این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
یکشنبه, 30 جوزا 1395 17:29

بررسی مطبوعات 30 جوزا

تعهد پایدار برای جلوگیری از شکست فاجعه بار عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین امده است:

هفته ی گذشته دولت بارک اوباما اعلام کرد که در پی تغییراتی در ماموریت نیروهای امریکایی در افغانستان است. در اواخر ماه می، ایالات متحده ی امریکا در یک  حمله ی هواپیمای بی سرنشین که در ایالت بلوچستان پاکستان علیه ملا اختر محمد منصور رهبر طالبان انجام داد را به قتل رساند. آیا ایالات متحده قبلا قادر نبوده است این کار را انجام دهد؟ هرچند پس از دسمبر ۲۰۱۴ ماموریت نیروهای امریکایی به مشاوره و آموزش نیروهای افغان محدود شده است، اما نیروهای امریکایی قادر بوده اند تا حمله های راهبردی قابل توجهی انجام دهند و با کمک به نیروهای امنیتی افغانستان، وضعیت را در میدان جنگ به نفع آنها بر گردانند. شاید مهمترین مثال در این زمینه کندز باشد.

 

چراغ می افزاید:
آگاهان به این امر تاکید دارند که  ایالات متحده امریکا در نتیجه گیري استراتژي جدید خود تصریح میکند که هیچ راه حـل کوتـاه مـدتی بـراي منـافع و امنیت ملی امریکا براي دسترسی به اهداف مشخص شده در استراتژي آن کشور در افغانستان و پاکستان وجود ندارد. آنها خطر شکست را واقعی دانسته و اقدامات آنی، تعهدات پایدار و منابع اساسی را لازمه موفقیت در این ماموریت میدانند.


و از بستن تا گشودن گذرگاه تورخم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

باز شدنِ گذرگاه تورخم به روی مسافرانی که دارای کارت‌های شناسایی‌اند، پس از حدود یک هفته جنگ در این نقطۀ مرزی، خبرِ خوشی برای افغانستان است؛ اما هنوز به نظر می‌رسد که مشکلاتِ تورخم می‌تواند بیشتر از این نیز ادامه یابد و بارِ دیگر عینِ مشکل تکرار شود.
در درگیری میانِ نیروهای نظامیِ دو کشور در نقطۀ مرزی تورخم، بدون شک زیان‌هایی به هر دو طرف وارد شده است؛ ولی سوالی که در پشتِ این آتش‌بس و باز شدنِ مرز تورخم نهفته است این‌که: چه کسی در اول، توافقِ ساختنِ پاسگاه‌های مرزی با پاکستان را انجام داده است؟
آن‌گونه که اطلاعات می‌رسانند، سفارت افغانستان در پاکستان از قبل با ساخت‌وسازهای پاکستانی‌ها در این منطقه توافق کرده بوده است. حالا هم گفته می‌شود که این درگیری‌ها ظاهراً به دلیلِ ساخت‌وسازهای پاکستان در خاکِ افغانستان در این نقطه صورت گرفته است. از جانب دیگر، وقتی که پاکستان اجازه می‌یابد که بارِ دیگر در عینِ موقعیت به ساخت‌وساز بپردازد، این پرسش به میان می‌آید که چرا جوانانِ کشور در برابرِ یک چنانِ عملِ توافق‌شده و برنامۀ حساب‌شده قربانی شده‌اند؟

 

ماندگار می افزاید:

دولت افغانستان همواره در فرصت‌های خاص در برابرِ پاکستان اقدام نمی‌کند و به‌راحتی اجازه می‌دهد که این کشور به برنامه‌های توسعه‌طلبانۀ خود در خاکِ ما ادامه دهد. مسلماً وقتی که دولتِ ما چنین باشد، خونِ پاکِ سربازانِ ما در مرزها و در برابرِ حمایتِ پاکستان از دهشت‌افکنی، به هدر خواهد رفت.
اکنون انتظار می‌رود که مسوولانِ دولتِ افغانستان از سیاست‌های خام و سلیقه‌یی‌شان در برابر پاکستان، به مردم افغانستان پاسخ‌گو باشند. اما متأسفانه مرجعی که پاسخِ این پرسش را از ریاست جمهوری و دستگاه سیاستِ خارجی بخواهد، وجود ندارد و این یک نشانۀ بسیار خطرناک است!

 

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان رمضان فرصتی برای فکر کردن و دوری از خشونت چنین نوشته است:

رمضان در کشورهاي اسلامي فرصت خوبي براي تفکر، تدبر و گفتگو روي مهمترين مسايل جهان اسلام و مسلمانان جهان است. مثل بسياري از کشورهاي اسلامي، امور مساجد و ملا امامان به وزارت حج و اوقاف و شهدا و معلولين مربوط مي شود. اين وزارت رابطه مستقيمي با همه امور مذهبي در کشور دارد و مي تواند در ارتباط با ملا امامان و واعظان و روحانيون در کشور باشد. 

 

در پایان نویسنده می افزاید:
بحث هايي که در کشورهاي اسلامي مطرح مي شوند به تبع مهمترين مسايل آن کشورها است. مثلا در افغانستان بايد بحث از جنگ و صلح، کشتارهاي انسان هاي بي گناه به بهانه هاي مختلف، برداشت هاي تند و افراطي از دين مبين اسلام و همين گونه برداشت هاي متفاوت ديگر، سوء استفاده از دين مبين اسلام تحت عناوين مختلف، وموارد مشابه دیگر مي باشد. در گيرودار افزايش قيمت هاي مواد غذايي و آنچه مربوط به تن و بدن انسان مي باشد و اعمال و مناسک عبادي در اين ماه مبارک، بايد بحث ها و گفتمان ديني به مسايل عيني امروزين جهان اسلام کشيده شود، و علما و دانشمندان کشور وارد بحث هاي عميق و دقيق شوند، تا زمينه براي گفتگو و بحث بر روي مسايل مهم جهان اسلام فراهم شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید