این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 17 سنبله 1394 17:52

تجلی سیمای حضرت محمد(ص) در هنر(7)

 

 

 

معماری از جمله هنرهای کهن است که شاید بیش از هر هنر دیگر، خود را با عناصر بومی و منطقه ای هماهنگ کرده است. در کنار آن آداب و رسوم و باورها و اعتقادات خاص هر منطقه نیز بر معماری تأثیر گذاشته و در این میان، تأثیر اعتقادات دینی و مذهبی غیرقابل انکار است.
ایرانیان علاوه بر اماکن مذهبی، در دیگر اماکن نیز باورهای مذهبی و اعتقادی خود را بروز داده و به شکل های گوناگون ارادت خود را به حضرت محمد (ص) نشان داده اند. "حمام وکیل" در دوره زندیه (قرن 12.م) توسط کریم خان زند در مرکز شیراز -استان فارس- ساخته شد. این حمام بزرگ از پیشرفته ترین اصول معماری زمان خود برخوردار بوده‌ است. به عنوان مثال در زیر سنگ فرش کف حمام، دالان ‌های کم عرض و باریکی ساخته شده که هوای گرم و بخار آب در آن جریان می یافته ‌است تا کف حمام زودتر گرم شود.
از آنجایی که در سربینه و رخت‏کن حمام، انسان فارغ از استحمام بدن‏ سبک شده و چشم بر عناصر و جزئیات متقارن کاربندی‏ های دیوار و سقف می انداخته، زیباترین نقوش گل و گیاه و گل و مرغ را در این اماکن نقش می کردند. مردمی که در کنار حوض آب‏نما، در نقوش شگرف و زیبا بسیار عمیق شده و داستان‏ های مذهبی و پهلوانی را نظاره می کردند. معراج نبی اکرم (ص) در کهکشان ‏ها و گردش ملائک در گرد وجود مبارک او، از جمله نقش هایی است که بر سقف و دیوارهای این حمام دیده می شود. نقاشی ها و آهک بری های* زیبایی که در کنار داستان قربانی شدن اسماعیل(ع)، یوسف(ع) و برادرانش از مذهب، سنت، علائق و رویاهای مردم این دیار سرچشمه می ‌گیرد و گویای دلبستگی نقاشان و هنرمندان آن زمان به اولیای دین و به ویژه حضرت محمد (ص) است.
در مجموع از ویژگی های زیبایی شناسی نگارگری در اماکن عمومی همچون حمام و بازار، می توان از تاکید هنرمند بر استفاده از عناصر تزئینی مانند دسته ای ازگل های دل انگیز و رنگارنگ بر روی لباس ها در نقاشی از پیامبر اسلام (ص) نام برد. این نقاشی ها و دیوارنگاره ها به ویژه موضوع معراج، اغلب از هر گونه اضافه گویی پرهیز می کنند و شمایل حضرت محمد (ص) را به مانند خورشیدی که نور افشانی می کند، در مرکز نقاشی به تصویر می کشند.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید