مطبوعات http://dari.irib.ir Thu, 16 Aug 2018 22:19:41 +0430 fa-af بررسی مطبوعات 30 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120693-بررسی-مطبوعات-30-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120693-بررسی-مطبوعات-30-سرطان

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان این جا افعانستان است چنین نوشته است :
مجلس نمایندگان، آخرِ این هفته، ششمین سالِ کاری اش را پایان می‌دهد و به تعطیلاتِ تابستانی می‌رود. ششمین سال کاریِ مجلس در مخالفت با قوانینِ موجود و بر اساسِ یک توافقِ سیاسی با بخشی از اعضای مجلس ـ به دلیلِ این‌که انتخابات پارلمانی در وقت و زمانِ آن برگزار نشد ـ به دست آمد.
کار مجلسِ شانزدهم در پنجمین سالِ آن به پایان رسیده و آن‌چه که پس از این شاهدش هستیم، در واقع حرکتی فراقانونی است. این اقدام از سوی دولت با یک توجیه نیم‌بندِ قانونی به این معنا صورت گرفت که در قانون اساسی، پایان کار مجلس، آغاز کارِ مجلسِ بعدی گفته شده است؛ ولی در عینِ زمان در قانون اساسی بر این نکته نیز تأکید رفته که یک دورۀ کاریِ مجلسِ نماینده‌گان فقط پنج سال بوده می‌تواند.
ماندگار می افزاید :
اعضای مجلس نمایندگان، اگر واقعاً افرادی قانون‌گرا و ملزم به اجرای قوانین می‌بودند، باید از حضور در مجلس، چون آن چند عضوِ دیگرِ آن خودداری می‌کردند تا حداقل برای یک‌بار هم که شده، خانۀ ملت نمایندگی از خواست و آرای ملت می‌کرد.
داستانِ افغانستان واقعاً همین است. در دیگر بخش‌های دولت نیز وضع بهتر از این نیست. مجلس شش سال را به کار ادامه داده، بدون آن‌که یک مورد قابل تحسین در کارنامه‌اش بتوان سراغ گرفت. بدون شک این مجلس در فضا و احوالِ سیاسی فعلی، همچنان به کارِ خود ادامه خواهد داد و غیرقانونی وارد هفتمین سال کاریِ خود خواهد شد، بدون آن‌که دولت در مورد اصلاحات انتخاباتی و برگزاری انتخاباتِ بعدیِ پارلمانی و شوراهای ولایتی واقعاً اندیشیده باشد و یا برنامه‌ ای داشته باشد. این‌جا به هر حال افغانستان است!

وترکیه و فرار از انزوای خود ساخته  عنوان مطلبی از روزنامه ی انصاف است که در آن چنین آمده است :

از آغاز تا سرانجام نافرجام کودتا در ترکیه، تحلیل ها و آرا و نظریه های متفاوتی آن را همراهی کرده و می کنند. برخی آن را سناریو و نمایشنامه از پیش طراحی شده دانستند که توسط نیروهای نظامی طرفدار حکومت اردوغان در ارتش به مرحله اجرا گذاشته شد و این دسته هدف از کودتای ساختگی را نیز محبوب ساختن بیش از پیش اردوغان و دولت او معرفی کرده و دلائلی نیز برای ادعای خویش مطرح کردند.

برخی دیگر که تعداد بیشتر از آگاهان را احتوا می کند، کودتا را کار گروهک فتح الله گولن می دانند.وقتی برنامه ریزی‌های انجام شده برای کودتا را مورد مشاهده و توجه قرار می‌دهیم، متوجه می‌شویم که فرماندهان و افراد اصلی این کودتا خود متوجه بوده‌اند که هدف اصلی کودتا یعنی به دست گرفتن دولت و اداره کشور محقق نخواهد شد، برای همین وقتی به مناطقی که توسط این افراد بمباران شده، توجه می‌کنیم می‌بینیم که اینها به جای نهادهای دولتی و مقر ریاست جمهوری یا نخست وزیری بیشتر محل‌های نظامی و ارتشی و مجلس را مورد حمله خود قرار داده اند.
انصاف  می افزاید :
آنچه که پیش و بیش از هر گزینه ای دولتهای حامی دولت سوریه را از دولت اردوغان راضی می کند، قطع رابطه آنکارا با گروه های تروریستی موجود به خصوص گروه داعش در سوریه و عراق است که اگر این مهم برآورده شود و قرار داده شود در کنار سایر تغییرات راهبردی و دیپلوماتیک که قرار است دولت ترکیه در قبال همسایگان روی دست گیرد، آنگاه می توان به دولت اردوغان به عنوان یک دولت غیر شرور و همکار در برقراری صلح و ثبات منطقه ای نگاه اساسی و راهبردی داشت؛ اما در غیر آن که ترکیه بخواهد از سیاست دو پهلوی استفاده ابزاری از گروههای تروریستی موجود در سوریه و باز هم علیه کشورهایی چون سوریه و روسیه و ایران و عراق سود ببرد، به انزوای بیشتر این دولت و کشور در میان کشورهای مهم منطقه، منجر خواهد شد.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که درمقاله ای تحت عنوان پرسش های بی جواب ناامنی در شمال و شمال شرق چنین نوشته است :
معضل ناامنی و گسترش بی رویه و نگران کننده آن در ولایت های امن افغانستان، امروزه به یک گره کور در منظومه بزرگ امنیت افغانستان تبدیل شده است.
در این میان، تصور می شود وضعیت در ولایت هایی راهبردی مانند بدخشان و برخی مناطق تخار بیش از هر جای دیگری، نگرانی های گسترده ناظران را برانگیخته است. تصور می شود که مساله ناامنی های جاری در ولایت های شمالی و شمال شرقی کشور، پیچیده تر از آن است که دولت وانمود می کند و به همین دلیل، رسیدگی و توجه به این معضل نیز فراتر از اقدامات تاکتیکی و کوتاه مدت مانند راه اندازی عملیات های مقطعی و موردی یا روی کردن به اهرم هایی مانند پولیس محلی و... است.
درپایان چراغ می افزاید :
وضعیت امنیتی در این منطقه از کشور باید در قالب یک راهبرد کلان و ریشه ای امنیتی از سوی رهبران حکومت وحدت ملی در دستور کار قرار گیرد و از پرسش های بی جوابی که هر روز بر حجم و دامنه آن افزوده می شود، مسئولانه ابهام زدایی شود.

]]>
مطبوعات Wed, 20 Jul 2016 15:23:37 +0430
بررسی مطبوعات 29 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120664-بررسی-مطبوعات-28-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120664-بررسی-مطبوعات-28-سرطان

 پیام ها و پیامدهای یک کودتا عنوان سرمقاله ی روزنامه ی انصار است که در آن چنین آمده است :

کودتایی که برای برچیدن بساط اقتدار رجب طیب اردوغان به راه افتاد،‌ به نظر میرسد به تحکیم بیشتر جایگاه او بینجامد و اعتماد به نفسش را برای عملی کردن طرح‌هایش جهت تغییر ساختار سیاسی کشور و کسب قدرتی فراتر، افزایش دهد. اردوغان توطئه کودتا را به فتح ا... گولن، شخصیت مذهبی مخالف خود نسبت داده و انتظار می‌رود با شکست طرح کودتا، جماعت پیروان گولن آماج سرکوبی شدید قرار گیرند به گونه‌ای که دیگر مجال گشودن جبهه‌ای علیه اردوغان از درون صفوف اسلـامگرایان از آنها گرفته شود. در همین راستا و در اولین اقدام روز شنبه مقامات ترکیه ۲۷۴۵ قاضی این کشور را به جرم همکاری با کودتا چیان و ارتباط با شبکه گولن اخراج کردند، همچنین منابع خبری از دستگیری حدود ۳۰۰۰ نفر از اعضای نیروهای مسلح خبر داده اند.

انصار می افزاید :

در بلند مدت مهمترین تاثیر کودتای نافرجام اخیر را میتوان تضعیف و تحقیر جایگاه ارتش ترکیه، ششمین ارتش بزرگ دنیا و دومین ارتش بزرگ ناتو، دانست .کودتای اخیر باعث تصفیه بسیاری از کادرهای نظامی ترکیه خواهد شد. اردوغان تلـاش خواهد کرد در مقابل ارتش ، نیروهای پلیس و امنیتی را تقویت کند. نتیجه چنین سیاستی ناکارآمدی ارتش ترکیه در آینده خواهد بود. امری که در تناقض با بلند پروازی‌هـا و جاه طلبی‌هـای بین المللی اردوغان است.

 

و زنان افغانستان هم چنان قربانی خشونت عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار  است که در آن چنین آمده است :

این روزها یک بارِ دیگر گزارش‌های دلهره‌آوری در سرخطِ رسانه‌های کشور قرار گرفته‌اند. گزارش‌هایی مبنی بر خشونت‌ورزی‌های تازه علیه زنان. هرازگاهی که چنین گزارش‌هایی نشر می‌شوند، می‌توان عمقِ فاجعه‌یی را که در مورد زنان در این کشور اعمال می‌شود، حدس زد. هرچند که حوادثِ بسیار دیگری هستند که به دلایلِ مختلف از چشمِ رسانه‌ها و مردم پنهان می‌مانند، ولی با همین مقدار از گزارش‌های خشونت، کافی‌ست که بدانیم هنوز زن بودن در این کشور جُرمِ خطرناکی به شمار می‌رود.
زنِ جوانی در غور از سوی خانوادۀ شوهرش به قتل می‌رسد و بعد جسدش سوختانده می‌شود و در کابل نیز به روی دختران و زنانِ جوان تیزاب می‌پاشند. این حوادث ظرفِ روزهای اخیر اتفاق افتاده و بدون آن‌که به یکدیگر پیوند داشته باشند، حاکی از وضعیتِ زنان در کشوری به نامِ افغانستان است.

نویسنده می افزاید :

خشونت علیه زنان در کشور همچنان ادامه خواهد یافت، همان‌گونه که انواعِ دیگرِ خشونت نیز به حیاتِ خود ادامه خواهند داد تا زمانی که «فکر»ِ آن‌ها ریشه‌کن نشود. در جامعۀ ما چیزی به نامِ «فکر خشونت» وجود دارد که می‌تواند انواعِ آن را برای ذائقۀ یک جامعۀ سنتیِ عقب‌نگه‌داشته شده قابل توجیه سازد.

 

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان وضعیت حقوق زنان در کشور نگران کننده است چنین نوشته است :

پس از حدود چهارده سال از تاسيس نظامي مبتني بر دموکراسي در افغانستان، اختصاص صدها ميليون دالر کمک به تامين حقوق زنان، هزاران پروژه تحت نام کمک به بهبود وضعيت زنان، و دهها و صدها موضوع ديگري که فقط به خاطر مسايل مربوط به حقوق زنان در کشور انجام شده است، تبليغات وسيع براي برابري حقوق زنان و مردان و ... تا هنوز آثار اين کارها کمتر در جامعه افغانستان ديده مي شود. 
در سالهاي اخير، فاجعه بارترين، کثيف ترين، غير انساني ترين و وحشيانه ترين جنايات عليه زنان در افغانستان رخ داده است. از تجاوزهاي گروهي بر دختران خردسال گرفته تا اسيد پاشي بر روي زنان و دختران بيگناه که در اين اواخر موارد متعددي از چنين جنايات در کابل ديده شده است. 

در پایان نویسنده می افزاید :

عملکرد دولت در مورد  احقاق حقوق زنان کاملا ضعيف بوده است. اولا قوه مقننه در موارد زيادي در زمينه تصويب قوانين لازم براي حمايت از حقوق زنان و يا مبارزه با بي عدالتي و خشونت عليه زنان ضعيف عمل کرده است. ثانيا قوه مجريه کارکرد ضعيفي در مورد مبارزه با خشونت عليه زنان و يا بهبود وضعيت زنان کار زيادي انجام داده نتوانسته است. در کنار دولت، ذهن شهروندان کشور در مقابل جناياتي که عليه زنان ودختران در کشور انجام مي شود، کرخت و بي احساس است. بسياري از ما به عنوان شهروند افغانستان به نحوي در گسترش جرايم و جنايات عليه زنان مقصر هستيم، چرا که حد اقل بسياري از ما سکوت کرده ايم و فريادي بر نياورده ايم. احقاق حقوق زنان نياز به برنامه، کار و تلاش همه افراد جامعه دارد تا بتوانيم جامعه اي سالم داشته باشيم.

]]>
مطبوعات Tue, 19 Jul 2016 16:40:38 +0430
بررسی مطبوعات 28 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120640- http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120640- آقای نبیل، در بانک استخباراتی شخصی تان دیگر چه دارید

آقای نبیل، در بانک استخباراتی شخصی تان دیگر چه دارید، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین آمده است:

متاسفانه بازی با احساسات مردم و استفاده سیاسی از حس پاکستان‌ستیزی افغان‌ها، به یکی از ترفندهای سیاسی سیاست‌مداران کنونی کشور مبدل شده است. هرچند نمی‌توان از سیاست‌مداران انتظاری غیر از این را داشت. اما وقتی حرف اسناد محرم یکی از ارگان‌های مهم امنیتی کشور که حیثیت مغز نظام را دارد، در میان باشد، باید صدای خود را بلند کرد. انتشار اسناد اشد محرم از جانب آقای نبیل نشان می دهد که ایشان با وجود تکیه زدن بر مسند استخباراتی کشور؛ تا هنوز هم به پختگی یک شخص درجه ‌اول نهاد استخباراتی و امنیتی نرسیده است.

چراغ می افزاید:

هیچ تضمینی وجود ندارد که آقای نبیل و مدیران گذشته و آیندۀ این نهاد، اسناد محرم استخباراتی را فردا برای سودجویی اقتصادی-سیاسی استفاده نکنند و یا این اسناد به دست دشمنان کشور قرار داده نشوند و یا قرار نگیرند.

اگر پخش اسناد از سوی آقای نبیل پی‌گیری عدلی و قضایی نشود شاید انتقال اسناد به بانک‌های اطلاعاتی شخصی به یک فرهنگ مبدل شود و دیری نخواهد بود که ما همه اسناد طبقه‌بندی شده و محرم خویش را از دست بدهیم. بنابراین لازم است مدیران درجه‌ یک کشور در این خصوص تحقیق کنند تا زمینه‌های سواستفاده از اسناد محرم در آینده گرفته شود.

و روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان به امتیاز دهی های یک جانبه به پاکستان خاتمه دهید چنین نوشته است:

درحالی‌که حکومت افغانستان شیوۀ سیاست با پاکستان را ظاهراً تغییر داده است، نوازشریف در یک تماسِ تلیفونی با اشرف‌غنی از کشته شدنِ عاملِ حمله به مکتبی در پاکستان که در سالِ گذشته اتفاق افتاده بود، قدردانی و ستایش کرد و گفت که افغانستان و پاکستان باید با هم در زمینۀ مبارزه با تروریسم همکاری کنند.

البته این ‌بارِ نخست نیست که افغانستان همکاری‌هایی در زمینۀ مبارزه با تروریسم با پاکستان داشته است. پاکستان‌‌ستیزی‌یی که در سال‌های گذشته وجود داشت، اکنون نیز وجود دارد؛ اما در کنار این ستیز، همکاری در مبارزه با تروریسم به نفع پاکستان هم جریان داشته و دارد. کشتن چندین طالبِ مخالفِ پاکستان توسط نیروهای امنیتی افغانستان و نیز تسلیم کردنِ برخی از رهبران مخالفِ دولت پاکستان به آن کشور و باز کردنِ پای پاکستان به زندان‌های‌ امنیتیِ کشور برای تحقیق از زندانیانِ پاکستانی، نشان از فرصت دادنِ زیاد به پاکستان در یک معاملۀ یک‌جانبه دارد.

ماندگار می افزاید:

بیشترین نرمش و امتیازدهی در روابط افغانستان و پاکستان تا به امروز یک‌جانبه و از جانبِ افغانستان بوده است؛ یعنی کاری که پاکستانی‌ها در قبالِ افغانستان انجام داده‌اند، کاملاً خلافِ این امتیازدهی‌ها بوده است. آن‌ها یک‌سره از طالبانِ افغانی و نیروهای مخالفِ دولت افغانستان حمایت کرده‌اند. کشته‌شدنِ اسامه بن لادن، ملاعمر، ملا منصور و ده‌ها طالبِ سرشناسِ دیگر در پاکستان، همۀ ادعاهای مقاماتِ پاکستانی مبنی بر مبارزۀ مشترک با تروریسم را دروغ ثابت کرده است. امتیازدهیِ یک‌طرفه و بیش از حدِ ما به پاکستان، این کشور را به ادامۀ راهِ حمایت از تروریسم و ضربه زدن بر نظام افغانستان تشویق می‌سازد.

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان ضرورت توجه به ریشه ها و عوامل اعتیاد چنین نوشته است:

پانزده سال است که افغانستان وزارتخانه ای را به منظور مبارزه با مواد مخدر تأسیس کرده و تا هنوز بودجه هنگفتی از کمک های بین المللی در راستای مبارزه با این پدیده شوم به مصرف رسیده است. اما نتیجه این همه تلاش و صرف هزینه های گزاف چه بوده، معلوم نیست. کشت و قاچاق موادمخدر همه ساله رو به افزایش بوده و آمار معتادان نیز به صورت روز افزون بالا می رود.

مسؤلان حکومتی همه ساله به پیامدهای زیان آور مواد مخدر تمرکز می کنند و از واقعیت های تلخ اجتماعی آمار و ارقام ارایه می نمایند، اما از طرح، برنامه و راهکارهای مؤثر و قابل قبول در این زمینه غافل می مانند.

درپایان نویسنده می افزاید:

اعتیاد یک ناهنجاری و انحراف اجتماعی است که بیشتر از شرایط بیمارگونه و نابسامان اجتماعی نشأت می گیرد. بنابراین برای مبارزه با آن باید به خاستگاه ناهنجاری ها، بی نظمی ها و نابسامانی های اجتماعی توجه صورت گیرد و نه به پیامدهای آن. زیرا پیامد اعتیاد به موادمخدر بر زندگی فردی و اجتماعی برای همگان آشکار است بنابراین تا به ریشه های انحرافات اجتماعی از جمله اعتیاد توجه صورت نگیرد، اقدامات نمایشی و تبلیغانی جز صرف هزینه، نتایج دلخواهی را در پی نخواهد داشت.

]]>
مطبوعات Mon, 18 Jul 2016 17:33:58 +0430
بررسی مطبوعات 27 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120623-بررسی-مطبوعات-27-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120623-بررسی-مطبوعات-27-سرطان

 جان غیر نظامیان باید حفظ شود عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین امده است :

جنگ در افغانستان در سالهاي گذشته روند صعودي داشته است. قتل غير نظاميان نيز خود دليلي بر اين است که جنگ در افغانستان شديدتر شده است. از طرف ديگر جغرافياي جنگ نيز گسترش پيدا کرده است. جنگي که زماني تقريبا در جنوب منحصر بود حالا شمال و بسياري از ولايات ديگر را در بر مي گيرد. بدين جهت هر چه جغرافياي جنگ گسترده شود، ميزان تلفات انساني نيز بالاترمي رود.
هدف اصلي دولت در اين ميان، بايد جلوگيري از قتل غير نظاميان باشد. هر چند پيدا کردن مسببين قتل غير نظاميان نيز يکي از اهداف شمرده مي شود. اما در قدم اول بايد جلو کشته شدن غير نظاميان به هر وسيله اي گرفته شود. راه هايي که تا کنون در قبال قتل غير نظاميان روي دست گرفته شده اند، معمولا چندان پاسخگو نبوده اند.

نویسنده می افزاید :

 دولت بايد به فکر راه حل هاي موثرتري براي جلوگيري از قتل غير نظاميان باشد. به عنوان نمونه فرهنگ معافيت در دادگاه هاي افغانستان يکي از عواملي است که براي مجرمين حس مصئونيت را القا مي کند و به همين دليل نيز بسياري از مجرمين با خيال راحت دست به جنايت مي زنند و مطمئن هستند که به سادگي مي توانند فرار کنند. در صورتي که فرهنگ معافيت در سيستم قضايي افغانستان کاهش يابد و مجرمين باور کنند که در صورت ارتکاب جرم به هر صورتي عدالت در مورد آنها اجرا مي شود، مطمئنا از ميزان جنايات کاسته خواهد شد.   
و افزایش جرایم جنایی و صبر لبریز گشته ی مردم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است :

کابل در روزهای پسین، شاهد رویدادهایِ هولناکِ جنایی بوده است. آتش زدنِ یک موتر در دشت برچی، تیزاب پاشیدن به روی زنانِ یک خانواده در نزدیکی شهرک آریا، و کشتنِ چهار برادر در روز روشن در منطقۀ پنجصد فامیلی، همه و همه از رویدادهایی‌اند که توجه رسانه‌ها به آن معطوف شده است. اما بدون شک روزانه شهرِ کابل شاهد رویدادهای فراوانِ جناییِ دیگر است که به گوش و چشمِ رسانه‌ها ابداً نمی‌رسد.
تجربه ثابت کرده که رویدادهای کلانِ جنایی، بدون هماهنگی و همکاریِ افراد و حلقاتی در میانِ پولیس صورت‌گرفتنی نیست و بازداشت نشدنِ مجرمان نیز ریشه در همین همکاری‌ها و رابطه‌ها دارد.

ماندگار می افزاید :

متأسفانه بارها دیده شده که بی‌غرض‌ترین انسان‌ در هنگام وقوع جرایم، پولیس بوده است. گمان می‌شود که کابل تنها پایتخت در سطح منطقه است که روزانه این‌همه جُرم و جنایت در آن صورت می‌گیرد ولی کمتر مرتکبانِ آن‌ها به کیفر می‌رسند و به داد مردمِ متضرر رسیده‌گی می‌شود.
مسلماً دسترسی بسیاری از افراد در کابل و ولایت‌های هم‌جوار به اسلحه، اصلی‌ترین عاملِ خشونت به شمار می‌آید، اما مکانیزم جمع‌آوری سلاح از نزد افراد غیرمسوول، اصلاً در برنامۀ امنیتیِ پولیسِ کابل دیده نمی‌شود. قبلاً وزارتِ داخله اعلام کرده بود در هر ساحه‌ ای که جنایت رخ بدهد، مسوولانِ آن برکنار شده و به نهادهای عدلی و قضایی سپرده می‌شوند. اما به جز یکی ـ دو مورد، اصلاً شاهدِ چنین قاطعیتی از جانبِ این وزارت نبوده‌ایم.
و به سراغ روزنامه ی اصلاحات  می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان رویکرد دوگانه ی غرب در مواجهه با تروریسم  چنین نوشته است :

سازمان تروریستی منافقین در واپسین ساعت عصر روز شنبه گردهمایی ای را با حضور تعدادی از نیروهای معارض نظام جمهوری اسلامی ایران و برخی چهره های مشهور به جنگ طلبی و افراطی گری در پاریس برگزار کرد .

این همایش البته نخستین همایش شورای به اصطلاح مقاومت ملی و منافقین نیست و همگان در سال های گذشته هم شاهد ان بودند که شهرهای مختلف اروپا به عرصه و جولانگاهی برای نمایش و قدرت نمایی این گروه تروریستی و افراد وابسته به آن تبدیل شده بود . این ازادی عمل برای انجام هرگونه اقدام برای این افراد با آن سابقه ی ننگین برای بسیاری از تحلیل گران این سوال را مطرح می کند که چرا کشورهای غربی و به طور مشخص اروپایی و امریکایی با وجود ادعای مبارزه ی بی امان با تروریسم ، با این افراد مماشات می کنند ؟

اصلاحات می افزاید :

برخورد اتحادیه ی اروپا به موضوع حقوق بشر خارج از چارچوب و نظرات سیاسی اعضای آن نیست . به عبارت  دیگر ، اتحادیه ی اروپایی تلاش می کند با در نظر گرفتن منافع خود و متناسب با سیاست های جمعی و هم چنین مورد توجه قرار دادن ملاحظات کشورهای دیگر از جمله امریکا در باره ی مسایلی مانند تروریسم به شکل عام و سازمان های تروریستی به شکل خاص سیاستگذاری کند . این نوع رویکرد و برخورد به حقوق بشر و تروریسم سبب شده است تا بسیاری بر این عقیده باشند که اتحادیه ی اروپایی هم راستا با امریکا نسبت به حقوق بشر و تروریسم سیاسی برخورد می کند . از آن جایی که منافع و اهداف کشورها بر مبارزه ی کامل و جامع با تروریسم اولویت دارد ، شاهد هستیم که کشورهای غربی و اروپایی در مواجهه با تروریسم یکی به میخ و یکی به نعل می زنند .

نوع مقابله با تروریسم نیز جامع و کامل نیست و تازمانی هم که برخورد جامع و کامل و بر اساس استانداردهای مشخص و معیارهای روشن صورت نگیرد ، شاهد اقدامات تروریستی کور در اقصی نقاط دنیا و از جمله شهر های مختلف اروپا خواهیم بود .

 

]]>
مطبوعات Mon, 18 Jul 2016 09:25:16 +0430
بررسی مطبوعات 26 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120585-بررسی-مطبوعات-26-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120585-بررسی-مطبوعات-26-سرطان

روزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان بیست و شش سرطان، روزی که کودتا را جزو بدعت های سیاسی کشور کرد چنین نوشته است :

26 سرطان سال 1352 هـ. ش نقطه آغاز قانون شکني و تاریخ مشخص برقراری نظامهاي کودتايي به شمار ميرود. در آن زمان يکتن از اعضاي برجسته خانواده سلطنتي به همکاري احزاب چپي که در دهه چهل از طرف شاه و قانون اساسي وقت اجازه فعاليت يافته بودند، نظام تاریخ زده و فرتوت سلطنتي را طي یک کودتاي سفید خانوادگي سرنگون کرد و قانون اساسي را به زباله دان تاريخ سپرد. اين که کودتا سرخ بود يا سفيد مطرح بحث نيست؛ اما شروع بحران بی اعتمادی ملی، قانون شکني، کودتاها، ورود نيروهاي سرخ و سياه انديش؛ جنگهاي تحميلي و ذات البيني و ساير حوادثي که تا امروز صورت ميگيرد، همه نتیجه تصمیم ناعاقبت اندیشانه و خودسرانه رهبر کودتا یعنی سردار محمد داوود خان بود. 
چراغ می افزاید : 
چيزي که در تمام دوران بحرانها به طور واضح و محوري وجود داشته همانا اجماع ملی برای مقاومت علیه اشغال کشور بوده ولو به هر نامی صورت گرفته باشد. مردم ما چنان سیلی محکمی بر دهان پاکستان که در عقب حرکت متحجرانه سفید پوشان سیه دل طالبان پنهان شده بودند؛ حواله کردند و برای دفاع از تمامیت ارزی و ارزش های ملی شان شجاعت نشان دادند که در تاریخ معاصر کشور تجربه تکرار ناشدنی میباشد. اما بدبختانه نیرو های بین المللی با اعتماد غیر متعارف بر صداقت پاکستان در جنگ علیه ترور؛ مردم ما را برای ایستاده گی در برابر توطئه های چند پهلوی  پاکستان بی انگیزه و این کشور را دوباره چنان سرحال کرد که اشتهای مداخله و گرفتن ابتکار جنگ و صلح افغانستان را در انحصار خود گرفته و تلاش دارد از همان کانال های سابقه یعنی ایجاد تفرقه در میان مردم و تجهیز عوامل ارتجاعی شان، از مردم ما انتقام شکست خود را بگیرند. 
و آیا برجام به فرجام می رسد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی انصار است که در آن چنین آمده است : 

در حالی که امریکا به اصلی ترین تعهدات خود وفق برجام عمل نکرده است و همچنین تحریمهای بانکی در عمل به ضرر جمهوری اسلامی ایران باقی مانده است، شاهد تحرکات تازه سناتورها و نمایندگان هر دو حزب دموکرات و جمهوری خواه علیه برجامـ هستیم. تلاش نمایندگان و سناتورهای هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه برای وضع تحریم های تازه علیه ایران در همین راستا قابل ارزیابی است. در این خصوص 35 سناتور از هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات امریکا آخر هفتۀ گذشته در نامه‌ای به رئیس‌جمهور کشورشان در آستانه فرا رسیدن سالروز امضای (برجام)، خواستار شدت بخشیدن به تحریم‌های ضد ایرانی شده‌اند. در این نامه فراحزبی که (سوزان کولینز) و (بیل نلسون) دو سناتور امریکایی رهبری آن را به عهده گرفتند از اوباما خواسته شده تضمین کند که تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران به بهانه فعالیت‌های غیرهسته‌ای، تقویت می‌شوند.

انصار می افزاید :

یوکیاآمانو مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اخیرا اعلـام کرده است که ایران در همکاری با آژانس و اجرایی کردن توافق "فراتر از تعهدات " خود عمل کرده است. واقعیت امر این است که هر اندازه زمان میگذرد، دلایل بی اعتمادی جمهوری اسلامی ایران نسبت به ایالات متحده ی امریکا در خصوص برجام بیشتر محرز میشود.

آن چه که مشخص است، یکسال بعد از برجام منافعی که سال گذشته به ایرانیان وعده داده شده بود، حاصل نشد. در واقع امریکا تعهدات برجام را نقض کرده و تمام تحریم هایی که به برنامه‌ هسته‌ای ایران ربط داشت در زمینه‌های فناوری، مالی و انرژی را برنداشته است.

و به سراغ روزنامه ی ماندگار می رویم که درسرمقاله ای تحت عنوان چرا فرانسه هدف قرار می گیرد چنین نوشته است :

صبح روز پنجشنبه شهر نیس فرانسه شاهد رویداد وحشتناک و بی‌پیشینه بود. آن روز دوهزار نفر در ساحلی در این شهر برای گرامیداشت از جشن ملی فرانسه گرد آمده بودند و شادی می‌کردند که یک کامیون بر آنان شتافت از سر بسیاری‌ها عبور کرد و نزدیک به صد نفر را کشت و ده هاتن دیگر را زخمی کرد.
آن حمله درست در جریان وضعیت اضطراری ناشی از یک حمله چندماه پیش تروریستی در فرانسه اتفاق افتاد و سه ماه دیگر وضعیت اضطراری در آن کشور تمدید شد. حمله کننده اگرچه مشخص نشده که با کدام گروه رابطه دارد اما شواهد ابتدایی رابطۀ احتمالی او با داعش را نشان می‌دهد.

در پایان ماندگار می افزاید :

برخی قرائت‌های اسلامی سخت‌گیرانه و تندروانه، عامل اصلی بروز خشونت‌ها در عالم اسلام اند اما حمایت از این نوع قرائت و برداشت توسط حلقه‌های استخباراتی و برخی کشورهای دخیل در این بازی‌های ویرانگر، سبب گسترش جنگ در این منطقه شده است. همان‌گونه که جنگ و خشونت و افراطی‌گری در اکثریت جهان اسلام بیداد می‌کند، دامن جهان غرب را هم به سادگی گرفته است و اگر تمهیدی برای آن نشود، ممکن است گسترده تر گردد و جلوه‌های جدیدی از تاثیرات این خشونت را شاهد باشیم.
برای حل این مساله و پیش‌گیری از آن باید کشورهای جهان تلاش کنند تا جهان اسلام را در دست‌یافتن به صلح و آرامش همکاری کنند و حد اقل مانع بازارهای گرم فروش اسلحه عادی و کشتار جمعی به سرزمین‌های اسلامی شوند. این می‌تواند عقده‌های به وجود آمده از یک برداشت را خنثا کند و این برای همه خوب است. افزون بر این جهان نیز باید متوجه کشورهای حامی تروریزم باشد.

]]>
مطبوعات Sat, 16 Jul 2016 17:43:38 +0430
مطبوعات کابل http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120518- http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120518- اصلاحات انتخاباتی فدای وقت کشی های سیاسی

اصلاحات انتخاباتی فدای وقت کشی های سیاسی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

قرار بود دیروز کمیسیونِ مختلطی از مجلس نماینده‌گان و مجلس سنا تشکیل شود و روی برد قانونِ اصلاحاتِ انتخاباتی بحث کند و کار روی عملی شدنِ اصلاحات در نهادهای اتخاباتی را پی بگیرد. اما دیده شد که مجلس نماینده‌گان هنوز آمادۀ انتخابِ افراد به کمیتۀ مشترک نیست و هیچ گامی هم به این هدف برنداشته است. شاید به زودی این کمیسیون تشکیل شود و کارش را آغاز کند، اما مهم نتایجی‌ست که از کارِ این کمیسیونِ مشترک بیرون می‌شود.

اصلاحات بنیادین در نظام انتخاباتی افغانستان در توافق‌نامۀ سیاسی گنجانیده شده است، اما با گذشتِ نزدیک به دو سال از دولت وحدت ملی، فقط شعارِ اصلاحات مطرح است و هیچ اقدامِ عملی‌یی در مورد آن دیده نمی‌شود.

ماندگار می افزاید:

اکنون بحث اصلاح نهادهای انتخاباتی و قوانین آن، به یک شوخی در ذهنِ ریاست جمهوری می‌ماند و به عملی شدنِ توافق‌نامۀ سیاسی در این خصوص هیچ توجهی نمی‌شود. ریاست اجرایی هم فقط به اعتراض‌ها و یاددهانی بسنده کرده و این بسنده کردن، بیشتر باعث شده است که کارِ اصلاحات فدای وقت‌کشی‌های سیاسی گردد.

و پاکستان کوریای شمالی دوم می شود یا افغانستان سوریه ی دوم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین امده است:

محمد اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان روز گذشته در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که کابل از اسلام آباد صلح نمی‌خواهد بلکه خواهان اقدام بر ضد پناه گاهای افراد و حلقاتی است که صلح طلب نیستند. مقامات افغان همواره گفته اند که پاکستان در برابر افغانستان سیاست دوگانه را به پیش می‌برد و حملات در این کشور در خاک پاکستان پلان گذاری می‌گردد.

در همین حال؛ زلمی خلیلزاد؛ سفیر سابق امریکا در سازمان ملل، افغانستان و عراق می‌گوید که پاکستان حامی تروریزم در منطقه است و این کشور باید به دادگاه بین المللی کشانده شود. به گفته او، حالا نظام امریکا به ویژه مجلس نمایندگان کنگره آن کشور مطمئن شده است که مراکز گروه طالبان و شبکه حقانی در پاکستان است.

نویسنده می افزاید:

انتظار نمی رود اظهارنظرهای تند و انتقادی آقای خلیلزاد درباره پاکستان، عملا تغییری در سیاست های رسمی جاری امریکا در برابر پاکستان ایجاد کند، در حال حاضر و تا زمانی که امریکا عملا در همکاری های راهبردی اش با پاکستان، تجدید نظر نکرده و اسلام آباد را مجبور به پذیرش هزینه ها و تبعات ناشی از حمایت آن رژیم از تروریزم ننموده است، اظهار نظرهایی مانند آنچه از زبان آقای خلیلزاد نقل شده، صرفا مصرف سیاسی و تبلیغاتی دارد و هیچ پیامد عملی دیگری برای صلح و امنیت منطقه ای نخواهد داشت.

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان تاملی در خصوص گزارش چیلکات چنین نوشته است:

سرانجام 13 سال پس از آغاز جنگ عراق، که همچنان عواقب و تبعات آن دامنگیر مردم مظلوم این کشور مسلمان است، کمیته بررسی جنگ عراق به ریاست چیلکات، قاضی بازنشسته انگلیسی، گزارشی مفصل را در خصوص قصور لندن و دولت تونی بلر در این جنگ منتشر کرد.

یکی از نکاتی که در گزارش چیلکات مغفول مانده، محاکمه تونی بلر است. اقدامات بلر و بوش در عراق منجر به کشته و زخمی و آواره شدن میلیون‌هـا عراقی گردیده است.

در پایان انصار می افزاید:

بسیاری از تحلیل گران مسائل منطقه بر این باورند که ریشه بحران امنیتی امروز در عراق، جنگ سال 2003 و حمله به این کشور توسط امریکا و انگلیس است. از این رو اشتباهات بلر در عراق محدود به سال 2003 میلـادی نبوده و دامنه این اشتباهات زمان حال و آینده را نیز در بر میگیرد.

نکته ی بعدی در خصوص گزارش چیلکات، به تاخیر در ارائه این گزارش باز میگردد. به راستی چرا چنین گزارشی 13 سال پس از جنگ عراق منتشر شده است؟! گزارش چیلکات در عین اقرار نسبت به اشتباه بودن جنگ عراق، بیانگر واقعیاتی اندک در خصوص این فاجعه عمیق بشری است. محاکمه عاملـان کشتار انسان‌هـای بیگناه، کمترین انتظار افکار عمومی دنیا محسوب میشود. در این خصوص لـازمـ است دادگاهی بیطرف و عادل تشکیل شود و ابعاد وسیع این جنگ مورد بررسی قرار گیرد. گزارش چیلکات نمی تواند به تنهایی افکار عمومی دنیا را در خصوص عملکرد بیپایان بوش و بلر در عراق اقناع کند.

]]>
مطبوعات Wed, 13 Jul 2016 18:05:18 +0430
بررسی مطبوعات 22 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120473-بررسی-مطبوعات-22-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120473-بررسی-مطبوعات-22-سرطان بررسی مطبوعات 22 سرطان

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان بی حیا باش هرچه خواهی کن چنین نوشته است :

برخی اتفاقات که در دولت وحدت ملی به قلمِ آقای غنی می‌افتند، چنان شرم‌آورند که کافی‌ست تا پایانِ عمرِ این دولت برایِ آن گریه کنی. انتخابِ یوسف نورستانی یکی از سیاه‌ترین چهره‌های روزگارِ ما به عنوان سفیر افغانستان در هسپانیا، از جملۀ همین اقدامات و اتفاقات است.انتخابِ او به عنوان سفیر افغانستان در هسپانیا، با وجود مخالفتِ ریاست اجرایی و وزارت خارجه و مردمِ سراسر کشور، مصداقِ این جمله است که «بی‌حیا باش هرچه خواهی کن!».

ماندگار می افزاید :
هم انتخاب نورستانی ـ که نزد مردم افغانستان به عنوان یک خاین مطرح است ـ به چنین سمتی، بی‌حیایی در برابرِ مردم و توهین به شعورِ سیاسیِ این ملت از جانب رییس‌جمهور غنی شمرده می‌شود و هم اصرار نورستانی به داشتنِ چنین پُستی، وقاحتِ محض از جانبِ او به شمار می‌آید. اگر آقای نورستانی اندکی حیا می‌داشت، به دلیلِ نارضایتی‌هایی که از عملکرد او وجود داشت، از پیشگاهِ مردم پوزش می‌خواست و هرگز هوسِ چنین ستم و سمتی را نمی‌کرد.  به‌رغم این‌همه، انتظار مردم افغانستان این است که آقای غنی از این کژروشی دست بردارد و با پس گرفتنِ حکمش در این خصوص، خود را از سیه‌روییِ بیشتر در تاریخ نجات دهد.

و چالش های رویکرد امنیتی جامعه ی جهانی  به افغانستان عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان  است که در آن چنین آمده است :

افغانستان بعد از سال 2001 ميلادي کانون توجه کشورهاي مختلف قرار گرفت. بعد از اين تاريخ کشورهاي غربي با ديد و رويکرد امنيتي وارد افغانستان شدند.. افغانستان بار اول به انگليس وابسته شد و بعد از آن به شوروي سابق وامروزه نيز به ايالات متحده و کشورهاي ديگر وابسته است. اقتصاد سياسي وابسته باعث مي شود که کشور هيچ وقت نتواند سياست مستقل اتخاذ نمايد. اين اقتصاد سياسي وابسته در عرصه سياستگذاري خارجي به عنوان يک محدوديت و مانع بر سر راه سياستمداران ما عمل مي کند و باعث مي شود که ما نتوانيم سياست مستقل اتخاذ نمايم. سياست کشور به نوعي وابسته به کشور تمويل کننده اقتصادي خواهد بود. 

نویسنده می افزاید :
رويکرد امنيتي با توجه به ساختار سياسي و اجتماعي افغانستان نيز جوابگو نمي باشد. رويکرد فرهنگي و سياسي بر رويکرد امنيتي اين مزيت را دارد که باعث جلب اعتماد مردم و سبب مشارکت مردم در حوزه سياسي مي شود. اعتماد مردم به دولت باعث مي شود که دولت برنامه هاي خود را با مشارکت مردم مقتدارانه تحقق بخشد. 
و به سراغ روزنامه ی اصلاح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان حکومت وحدت ملی در انجام تعهداتش عزمی استوار دارد چنین نوشته است :

محمد اشرف غنی ، رییس جمهور پس از بازگشتش از اجلاس وارسا در یک نشست مطبوعاتی با بیان دستاوردهای هیت افغانی از این نشست و این که این نشست پیامی داشت تا مخالفین بدانند که مردم و دولت افغانستان در انزوا قرار ندارند گفت که دنیا از ما تقاضاهایی هم دارد که در عین زمان تقاضای ملت نیز هست .

اول این که در نهادهای امنیتی و دفاعی ما در استفاده ی منابع ، موثریت و شفافیت به وجود آید ، باورمندی به اردوی ملی به وجود آمده است و پیام جهان این است که پولیس ملی به اصلاحات گسترده نیاز دارد و ما آن را انجام می دهیم .

در پایان اصلاح می افزاید :

افکار عمومی و آگاهان بدین باور اند که توجهی که جامعه ی جهانی و بویژه دولت های عضو ناتو به نمایندگی از ملت ها و شهروندان خود نسبت به افغانستان نشان دادند به شدت تحت تاثیر عملکرد دولت افغانستان تقویت شدنی است . به ویژه که قرار است افغانستان تا یکی دوماه دیگر در نشست مشابهی در بروکسل شرکت کند و آن نشستی است که برای جلب کمک و مساعدت جامعه ی بین المللی در زمینه ی انکشاف و توسعه ی افغانستان در آن تلاش به عمل خواهد آمد .

]]>
مطبوعات Tue, 12 Jul 2016 18:56:15 +0430
بررسی مطبوعات 21 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120420-بررسی-مطبوعات-21-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120420-بررسی-مطبوعات-21-سرطان

موضع درست دولت وحدت ملی در وارسا عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است:

نشستِ وارسا با موفقیت به پایان رسید. در این نشست، افغانستان بارِ دیگر در محراقِ توجهِ جهان قرار گرفت.
برای نخستین‌بار در این نشست رهبرانِ دولتِ افغانستان در حضور رهبرانِ جهان و ناتو از پاکستان شکایت کردند. رییس‌جمهوری به گونۀ صریح گفت که تنها پاکستان در راستای تأمین صلح در افغانستان همکاری نمی‌کند. به این ترتیب، پاکستان در نشستِ ناتو منزوی شد و ظاهراً جامعۀ جهانی نسبت به این کشور بدبین شده است. واکنش اسلام‌آباد به اظهاراتِ رییس‌جمهوری کشور، نشان‌دهندۀ این تحلیل و هراس‌ِ پاکستان از پیامد نشستِ وارسا است.

 

ماندگار می افزاید:

اکنون کشورهای عضو ناتو و جامعۀ جهانی باید شکایت‌های دولتِ افغانستان در برابر پاکستان را بشنوند. در عین حال، دولت وحدت ملی باید استراتژیِ مبارزه با تروریسـم را تدوین کند که یک بخش آن، باید استراتژیِ موضع‌گیریِ صریح در برابر کشورهایی باشد که به حمایت از تروریسم دل بسته اند و به آن می‌پردازند.
خوشبختانه افغانستان حالا با توجه به تحولاتِ جاری در جهان و جنگ جهانی با تروریسم، در موضعِ برتری نسبت به پاکستان قرار گرفته و با توجه به رویدادهایی که در عربستان سعودی و دیگر بخش‌های جهان اتفاق افتاده است، پاکستان در بدترین وضعیتِ ممکن به‌سر می‌برد. در چنین شرایطی، دولت افغانستان باید با پی‌گیریِ جدیِ شکایت از پاکستان، این کشور را بیش از این مورد فشارِ قرار دهد و خود را در مدارِ توسعۀ سیاسی و اقتصادیِ جهان قرار دهد.

 

و اگر حکومت داری چنین باشد، سال 2020 نیز چنان خواهد بود عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در ان چنین آمده است:

از بُن اول در سال ۱۳۸۰ که آغاز حکومت انتقالی به رهبری حامد کرزی بود، تا نشست ویلز در بریتانیا، ده اجلاس بزرگ برگزار شده و کشورهای بین المللی تعهداتی به افغانستان داشته اند.
افغانستان از بزرگترین نشستهای بین المللی که در مورد اوضاع این کشور برگزار شده، ۵۵ میلیارد دالر دریافت کرده است. به باور آگاهان اقتصاد فساد اداری، مصرف پول از طریق انجوها و نبود ظرفیت لازم در نهادهای دولتی سبب شدند تا کمک ها به گونه درست هزینه نشوند. قابل ذکر است که در چندین سال گذشته، دولت نتوانسته کسر بودجه ای که از طریق کمک‎های خارجی رفع میشد را کاهش بدهد.
یعنی در طول سالهای گذشته فرصتهای فراوان و خوبی بود تا برای زیربناها و بازسازی استفاده شود؛ اما اینگونه نشد.

 

چراغ می افزاید:
سران حکومت وحدت ملی راهکار پنج ساله را در نشست وارسا به کشورهای کمک کننده پیشکش کرده اند که بربنیاد آن کشورهای کمک کنند پنج میلیارد دالر تا سال ۲۰۲۰ به افغانستان کمک میکنند.
اما بدون تردید؛ اگر روال حکومتداری به همین گونه درهم و برهم و با اتخاذ رویکرد های تاکتیکی پیش برود؛ بدون تردید پایان سال 2020 نیز پایان یک دور باطل شکست و ناامیدی خواهد بود و معلوم نیست؛ فیصله جهانی در مورد سرنوشت این کشور گیر افتاده در چنگال مافیا چی خواهد بود.

 

و به سراغ روزنامه ی اصلاح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان پاکستان به جای واکنش در رویه ی خود تغییر بیاورد، چنین نوشته است:

مقامات در اسپانیا در واکنش به بیانات رییس جمهور کشور ما در وارسا گفته است که اینک زمان آن فرارسیده تا به جای مقصر دانستن یکدیگر عملا باهم در راستای تحکیم صلح و ثبات در منطقه همکاری کنیم. این گفته ها که از سوی یکی از مقامات در وزارت خارجه ی پاکستان با رسانه ها مطرح شده است، این مساله را به یاد می آورد که این حرف، حرف حقی است که از سر اراده ی باطل بر زبان رانده شده.

پاکستانی ها خود بهتر از هر کس دیگری می دانند که آن ها همیشه حرف هایی را بر زبان می اورند که در عمل، مخالف آن را انجام می دهند.

به نظر می رسد که این دو پهلویی در سیاست و رویه ی سران اسلام آباد پایانی ندارد و آنان همیشه دو رو بوده اند و دوگانه بازی می کنند. این بازی دو گانه و دورویی اسلام آباد حتی دوستان آن را به ستوه آورده است. ایالات متحده ی امریکا به دلیل بازی دوگانه و عدم صداقت دولت پاکستان کمک های خود به اسلام آباد را به حالت تعلیق درآورده است.

 

در پایان اصلاح می افزاید:

 در افغانستان باور ها بر این است که لازم است دولتمردان اسلام آباد به جای واکنش نشان دادن نسبت به آن چه که جز واقعیت نیست و یک کلمه هم بر خلاف واقع گفته نشده در رویه  و اندیشه ی خود تغییر بیاورند و در عمل بکوشند تا با افغانستان به عنوان یک کشور مستقل دارای حاکمیت ملی و تمامیت ارضی و استقلال سیاسی معامله کنند. این به نفع همه، بویژه به نفع اسلام آباد است تا بکوشد که اعماد شکسته ی افغان ها را نسبت به خود احیا کنند و گام های راستین را برای تحکیم صلح و ثبات و امنیت در منطقه بردارند.

]]>
مطبوعات Tue, 12 Jul 2016 06:42:53 +0430
بررسی مطبوعات 20 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120285-بررسی-مطبوعات-19-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120285-بررسی-مطبوعات-19-سرطان

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان تعهداتِ یک‌جانبه و پول‎های بی‌حساب هرگز به سود ما نیست!چنین نوشته است :
توجه به تقویتِ نیروهای امنیتی و تجهیز و آموزشِ این نیروها و نیز تقویتِ جبهۀ مبارزه با هراس‌افکنی، از جمله خواست‌هایی ا‌ست که دولتِ افغانستان مطرح کرده و جهان همچنان بر آن متعهد باقی مانده است. مسلماً این نوع حمایت‌ها درصورتی ‌که حکومت از برنامه و راهبردِ منظمِ توسعه‌ ای برخوردار باشد، می‌تواند تأثیراتِ مثبتی را بر سرنوشتِ کشور وارد آورد.

ماندگار می افزاید :

اگر حکومت لیاقتِ خود را در طرحِ پلان‌های مؤثرِ امنیتی و اقتصادی به اثبات برساند و از حیف‌ومیلِ کمک‌ها جلوگیری نماید، مطمئناً آیندۀ افغانستان متفاوت‌تر از امروز خواهد بود. اما در حال حاضر، افغانستان راهبردِ لازم در برابرِ جنگ با تروریسم را ندارد و فقط مصروفِ جنگ‌های مقطعی می‌باشد. این درحالی‌ست که طالبان و پاکستانی‌ها راهبرد منظمِ جنگِ فرسایشی را در پیش گرفته و از این رهگذر توانسته‌اند ساحاتِ جنگ را گسترش دهند و در سطح تبلیغاتی نیز برای خود کارهایی بکنند.

 

و افغانستان تنها نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغاستان است که در آن چنین آمده است :
سران ناتو در وارسا به ادامه کمک هاي شان در قبال افغانستان تعهد کردند. مهمترين خواست افغانستان از ناتو ادامه کمک هاي مالي به افغانستان بود.
ناتو اهداف خود را در آوان ورود به افغانستان تعريف کرده بود، اما به هيچ يک از آن اهداف دست نيافت. حالا بعد از نزديک به پانزده سال، افغانستان از نگاه امنيت تقريبا در همان جايي قرار گرفته است که بود. هيچ اميدي به بهبود وضعيت امنيتي حد اقل  در آينده اي نزديک ديده نمي شود. پروسه هاي بزرگي مانند جمع آوري سلاح، عملا با قدرت گرفتن نيروهاي شبه نظامي تحت عنوان پوليس محلي، بي معنا مي نمايند. گروه هاي تروريستي حقاني و داعش و ... به شدت در حال قدرت گرفتن هستند. بخشهای زيادی از افغانستان تحت تهديدهای امنيتی است. ناتو در اين سالها هرگز نتوانسته گزارشی از موفقيت های خود به مردم دنيا تقديم کند و در واقع ناتو ناکامي هاي خود را توجيه می کند .

نویسنده می افزاید :

ناتو و افغانستان بر خطاهای يکديگر چشم مي بندند و راهي را که رفته اند می روند. جنگ ادامه مي يابد و ناامني ها همچنان در افغانستان ثابت هستند. کمک هاي ناتو تنها مي تواند نيروهاي امنيتي افغانستان را در همين حد نگهدارد، ولي نمي تواند تغيير جدي در وضعيت جنگ به وجود بياورد. اين مقدار کمک نمي تواند واقعا يک نيروي هوايي قابل اعتماد براي اردوي افغانستان به وجود بياورد. اين مقدار کمک نمي تواند تغيير عمده اي در استراتژي امنيتي افغانستان به وجود بياورد. حجم ناامني ها بسيار بيشتر از آن است که بتواند با چنين کمک هاي از بين برود.

 

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان آن چه در مبارزه کم داریم اراده ی جدی سیاسی است چنین نوشته است :

علی‌رغم افزایش حملات طالبان ؛ داعش و سایرگروه‌های مسلح در افغانستان، نیرو های مسلح کشور در دفاع از تمامیت ارضی و فراهم‌کردن امنیت نسبی برای شهروندان خود موفق بوده اند که نمونه آن برگزاری صلح آمیز و امن ایام عید بوده میتواند. این نشان می‌دهد که نیروهای امنیتی ما تعهد و انگیزه‌های وطن‌پرستانه برای مبارزه با تروریزم دارند. اما سرنوشت جنگ در افغانستان تنها با اراده‌ی منطقه‌ای و بین‌المللی برای جنگ با ترور تعیین خواهد شد. بنابر این، زمان آن رسیده است تا در رابطه با پیامدهای سیاست‌گذاری‌های سال ۲۰۱۵، جنبه‌های منطقه‌ای تهدیدات، و مسئولیت‌های مشترک در جنگ علیه ترور را بازنگری کنیم.

چراغ می افزاید :

شکست تروریست‌ها نیازمند اراده‌ی نظامی راسخ و جایگاهی برتر و تهاجمی در میدان جنگ است. همچنین، برای موثربودن هرگونه اقدام نظامی، جامعه‌ی بین‌المللی باید حمایت‌های خارجی از گروه‌های تروریستی مانند طالبان را متوقف کند.
سال‌های پیش رو برای افغانستان سرشار از دشواری‌ها خواهد بود و تجمع گروه‌های تروریستی در این کشور، نیازمند آمادگی‌های نظامی و اقتصادی است. اگر در مبارزه علیه تروریزم حمایت و همکاری وجود نداشته باشد، آینده، دوران تاریکی نه تنها برای افغانستان، بلکه برای امنیت بین‌المللی به‌ طورکل به همراه خواهد آورد.
 

 

]]>
مطبوعات Sun, 10 Jul 2016 09:43:57 +0430
بررسی مطبوعات 14 سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120032-بررسی-مطبوعات-14-سرطان http://dari.irib.ir/news/2010-08-11-02-50-36/item/120032-بررسی-مطبوعات-14-سرطان

روزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان دل به دست  آور که حج اکبر است چنین نوشته است :

رییس جمهور غنی به همراه هيئت همراهش به منظور انجام فریضه حج عمره وارد جده شد.هر چند ما برای قبولی طاعات و عبادات رییس جمهور دعا می کنیم اما شاید در آشفته بازار امنیتی افغانستان، رسیدگی به ناامنی ها از حج عمره واجب تر بود نه اینکه ارگ امروز خبرنامه ای نشر دهد و صرفا بگوید غنی در مراسم حج برای برقراری صلح و آرامش دل حادثه دیدگان کابل بسیار دعا کرد.

چراغ می افزاید :

 این اقدام رییس جمهور غنی یعنی پشت کردن به ملت و خدمت گزاری به مردم؛ این یعنی فراموشی یک جماعت سی میلیونی که در نان شب گیرافتاده و شب و روز بر سر شان خمپاره می ریزند و در زمین شان بمب های آدمی می کارند.

 

 و اعلامیه ی طالبان و توقف روند صلح عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

اعلامیۀ طالبان یک بارِ دیگر نشان داد که کشته شدنِ رهبرانِ طالبان، تأثیری بر ادامۀ جنگِ این گروه ندارد. طالبان زمانی در اعلامیۀ عیـدی، از ادامۀ جنگ سخن گفته‌اند که چهارمین دورِ نشستِ چهارجانبه میان افغانستان، پاکستان، ایالات متحدۀ امریکا و چین بی‌نتیجه پایان یافته و تلاش‌ها برای برگزاری دورِ پنجم نیز به ناکامی مواجه شده است. با وجود این‌که بارها از گروهِ طالبان دعوت شده که به روند صلح بپیوندد و نماینده‌های باصلاحیتِ خود را به گفت‌وگوی مستقیم با حکومتِ افغانستان معرفی کند؛ اما این گروه پس از هر درخواستی، حملاتش را از سر سازمان‌دهی نموده است. چنان‌که روز پنجشنبه طیِ حمله ی تروریستی به دو ملی بسِ حاملِ دانشجویانِ اکادمی پولیسِ ولایتِ میدان وردک در کابل، نزدیک به ۱۵۰ تن شهید و زخمی شدند.

ماندگار می افزاید :

اینک بسیار واضح شده که دولتِ افغانستان روزهای پُرچالشی را با طالبان در پیش خواهد داشت و رهبریِ جدیدِ طالبان، جنگ را شعله‌ور می‌کند و پاکستان هم از آنان کماکان حمایت خواهد کرد. از جانب دیگر، جبهۀ داعش نیز به روی دولتِ افغانستان باز است و جنگِ دولت، هم در جبهۀ داعش و هم در جبهۀ طالبان، به گسترده‌گیِ ناامنی‌ها می‌افزاید و ماه‌های دشواری را پیش رویِ نیروهای دولتی می‌گذارد.
شکی نیست که بعد از این، نیروهای امنیتی خود را از حالتِ دفاعی به حالتِ تعرضی درمی‌آورند. با این حال، هنوز هم معلوم نیست که حکومتِ افغانستان ارادۀ سیاسی برای سرکوبِ گروه‌های مخالفِ مسلحِ دولت را دارد و یا خیر.

 

و در نهایت به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان چین و نقش جدید آن در افغانستان چنین نوشته است :

چين در سال هاي اخير تلاش هاي ديپلماتيک خود را به منظور دسترسي به صلح، امنيت و ثبات دوامدار در افغانستان تشديد کرده و روابط خود را بيشتر از پيش با حکومت افغانستان تحکيم کرده است. 
در پایان نویسنده می افزاید :

مناسبات ديرينه و دوستانه ی چين با پاکستان و منافع مشترک اين کشور با روسيه، ايران و هند و نقش برازنده چين در سازمان هاي منطقه اي از جمله سازمان شانگهاي، موقعيت اين کشور را براي ايجاد هماهنگي منطقه اي در باره امنيت افغانستان بالا برده است. هماهنگي هايي که بدون شک امنيت و آوردن ثبات در افغانستان را قابل دسترس تر و اطمينان بخش تر مي سازد. 

 

 

]]>
مطبوعات Mon, 04 Jul 2016 17:31:15 +0430