سرانجام پس از گذشت هشت سال از اشغال عراق ، مهمترین و اصلی ترین پایگاه نظامی امریکا در عراق ،به دولت بغداد تحویل داده شد. پایگاه نظامی "پیروزی" در هشت سال اخیر مقر فرماندهی عملیات نظامی امریکا در عراق بود . برخی گزارش ها حاکی از آن است، در این پایگاه ،بیش از یکصد هزار امریکایی زندگی می کردند که 42 هزار نفر آنان نظامی و بیش از 65 هزار نفر آنان پیمانکار بودند . گزارش ها دال بر آن است در حال حاضرفقط حدود12 تا 13هزارنظامی امریکایی در عراق حضور دارند . اگرچه کاهش نیروهای امریکایی درعراق خبر خوشایندی است ،اما از هم اکنون گمانه زنی ها درباره آینده عراق در صورت خروج کامل نظامیان امریکایی از این کشور،آغاز شده است . برخی محافل سیاسی بر این باورند امریکا که برای عراق از بدو اشغال این کشور، برنامه های طولانی مدتی طراحی کرده ، بسیار بعید است که اجازه دهد این کشور روی آرامش را ببیند. در چارچوب این دیدگاه ، شکل گیری موج جدید نا امنی ها در عراق دور از انتظار نخواهد بود . اخیرا" نیز عراق با موجی از انفجارها و عملیات تروریستی روبرو بوده است . بحث دیگری که با موضوع خروج نیروهای امریکایی ازعراق ،مرتبط است، وضعیت گروههای تروریستی در این کشور است . برخی از گروه های تروریستی همچون گروهک منافقین بواسطه حضور نیروهای امریکایی درعراق ، از یک وضعیت ویژه ای در این کشور برخوردار بودند . اما اخیرا" نیز دولت بغداد به منافقین تا پایان سال جاری میلادی فرصت داده تا خاک عراق را ترک کنند . منتها هنوز کشوری پیدا نشده تا اعضای این گروهک تروریستی را در خاک خود بپذیرد . وزرای خارجه اتحادیه اروپا نیز در نشست اخیر خود در بروکسل در خصوص وضعیت منافقین ابراز نگرانی کردند . اما هیچیک ازکشورهای اروپایی هم حاضر نشدند منافقین را در خاک خود بپذیرند. با این همه همین کشورها کماکان برای پذیرش منافقین درخاک عراق به دولت بغداد فشار می آورند. برخی از آگاهان سیاسی براین باورند که بعید نیست در دوره پس از خروج نیروهای امریکایی ازعراق ، غرب از کانال گروه های تروریستی فعال در این کشور ، بخواهد بر دولت بغداد فشار آورد و خواسته های خود را بر عراق تحمیل کند . آنچه بارز است آن که ، از این پس در نوع مناسبات بغداد - واشنگتن نیز تغییراتی روی خواهد داد . تردیدی نیست جو بایدن ، معاون رئیس جمهور امریکا هم برای ترسیم دورنمای روابط عراق- امریکا به بغداد سفرکرده بود . امریکا به عراق به مثابه خوان نعمتی می نگرد که به سادگی حاضر به دست برداشتن از آن نیست . از این رو بنظر می رسد با توجه به برنامه هایی که امریکا برای دوره پس از خروج نظامیانش ازعراق ، برای این کشور ، درنظر گرفته تنها هوشیاری دولت بغداد است که می تواند مانع از نفوذ مجدد امریکا بر ارکان این کشور شود .
نتایج اولین مرحله از انتخابات پارلمانی مصر درحالی اعلام شد که اسلام گرایان با اختلاف فراوان ، پیروز این میدان معرفی شدند . پایگاه خبری الیوم السابع ، نوشت ، ائتلاف دمکراتیک به رهبری حزب عدالت و آزادی ، شاخه سیاسی جنبش اخوان المسلمین ، چهل درصد آرای اولین مرحله از انتخابات پارلمانی مصر را به خود اختصاص داده است . حزب النور با گرایش های سلفی نیز 20 درصد آرا و فراکسیون المصریه شامل چند حزب لیبرال ، چپ و صوفی مسلک ، 15 در صد آرا را به خود اختصاص داده اند . پس از این سه جریان سیاسی ، حزب الوفد قراردارد که پنج درصد آرا را کسب کرده و در مرتبه پنجم ، جریان سیاسی العدل است که یک درصد آرا ی انتخاباتی را به دست آورده است . این نتایج را کمیته مستقل انتخابات مصر نیز تایید کرده است . مرحله اول انتخابات پارلمانی مصر در روزهای 28 و 29 نوامبر(7 و 8 قوس) در 9 ولایت مصر برگزار شد. کمیته عالی انتخابات مصر ، میزان مشارکت مردم در این دور از انتخابات را 62 در صد اعلام کرد . این آمار نشان می دهد که مردم مصر برای مشارکت در تصمیم گیری های سیاسی و تاثیر گذاری برترکیب مهمترین نهاد قانونگذاری در این کشور مصمم هستند . عبد المعز ابراهیم ،رئیس کمیته عالی انتخابات مصر ، مشارکت بیش از شصت درصدی مردم مصر در نخستین انتخابات پارلمانی، پس از سقوط نظام دیکتاتوری دراین کشور را رویدادی بی نظیر خواند . در این دور از انتخابات پارلمانی مصر سیزده میلیون و 614 هزار و 525 نفر واجد شرایط رای دادن بودند که از این میزان هشت میلیون و 449 هزار و 115 نفر پای صندوقهای رای حاضر شدند . نکته مهم در خصوص انتخابات اخیر مصر آن است که مردم این کشور از میان دهها حزب و گرایش ملی ، سلفی و چپ ، اسلام را بعنوان گرایش غالب در کشور پذیرفتند . جمال تاج الدین ، یکی از مسئولان جنبش اخوان المسلمین مصر نیز گفت ، نتایج اولین مرحله ازانتخابات مصر نشان دهنده بازگشت مصری ها به هویت اسلامی شان بوده است . وی نیز ابراز امیدواری کرد در دو مرحله دیگر انتخابات که در ماه دسامبر و همچنین ماه جنوری 2012 برگزار خواهد شد ، نتایج مرحله اول نیز تکرار شود .

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد بار دیگر خواستار شدت عمل و اقدامات سخت گیرانه علیه دولت سوریه شده است . این شورا در نشست ویژه و فوق العاده اخیر خود مدعی شده است ، اسنادی در باره نقض حقوق بشر توسط نیروهای امنیتی سوریه در اختیار دارد . در حالی که دولت سوریه با رد این اتهامات ، گزارش شورای حقوق بشر را دسیسه غرب و بی اساس دانسته، در قطعنامه ضد سوری این شورا، بر تعیین بازرس ویژه برای بررسی اوضاع سوریه و ارائه گزارشی به دبیر کل سازمان ملل متحد در خصوص وقایع این کشور تاکید شده است .
اقدام شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد علیه سوریه ، پس از اعمال تحریم‌های اتحادیه عرب علیه این کشور انجام شده و از ان در محافل سیاسی به عنوان اجرای سناریوی ضد سوری امریکا با بازیگری اروپا و اتحادیه عرب یاد شده است . شورای حقوق بشر سازمان ملل ، 47 عضو دارد که قطعنامه ضد سوری آن در نشستی اضطراری با 37 رای مثبت ، 4 رای مخالف و 6 رای ممتنع به تصویب رسیده است . روسیه و چین همچنان در صف مخالفان تحریم ها و تهدید ها علیه سوریه ایستاده اند و به قطعنامه ضد سوری شورای حقوق بشر ، رای مخالف داده اند ، اما هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا مدعی شده است که تحریم‌های جدید نشانگر افزایش انزوای دولت سوریه است. آمریکا اعلام کرده است تمام تلاش خود را برای تحت فشار قرار دادن و تحریم بشار اسد و دولتمردان دمشق به کار خواهد بست .
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ، تحت تاثیر بلوک غرب در 8 ماه گذشته ، سه جلسه خود را به مسائل سوریه و تهدید و تحریم این کشور اختصاص داده است که در نوع خود کم نظیر است . با این همه ، دولت دمشق ، ضمن رد تمام ادعاهای واهی بلوک غرب درباره مسائل داخلی سوریه ، دخالت برخی دولت های خارجی را عامل اصلی ناآرامی های کنونی این کشور قلمداد کرده است .

شهر تعز واقع در جنوب یمن در هفته گذشته به شدت بحرانی بود . حملات هوایی نیروهای امنیتی علیه مناطق مسکونی و مراکز تجمع مردم معترض تعز به کشته و مجروح شدن ده ها تن در این شهر منجر شده است . تعز دومین شهر بزرگ یمن است که در هفته گذشته صحنه درگیری بین نیروهای دولتی با مردم بود . برخی از منابع سیاسی براین باورند دامن زدن به خشونت های قبیله ای در شهرهای بزرگ یمن ،توطئه ای از سوی صالح برای سرکوب معترضان و ایجاد جنگ داخلی در این کشور بوده است . با این همه آنچه غیر قابل انکار است آن که، صالح به شدت علم ضدیت با گروهها و قبایل یمنی مخالف را در دست گرفته است . حمله به شیعیان در مناطق شمالی و همچنین به مناطق جنوبی یمن ، حرکتی کینه جویانه از سوی صالح تلقی شده است . شهر تعز بدر هفته اخیر به پادگانی نظامی تبدیل شده بود . تانک ها در خیابان های این شهر مستقر شده بودند و صدای شلیک گلوله شبانه روز شنیده می شد . در چنین فضایی، منصور هادی، معاون صالح که مسئول اداره یمن است ، کمیته ای نظامی جهت فراهم کردن زمینه عقب نشینی ارتش از شهر تعز تشکیل داد . پیش از تشکیل این کمیته محمد سالم باسندوه ، صدراعظم انتصابی یمن تهدید کرده بود ، در صورتی که منصور هادی برای توقف کشتارها در تعز دخالت نکند ، وی در تشکیل دولت تجدید نظر می کند . برخی از آگاهان سیاسی مواضع منصورهادی و باسندوه را در چارچوب یک حرکت نمایشی ارزیابی کردند . زیرا بسیار بعید است که حمله ای گسترده علیه شهرهای جنوبی یمن که طی دو دهه گذشته ضد صالح ، موضع داشته اند ، صورت بپذیرد و هیچ مقام رسمی و رده بالایی در یمن در شکل گیری آن دخیل نباشد ؟ به نظر می رسد صالح که در چارچوب طرح شورای همکاری خلیج فارس قدرت را به معاونش واگذار کرده ، در تلاش است تا به هر شکل ممکن با فروبردن یمن در ورطه یک بحران بزرگ و جنگ داخلی از شرایط به نفع خود سود جوید . برخی از محافل سیاسی نیز معتقدند ، وضعیت بحرانی کنونی حاکم بر یمن مهر تاییدی بر این موضوع است که طرح شورای همکاری خلیج فارس برای حل بحران این کشور نا کارآمد بوده است . با نگاهی به وضعیت فعلی یمن به وضوح می توان مشاهده کرد که وضعیت این کشور و آینده سیاسی یمن را فقط مردم این کشور در خیابان ها تعیین می کنند . این را دیکتاتور یمن نیز می داند . بنا براین به نظر می رسد که صالح تمام توان خود را به کار بسته تا شاید بتواند عرصه را بیش از پیش بر مردم یمن تنگ کند . اما آیا می توان با اراده ملتی به پا خاسته مقابله کرد ؟