پایان یافت چنین نوشته است : سرانجام مجلس نماینده‌گان بعد از بيست‌ روز، در یک رأی‌گیری علنی نعمت‌الله غفاری نماينده هلمند را به عنوان نايب دوم ريیس مجلس انتخاب کرد و همه‌گي از جنجال تكميل نبودن هيات اداري، رهايي يافتند. در این رأی‌گیری، ۱۲۶ عضو مجلس حضور داشتند و از آن شمار، تنها چهار تن رأی مخالف دادند. نكتة اصلي در اين راي‌گيري، انصراف شاه‌جهان نماينده‌يي ديگر، از رقابت بود كه به راي‌گيري علني در مجلس انجاميد
ماندگار می افزاید:
اين بار بايد نماينده‌گان با محاسبة كارايي و لياقت نامزدان، تصميم بگيرند و بند علايق و سليقه‌هاي قومي و گروهي نباشند و نگذارند كه كشمكش‌هايي از اين دست، آنان را از كارهاي اصلي‌شان باز دارد.اينك وقت آن رسيده كه نماينده‌گان مجلس به موكلان خود (مردم) ثابت كنند كه مي‌توانند حكومت را زير نظر بگيرند، وزيران ناكارامد، بي‌لياقت و معامله‌گر را سلب اعتماد كرده و وزيران كارا، شايسته و خدمت‌گزار به مردم را با راي اعتماد خود برگزينند
و اقداماتی که راه مبارزه با فساد اداری را سد نموده اند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در ان چنین امده است :
پس از پایان دوره اول ریاست جمهوری و دست نیافتن به اهداف و برنامه هایی که در این دوره وعده داده شده بود و نزاع های انتخاباتی دوره دوم ریاست جمهوری، توجه جهانی به مسئله فساد اداری در افغانستان معطوف شد که اقدامات سطحی و ناکافی در این زمینه از سوی حکومت روی دست گرفته شد. اقداماتی که حکومت انجام داد از ابتدای امر با انتقادهایی همراه بود و پس از گذشت نزدیک به چند سال هنوز نتیجه ای از این اقدامات گرفته نشده است
نویسنده می افزاید :
دولت افغانستان زمانی می تواند وارد روند مبارزه با فساد اداری شود که تعهد لازم را برای مبارزه داشته باشد و راه های ملی را در پیش بگیرد و گرنه با اقدامات سطحی و نمایشی و غیر عملی نه تنها مبارزه ای با فساد اداری صورت نمی گیرد بلکه راه های واقعی مبارزه با فساد اداری نیز سد می شود.
و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان کنفرانس توکیو مسیر جبران خلای مالی چنین نوشته است :
با آن‌که در کنفرانس بن دوم کشورها متعهد به همکاری با افغانستان شدند، اما شرایطی را، مبنی بر مبارزه‌ی دولت افغانستان با فساد گسترده‌ی اداری و ایجاد حاکمیت قانون، پیش‌‌روی افغانستان گذاشتند.
حال که بحث کنفرانس توکیو مطرح است و گفته می‌شود که این کنفرانس می‌تواند مسیر انکشاف و اقتصاد افغانستان را تعیین کند، باید از آغاز متوجه شرایط بزرگ‌تری بود که در جلو دولت افغانستان گذاشته می‌شود.
هشت صبح می افزاید :
اگر دولت افغانستان، اقدامات لازمی برای ارایه‌ی تضمینات مطلوب برای جامعه‌ی جهانی در کنفرانس توکیو از همین امروز انجام ندهد، نباید انتظار دست‌آوردهای بزرگی از این کنفرانس داشته باشد. اگر دولت افغانستان نتواند گام‌های موثری در جهت ایجاد نهادهای شفاف برای مدیریت مالی و اقتصادی موثر بردارد، نباید چشم‌داشت کلانی از این کنفرانس داشته باشد. جامعه‌ی جهانی، با جدیت، ناظر عملکرد دولت افغانستان است و مردم افغانستان نیز بی‌صبرانه منتظر اصلاحات لازم در حکومت‌داری و ایجاد یک نظام‌شفاف و خدمت‌گذار هستند.