نام : احمد ظاهر

احمدظاهر در بیست چهارم جوزای (خرداد) سال ۱۳۲۵ خورشیدی در ولایت لغمان زاده شد. احمد ظاهر آواز خوانی را از مکتب آغاز نمود و اولین آهنگش «آخر ای دریا» را در لیسه حبیبیه خواند. وی پس از نشان دادن استعداد در موسیقی در رادیو افغانستان برنامه‌هایی اجرا نمود.
احمد ظاهر پس از گذراندن دوره دانش سرا (دارالمعلمین) راهی هندوستان شد تا به تحصیلات موسیقی بپردازد. آوازه او از طریق موسیقی از شهرت پدرش که صدراعظم وقت افغانستان بود بالاتر رفت.
شهرت او آنقدر بر سر زبانها بود و هست که مردم افغانستان هنوز فکر می‌کنند او بهترین آواز خوان افغانستان تا هم اکنون بوده‌است.
او در سال ۱۳۵۱ خورشیدی لقب بهترین آوازخوان سال افغانستان را به دست آورد.
احمد ظاهر بیشتر کوشش می‌کرد تا از بهترین، زیباترین و معتبرترین اشعار در آهنگ‌های خود استفاده کند و از همین روی، علاقه او به مولاناجلال الدین بلخی، حافظ، سعدی، خیام، بیدل، پروین بهبهانی، رهی معیری، استاد خلیل الله خلیلی، لاهوتی، فروغ فرخزاد و غیره شعرای زبر دست زبان فارسی بوده‌است.
احمد ظاهر به زبان‌های فارسی، پشتو، هندی و انگلیسی آواز خوانده‌است.
از احمد ظاهر آهنگ‌های زیادی به یادگار مانده‌است که در چهارده آلبوم تدوین گردیده و به شکل صوتی در بازار عرضه گردیده‌است. از احمد ظاهر فقط دو آهنگ تصویری ثبت شده‌است و سایر آهنگ‌های تصویری وی مقتبس از همین دو آهنگ و یا هم عکس‌های وی اند.
احمد ظاهر نه تنها در افغانستان بلکه در سه کشور تاجیکستان، ایران و پاکستان نیز علاقه مندان خود را دارد. این علاقه در تاجیکستان به شکل بسیار بالائی وجود دارد و آهنگ‌های وی هنوز هم از بهترین‌ها به شمار می‌رود.
احمد ظاهر نام کهنه‌ای در افغانستان نیست و آهنگ‌های وی هنوز هم علاقه مندان بی شمار خود را دارد.
احمد ظاهر از خوانندگان و نوازندگان برجسته افغانستان بود و در سن ۳۳ سالگی در تصادف موتر کشته شد.

شما علاقه مندان به هنر و موسیقی می توانید برخی از آهنگ های وی را با عناوین زیر بشنوید:

1. ای به دیده ام تاریک ماه آسمان بی تو

2. اگر بهار بیاید ترانه ها خواهم خواند

3. تنیده یاد تو در تار و پودم میهن ای میهن

4. ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود

5. بنازم قلب پاکت، مادر من

6. من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

7. صیاد، صیاد رحمی کن

8. وای باران، باران

9. من اگر دیوانه ام

10. مرنجان دلم را کاین مرغ وحشی ز بامی که برخاست به مشکل نشیند

11. ناله به دل شد گره، راه نیستان کجاست / خانه قفس شد به من، طرف بیابان کجاست

12. آخر ای دریا

13. به داغ نامرادی سوختم

14. شکایت دارم

15. پیدا شد و پیدا شد گمگشته ما امشب / می چرخم و می رقصم با باد صبا امشب

16. پیری رسید و فصل جوانی دگر گذشت / دیدی دلا که عمر چسان بی خبر گذشت

17. سحر می گفت و بلبل باغبان را / در این باغ جز نهال غم نروید

18. توبه، توبه از شب هجران توبه

19. تنها تویی، تنها تویی

20 . معشوقه به سامان شد

21 . بر خاطر آزاده غباری ز کسم نیست / سرو چمنم شکوه یی از خار و خسم نیست

22 . مرا آن روز گریان آفریدن، آفریدن / که دامان بیابان آفریدن، آفریدن

23 . بانگ پر از نیاز مرا بشنو، آه  ای خدای قادر بی همتا

24 . زندگی آخر سراید بندگی در کار نیست / بندگی گر شرط باشد زندگی در کار نیست

25. هر جا که سفر کردم تو همسفرم بودی / وز هر طرفی رفتم تو راهبرم بودی

26. ستاره دیده فرو بست و آرمید بیا / شراب نور به رگ های شب دوید بیا

27. نبری گمان که مفتی به خدا رسیده باشی / تو ز خود نرفته بیرون به کجا رسیده باشی

28. صد ره در انتظارت، تا پشت در دویدم / پایم ز کار افتاد، وانگه به سر دویدم

29. هوای عشق تو از سر بدر نخواهد رفت / کسی که بر درت آمد دگر نخواهد رفت

30. شادی کنید ای دوستان

31. به داغ نامرادی سوختم ای اشک طوفانی / به تنگ آمد دلم زین زندگی ای مرگ جولانی

32. اگر پنهان بود پیدا من آن پیدای پنهانم / وگر نادان بود دانا من آن دانای نادانم

33. آه چه خوش آمدی، صفا کردی / چه عجب شد که یاد ما کردی

34. از تنگنای محبس تاریکی، از منجلاب تیره این دنیا / بانگ پر از نیاز مرا بشنو، آه ای خدای قادر بی همتا

35. بگذار در این نیمه شب تار بگریم

36. بمان ای شب

37. گل سنگم، گل سنگم، چی بگم از دل تنگم

38. تنها شدم، تنها

39. تو به یک عاطفه می مانی

40. ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

41. آهنگ زندگی، خواند به گوش من