این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
یکشنبه, 06 سرطان 1395 16:36

بررسی مطبوعات 6 سرطان

افغانستان و ظرفیت عضویت دایمی در سازمان شانگهای عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است :

عضویت دایمی افغانستان در سازمان شانگهای، یکی از آرزوهای دولت و مردمِ افغانستان است؛ دولت افغانستان در دو ـ سه سالِ گذشته بارها به سازمان همکاری‌های شانگهای درخواستِ عضویت داده، ولی هیچ‌گاه مقدماتِ عضویت در سازمان همکاری شانگهای را فراهم نتوانسته است. افغانستان از سال ۲۰۱۲ تا اکنون به عنوان عضو ناظر در این سازمان پذیرفته شده؛ اما عضویتِ دایمی در این سازمان می‌تواند بر حال و آیندۀ کشور تأثیرِ مطلوب بگذارد و افغانستان را به نقطۀ مرکزیِ سازمان شانگهای تبدیل کند. ولی مسلماً برای دست یافتن به این موقعیت، باید گام‌هایی به‌هدفِ تحققِ شرایطِ ابتدایی عضویتِ دایمی برداشت.

 ماندگار می افزاید :
افغانستان از نقطه‌نظرِ جغرافیایی در مرکزِ کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای قرار دارد و قرار است که تا سال آینده، کشورهای جنوبی مثل هند و پاکستان به عنوان اعضای دایمی سازمان، از لحاظ سیاسی راه را برای عضویتِ دایمیِ افغانستان در این سازمان باز کنند. اما با این همه، افغانستان به عنوان پُلِ انرژی میان دوآسیا و نقطۀ تعاملِ اقتصادیِ کشورهای عضو ناظر، صفحۀ فعالی برای شانگهای است که این امر، شانسِ عضویتِ دایمیِ آن را بالا می‌برد. اما به‌رغمِ این‌همه امکانات و ظرفیت‌های طبیعی، به ‌تنهایی قادر به کسبِ عضویتِ دایمیِ در شانگهای نیستیم.
و نهاد های امنیتی باید به فکر جنگ های بزرگ باشند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است :

تغيير تاکتيک جنگ عليه طالبان از جنگ هاي منظم و سنگين به حمله هاي نيروهاي کماندويي که به تازگي مطرح شده و گويا کارآمدي خاصي دارد، در نوع خود گيج کننده است. چنين خبري از سوي مقامات عالي رتبه دولتي بعيد به نظر مي رسد. اين تاکتيک اگر از سوي طالبان اجرا شود مي تواند منطقي به نظر برسد، چرا که طالبان در موقعيت ضعيف قرار دارند و در حالت جنگ و گريز هستند، ولي دولت افغانستان که در موضع قوي و قدرتمند قرار دارد و از مشروعيت و مقبوليت مردمي برخوردار است و دولت قانوني با پشتوانه کامل جامعه جهاني است، نبايد چنين خبري را به عنوان يک موفقيت مطرح کند. 

نویسنده می افزاید :
دولت افغانستان بايد با حمله هاي سنگين بر مواضع طالبان، ابتکار عمل جنگ را به دست گيرد و با درهم کوبيدن مواضع طالبان، ولسوالي ها و ولايات کشور را از طالبان پاکسازي کند و به دنبال آن واحدهاي اداري دولتي را در آن مناطق مستقر سازد و با آغاز به کار آنها دولت عملا در اين مناطق فعال شود. در چند سال گذشته، نيروهاي امنيتي به هر صورت ضعيف عمل کرده اند. نمونه واضحي از اين نوع عملکرد را در کندز، بغلان، بدخشان، غزني، ارزگان، هلمند، نورستان و... مي بينيم که نيروهاي دولتي نتوانسته اند پاسخ مناسب جنگي به طالبان بدهند، به همين دليل نيز طالبان مدام در حال پيشروي هستند و دامنه جنگ را از حتی به مراکز اين ولايات کشانيده اند.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در مطلبی تحت عنوان از جنگ افغانستان پاکستان چه می خواهد چنین نوشته است :

پاکستان گفته است که حمله اخیر امریکا به هدفی در خاک پاکستان که منجر به کشته شدن رهبر سابق طالبان شد، روند صلح و مذاکره بین افغانستان و طالبان را تضعیف کرده است.پاکستان باید توضیح دهد که رهبران طالبان افغانستان در خاک آن کشور، چه می کنند؟ آیا این قابل قبول است که طالبان در سطح عالی ترین مقامات، رهبران و فرماندهان، در پاکستان حضور و فعالیت همه جانبه داشته باشند؛ اما دولت اسلام آباد و دستگاه های امنیتی و نظامی آن کشور، اصولا از این امر، بی خبر باشند؟

در پایان نویسنده می افزاید :
جامعه بین المللی و سازمان ملل متحد هم باید به این پرسش ها پاسخ دهند؛ زیرا افغانستان، به عنوان عضو رسمی این سازمان، حق دارد مورد حمایت سازمان ملل واقع شود.
امریکا و هم پیمانان نظامی افغانستان هم در قبال این وضعیت، مسؤول اند و باید پاکستان را وادار به پذیرش مسؤولیت های خود در تقویت جنگ و حمایت از تروریزم در افغانستان کرده و فشارها را بر اسلام آباد به منظور فاصله گرفتن از تروریزم افزایش دهند. در غیر این صورت، مردم افغانستان، نسبت به صداقت جامعه بین المللی و جبهه ضد تروریزم به رهبری امریکا در افغانستان، از بنیاد تردید خواهند کرد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید