این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
دوشنبه, 06 میزان 1394 13:53

نزدیک شو به خدا به سبب عبادت، نه به سبب نسب

 

 

 

1- تقدم عمل صالح بر نسب
در روایت آمده است حسن بن موسی الوشاء بغدادی می گوید: من در خراسان در مجلس علی بن موسی الرضا(علیهما السلام) بودم و زید بن موسی (برادر امام) در آنجا حاضر بود و به جماعت حضار، فخر می فروخت که ما چنین و چنانیم، و ابوالحسن (علیه السلام) که با دیگران مشغول گفتگو بود سخنان زید را شنید و رو به او کرد گفت: ای زید! آیا حرفهای نادان های کوفه‏ تو را مغرور کرده و فریب خورده ای که روایت می کنند: «فاطمه «علیها السلام» عفّت خود را حفظ کرد و خداوند آتش را بر ذریه او حرام نمود»؟ 1به خدا سوگند این امر جز برای حسن و حسین (علیهما السلام) و فرزندانِ بلاواسطه آن حضرت نیست، اما اینکه موسی بن جعفر (علیهما السلام) خدا را اطاعت کند و روز را روزه بگیرد و در شب عبادت کند و تو نافرمانی او کنی؛ آیا چون روز قیامت وارد شوید در عمل مساوی باشید؟ اگر چنین باشد هر آینه تو بدون جهت عزیزتر از او خواهی بود.

فاطمه (علیها السلام) عفت خود را حفظ کرد و خداوند آتش را بر ذریه او حرام نمود، بخدا سوگند این امر جز براى حسن و حسین (علیهما السلام) و فرزندان بلا واسطه آن حضرت نیست.


آری علی بن الحسین «علیهما السلام» فرموده است: برای نیکوکار ما، دو چندان پاداش و اجر است و برای بدکار ما دو چندان عذاب و جریمه. حسن وشاء گوید: آنگاه امام رو به من کرده فرمود: ای حسن این آیه را چگونه می خوانید؟ «قالَ یا نُوحُ إِنَّهُ لَیسَ مِنْ أَهْلِک إِنَّهُ عَمَلٌ غَیرُ صالِحٍ؛‏ ای نوح به درستی که او از اهل تو نیست، زیرا عمل نادرست است» (هود: 46) عرض کردم: پاره ای از مردم‏ «إِنَّهُ عَمَلٌ غَیرُ صالِحٍ» می خوانند بطریق وصفی، یعنی او عملی نادرست است، و بعضی‏ «عَمَلٌ غَیرُ صالِحٍ» می خوانند (یعنی بدکاری کرده)، و هر کس‏ «عَمَلٌ غَیرُ صالِحٍ» بخواند او را از نوح نفی کرده و غیر نوح را پدر او می داند. امام (علیه السلام) فرمود: نه، هرگز این طور نیست، بلکه او پسر واقعی نوح بود ولیکن چون خداوند عز و جل را نافرمانی کرد، خداوند او را از پذیرش نفی نمود، (و ما اهل بیت نیز این چنین هستیم) هر کس از ما نافرمانی خدا کند از ما نیست، و تو ای حسن اگر خداوند را اطاعت کنی از ما اهل بیت خواهی بود. 2

2- دوست شو با خدا با اطاعتش
در جایی دیگر حضرت رضا )علیه السلام( خطاب به برادرش (زید بن موسی) می فرماید: ای زید از خدا پروا کن و بدان که ما این موقعیت را نزد خدا و خلق به دست نیاوردیم، مگر از راه تقوی و پرهیزکاری، و هر کس تقوی نداشته باشد و فرمان خدا را رعایت نکند، هرگز از ما نخواهد بود، و ما نیز از او نیستیم، ای زید مبادا آن کس از شیعیان ما که به سبب او تسلط یافتی او را کوچک و پست شماری و زورگوئی کنی که این، سبب از میان بردن موقعیت و سیادت تو است، ای زید مردم این روزگار برای محبت و عقیده ای که شیعیان به ولایتمان دارند آنان را دشمن می دارند و با آنان کینه توزی می کنند، و ریختن خون و بردن اموالشان را حلال می دانند، و اگر تو بمانند مردم با آنان بدی کنی بخود ستم کرده ای و حق خود را ضایع ساخته ای.
حسن بن جهم گوید: سپس امام (علیه السلام) رو به من کرده فرمود: ای پسر جهم هر کس با دین و آئین خدا مخالفت کند از او بیزار باش، هر کس که خواهد باشد و از هر قبیله ای که بوده باشد (چه سید هاشمی و علوی، و چه از کسان دیگر) و هر کس با خدا دشمنی کند او را دوست نگیر، هر کس و از هر طائفه ای که باشد؛ گوید: عرض کردم یا ابن رسول الله! دشمنی کننده با خدا کیست؟ فرمود: آنکه او را نافرمانی و معصیت کند.

اى زید از خدا پروا کن و بدان که ما این موقعیّت را نزد خدا و خلق بدست نیاوردیم مگر از راه تقوى و پرهیزکارى، و هر کس تقوى نداشته باشد و فرمان خدا را رعایت نکند از ما هرگز نخواهد بود، و ما نیز از او نیستیم.


محمد همدانی روایت می کند: از حضرت رضا )علیه السلام( شنیدم که می فرمود: هر کس شخص معصیت کاری را دوست بدارد، او خود معصیت کار است، و هر کس مطیعی را دوست بدارد، او خود مطیع است، و هر کس ستمکاری را اعانت نماید، او خود ظالم است، و هر کس عادلی را پشتیبانی نکند، او خود ستمکار است؛ آری میان خدا و احدی خویشی نیست، و هیچ کس به ولایت و دوستی خداوند نرسد مگر از راه طاعت، و رسول خدا صلی الله علیه و آله به فرزندان عبد المطلب فرمود: با اعمال نیک خود نزد من آئید نه با نسب های خود. 3
خداوند متعال می فرماید: «فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَینَهُمْ یوْمَئِذٍ وَ لایتَساءَلُونَ * فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِک هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِک الَّذِینَ‏ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ»‏ چون در صور دمیده شود نسب ها در میان نباشند (خویشی به کار نیاید) و از آن نپرسند، پس آنان که میزان سنجش اعمالشان افزون باشد آنان رستگارند، و آن کسان که میزان اعمالشان سبک باشد اینانند که زیان دیده اند خود را و در دوزخ جاودان ماندگار باشند» (مؤمنون: 103-101)

آرى میان خدا و احدى خویشى نیست، و هیچ کس به ولایت و دوستى خداوند نرسد مگر از راه طاعت، و رسول خدا (صلى الله علیه و آله) به فرزندان عبد المطلب فرمود: با اعمال نیک خود نزد من آئید نه با نسب هاى خود.


امام رضا (علیه السلام) صراحتا به برادر خود (که فرزند امام، برادر امام، عموی امام، می باشد) می گوید برای نزدیکی به خدا، رسولش (صلی الله علیه و آله)، ائمه اطهار (علیهم السلام) و ورود به بهشت باید ایمان و عمل صالح داشت، نه نسبت.


-------------------------------------------------
پی نوشت ها:
1- «إنّ فاطمة احصنت فرجها فحرّم اللَّه ذرّیّتها على النّار.» مجلسی، بحارالانوار، دوم، بیروت، داراحیاء التراث العربی، 1403ق، ج ۴۳، ص ۲۰.
2- شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ترجمه حمیدرضا مستفید و على اکبر غفارى، تهران، نشر صدوق، 1372، ج‏2 ، ص564-566.
3- همان، ج‏2 ، ص571-573.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید