این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
چهارشنبه, 02 سرطان 1395 16:48

بررسی مطبوعات 2 سرطان

 

 

 

چرا دولت به تامین امنیت شاهراه ها نمی پردازد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

به نظر می‌رسد که در ربودن افراد، هیچ مانعی بر سر راه‌ِ طالبان وجود ندارد و دولت نیز برای جلوگیری از حضور طالبان در شاهراه‌ها هیچ برنامه‌یی تدارک ندیده است. ربودن مسافران توسط طالبان در شاهراه کابل ـ زابل، ربودن مسافران در چندین نوبت توسط طالبان در مسیر کابل ـ میدان وردک، و ربودن مسافران توسط طالبان در مسیر قندوز، همه و همه نشان می‌دهند که طالبان بدون زحمت می‌توانند افراد را بربایند و آنان را تیرباران کنند.
هرچند قوانینِ جنگی حکم می‎کند که نیروهای درگیر، به افراد و اشخاصِ ملکی آسیبی نرسانند و نیز اسرای جنگی را نکشند، چنان‌که فرمانِ شریعت نیز در این خصوص وضاحت دارد؛ اما طالبان با زیر پا گذاشتنِ همۀ قوانین و سنت‌ها، دست به چنین اعمالی زده و می‌زنند‌.

 ماندگار می افزاید : 
حالا که طالبان پیروِ هیچ مرام و آیینی نیستند، از دولت انتظار می‌رود که حرف‌شنو و شریکِ غم‌های مردم باشد. مسلماً اگر دولت بخواهد به گروگان‌گیری‌ها و راهگیری‌های طالبان پایان بدهد و یا دست‌کم آن را مهار کنـد، کارِ بسیار دشواری نخواهد بود، فقط یک برنامه‌ریزیِ منظم و ارادۀ راسخ برای تطبیق می‌خواهد. اما متأسفانه بی‌توجهیِ حکومت به ربوده شدنِ افراد از مسیرهای مختلفِ کشور توسط طالبان، نشان از آن دارد که این آدم ربایی‌ها می‌توانند به یک سریالِ ناتمام تبدیل شوند.
اما این‌که چرا دولت و به‌خصوص نهادهای امنیتی کشور، از این‌همه آدم‌ربایی‌ توسط طالبان تجربه نمی‌گیرند و به تأمین امنیتِ شاهراه‌ها نمی‌پردازند، سوالی‌ست که باید مسوولانِ عالی‌رتبه پاسخ بدهند.

حکومت و ضرورت اتخاذ رویکردهای شفاف امنیتی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین امده است :

گروگانگيري مسافران بيگناه يکي از تاکتيک هاي جديد طالبان و ساير گروه هاي هراس افگن به شمار مي رود که از سال گذشته بدين سو در مناطق مختلف کشور به کار گرفته مي شود. سال گذشته گروگانگيري مسافران به يک معضل ملي تبديل شده بود که هدف آن ايجاد تفرقه و نفاق ميان اقوام افغانستان بود. تا هنوز دهها تن از مردم ملکي و بي گناه در جريان گروگانگيري ها کشته شده اند.
امسال نيز اين تاکتيک به شکل گسترده تر از سوي رهبري جديد طالبان دنبال مي شود. گروگانگيري هاي امسال نشان مي دهد که طالبان براي ايجاد ناامني و اثبات حضور نظامي خود از هر روش استفاده مي کنند؛ اگرچه آن روش ها با اصول اسلام و ارزش هاي انساني و حقوق بشري در تضاد باشد. 

نویسنده می افزاید : 
متأسفانه دشمني طالبان با مردم افغانستان تا هنوز در دستگاه سياست ساز کشور، مورد توجه قرار نگرفته است. سياست رسمي کشور تاهنوز طالبان را دشمن درجه اول به شمار نمي آورد، هنوز يک موضع روشن و واضح در رابطه با اين گروه وجود ندارد. عوامل نفوذي و طرفدار طالبان در بدنه حکومت و بخصوص ساختار ارگان هاي امنيتي به شدت فعال بوده و در مواقع حساس به عناصر اين گروه کمک مي کنند. 
و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان پیمان با امریکا مروج روح بی اعتمادی چنین نوشته است :

در پی درگیری‌هـای چند روز گذشته میان نیروهای سرحدی افغانستان و نظامیان پاکستانی در مرز تورخم، امریکا به عنوان هم پیمان امنیتی دولت کابل، در برابر تجاوزات آشکار پاکستان اقدام عملی نکرده و به گفتۀ برخی نمایندگان و مردم، لـازم است تا نسبت به پیمان امنیتی با واشنگتن تجدید نظر شود.

درگیری‌هـای اخیر تورخم از مصادیق آشکار تجاوز خارجی به تمامیت ارضی افغانستان بود؛ زیرا پاکستان در یک سرزمین مورد مناقشه، اقدام به ایجاد تأسیسات تازه کرد و در نتیجه آن، نیروهای نظامی دو کشور، مستقیما و به صورت متناوب، وارد درگیری‌هـای مرگبار شدند.

در پایان انصار می افزاید :

ایالـات متحده امریکا در سال‌هـای پس از جنگ جهانی دوم، با زبان اقناع، تشویق و تهدید در صدد نفوذ به کشورهای مختلف جهان بر آمده است. این بار نیز تحولات جهانی بسیار پیچیده است. به عنوان مثال در جریان مقابله ایالات متحده امریکا با گروه‌هـای تکفیری، واشنگتن سعی دارد خود را متعهد به مقابله گروه‌هـای تندرو و تروریستی نشان دهد. نکته‌ای که بازیگران بین المللی باید نسبت به آن حساس و آگاه باشند. سوال اصلی اینجاست که پس چرا امریکا از گروه‌هـای تروریستی و تندروی مانند جبهۀ النصره که وابسته به القاعده هم است، حمایت میکند؟! البته این حرف  ادعا نیست، بلکه واقعیتی است که سیاستمداران امریکایی نیز بدان اعتراف کرده اند.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید