این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 14 ثور 1395 17:16

محمد(ص )خورشید فروزان هدایت (10)

محمد(ص )خورشید فروزان هدایت (10)

 

 

 

 

 

 

 

یکی از راهکارهای دین اسلام برای بخشش گناهان استغفار و دعا به درگاه خداوند متعال و واسطه قرار دادن ائمه برای طلب شفاعت است که بر خلاف تفکر انحرافی وهابیت در دین اسلام و سیره نبی گرامی اسلام بدان سفارش بسیار شده است. در ادمه با شرایط استغفار و طلب شفاع بیشتر آشنا می شویم.

زمانی که روز به پایان می رسد و خورشید اشعه زرین خود را جمع کرده، فروغ تابان ماه نمایان می گردد، انسان ها پس از یک روز تلاش و کوشش به کانون گرم خانواده بازمی گردند. پرندگان به آشیانه های خود پناه می برند، جنگل ها در سکوتی وهم انگیز فرو می روند و رفته رفته پدیده آرام بخش خواب ، تمام موجودات را فرامی گیرد . در چنین هنگامه ای مردان خدا ، به عشق معبود و محبوبشان از بستر شیرین خواب برمی خیزند. و با برپایی نماز شب زمزمه های عارفانه سرمی دهند و آن چنان غرق در فضای ملکوتی رازو نیاز با حق می شوند که گویا سراسر وجودشان لبریزاز جام عشق میود. خدای بزرگ که بیش از همه به پیامبر (ص) علاقه دارد و به جان پاک او سوگند یاد میکند به رسول خود این گونه الهام می بخشد:
"پاسی از شب را از خواب برخیزو (نماز) بخوان که نافله ای ( وتکلیفی مازاد و) مخصوص توست، باشد که پروردگارت تو را به مقامی ستوده و شایسته نایل گرداند. (اسراء: 79)
رسول گرامی اسلام (ص) از همان لحظه ای که بعثت خود را آغازکرد، با تهاجم گسترده ای از مخالفت ها، کارشکنی ها و توطئه ها مواجه شد. شدت فشارها گاهی به اندازه ای بود که توان تحمل آن، از یک فرد عادی خارج بود، پیامبر هم منهای ویژگی دریافت وحی، همانند سایر انسان ها احساس خستگی می کرد و در گوشه خلوت، به دور از هیاهوها و جوسازی ها به استراحت می پرداخت. بناگاه در یکی از همین روزها، رسول خدا (ص) این ندای آسمانی را به گوش جان شنید که:
"ای جامه به خود پیچیده، شب را جز اندکی به (عبادت) برخیز؛ نیمی یا اندکی از آن را کاهش ده، یا بر آن (نیمه) بیفزای و قرآن را با فاصله وتامل بخوان." (مزمل: 4-1)


برپایه نظر مفسران عالی قدر در آغاز، نماز شب برهمگان واجب بود ولی چون اجرای آن برای همه میسرنبود وجوب آن به پیامبر اسلام (ص) اختصاص یافت. هرچند گروهی از مومنان و شیفتگان درگاه الهی، از سیره و سنت آن حضرت پیروی کرده و می کنند و شبانگاهان، زمانی که همه در خواب ناز فرورفته، از بستر گرم خود برمی خیزند و به مناجات و راز و نیاز حق می پردازند. رسول خدا (ص) در وصف این گروه می فرماید: هرگاه بنده ای در دل شب تار، با محبوب خود خلوت کند و با اوبه راز و نیاز بپردازد، خداوند نور را دردلش ثابت گرداند. سپس به فرشتگان درگاهش فرماید «ای فرشتگان من، به بنده ام بنگرید که دردل شب تار که اهل باطل به لهو و لعب سرگرمند و غافلان خفته اند، بامن خلوت کرده است. گواه باشید که من او را آمرزیده ام.» (امالی صدو ق- ص -220)


یکی از چهره های درخشان و فروزان شب زنده داری، علی (ع)، پرورش یافته مکتب نبوی است. نیازهای شبانه او، شهره آفاق بود و مناجات های عارفانه اش، الهام بخش دلباختگان درگاه ربوبی است. رسول خدا (ص) برای آن که عظمت و جایگاه بلند نماز شب را نشان دهد، در بخشی از سفارش های خود به آن حضرت فرمود: "برتو باد به نماز شب. و این جمله را سه بار تکرار فرمود." (وسایل الشیعه، ج 5 ، ص 268))در اهمیت و نقش سازنده نماز شب، همین بس که جبرئیل، فرشته مقرب درگاه الهی به پیامبر عالی قدر اسلام فرمود: "بدان که شرافت انسان با ایمان، نماز شب اوست."(همان)
"نماز شب" یکی از سنت های مهم و برجسته نبوی است و کسانی که خود را پیرو رسول خدا (ص) و ادامه دهنده راه او می دانند علاوه برنمازهای واجب روزانه که تکلیف و مسئولیت تمام مسلمانان است باید خود را مقید به نماز شب کنند تا هم از پیامبر (ص) تبعیت کرده و هم در این سیر و سلوک ملکوتی و این فضای معنوی حضوری جدی داشته باشند.
رسول گرامی اسلام (ص) فرمود: "برشما باد به نماز شب که سنت پیامبر شما می باشد. نماز شب راه و رسم صالحان و پاکان است که پیش از شما بودند. نماز شب باعث دفع بلا و بیماری ها و دردها از جسم شما می باشد. (تفسیر صافی -ص 265)
نکته قابل توجه دراین روایت آن است که، نماز شب گذشته از لذت های معنوی و راز و نیاز به درگاه خداوند و ایجاد نورانیت در دل و صفای باطن، در سلامت بدن انسان هم تاثیرگذارمی باشد. این موضوع در علم روان شناسی ثابت شده و بدان نظریه دست یافته اند که روح سالم در بدن سالم است. یعنی اگر روح و روان از سلامتی برخوردار باشد بر روی سلامت جسم هم تاثیر گذار خواهد بود. 


علیرغم تمام مزایا و ارزش والایی که نماز شب در فرهنگ اسلامی دارد، چنین نیست که هر کس نماز شب بخواند از جایگاه ویژه ای برخوردار است. بدون تردید، تنها کسانی قابل ستایش و تحسین هستند که با آگاهی و رژف اندیشی خاص، در فضای ملکوتی نماز های شبانه حضور می یابند و در پرتو روشنگری های عقل سلیم، و باتفکر در جهان آفرینش به هدفداری هستی ایمان دارند و از زمزمه های عارفانه خود، نهایت لذت را می برند ولی آنانی که از این ویژگی ها برخوردار نیستند، چه بسا از شب زنده داری خود تنها رنج بی خوابی را تحمل می کنند و هرگز لذت مردان خدا و دلباختگان محضر حق را درک و احساس نمی کنند. رسول گرامی (ص) درباره این گروه می فرماید: "چه بسا نمازشب خوانی که بهره اش از شب زنده داری، همانا رنج بیدار ماندن است. وچه بسا روزه داری که سودش فقط گرسنگی و تشنگی است و بهره دیگری ندارد.(نهج الفصاحه، حدیث 1648)


خلوت شب بهترین زمان برای درخواست و طلب بخشش از گناهان است. مردان خدا، علیرغم تمام تلاش ها و کوشش هایی که در مسیر عبودیت و بندگی حق بجا می آورند، خود را مصون از خطا و لغزش نمی دانند به همین جهت هنگامی که در سحرگاه برای نماز شب برمی خیزند، زبان به عذرخواهی و طلب آمرزش از پیشگاه خداوندی باز می کنند ، بدان امید که مشمول لطف و رحمت الهی قرار گیرند.
قرآن در وصف پرهیزکاران می فرماید: "آنها، اندکی از شب می خوابیدند و در سحرگاهان از درگاه ربوبی طلب آمرزش می کردند. (ذاریات: 18- 17 )
خدای بخشنده برای آن که دریچه امید را برروی بندگان خود بازنماید و از سقوط آنان در پرتگاه یاس و ناامیدی جلوگیری کند، به رسول گرامی اسلام (ص) این فرمان را می دهد: «به بندگان من خبر ده که من بی تردید آمرزنده مهربانم.» (حجر: 49)


طلب استغفار و آمرزش گناهان در سیره رسول خدا (ص) جایگاه ویژه ای دارد و خدای بزرگ نه تنها از مسلمانان و حتی مومنان، بلکه از پیامبر اسلام (ص) که از مقام عصمت برخوردار است و مصون از هر گونه خطا وگناه می باشد و روحی پاک از تمام آلودگی ها دارد، می خواهد که در برابر عظمت و ذات اقدس او زبان به استغفار و طلب آمرزش بازکنند. به همین دلیل به رسول برگزیده خود می فرماید:
"و بگو: پروردگارا، مرا ببخش و رحمت آور که تو بهترین مهربانان هستی. (مومنون: 118)
پیامبر عالیقدر اسلام به منظور پیروی از امر الهی و الهام گیری از قرآن می فرمود: "هرگاه قلبم را غباری می گیرد، روزی هفتاد بار از درگاه خداوند آمرزش می طلبم. (مستدرک الوسایل: ج 12 ص 122)


در همین رابطه کسانی که به دلیل سنگینی گناهان و یا به خاطر احتمال عدم پذیرش توبه، نگرانند که مبادا بطور مستقیم طلب آمرزش کنند و درخواست آنان پذیرفته نشود، انسان هایی را که در پیشگاه الهی قرب و منزلت دارند و خداوند به احترام آنها، دیگران را مشمول رحمت و غفران خود قرار می دهد، واسطه قرار می دهند. خدای رحمان که بیش از همه با این نیاز و دغدغه بندگان گنهکار خود آشناست به پیامبر رحمت و عطوفت خود اعلام می دارد:
"و اگر این مخالفان، هنگامی که به خود ستم می‌کردند (و فرمان های خدا را زیر پا می‌گذاردند)، به نزد تو می‌آمدند؛ و از خدا طلب آمرزش می‌کردند؛ و پیامبر هم برای آنها استغفار می‌کرد؛ خدا را توبه پذیر و مهربان می‌یافتند. (نساء: 64) 
موضوع واسطه قرار دادن رسول خدا (ص ) و طلب آمرزش گناهان توسط آن حضرت، درسوره نور آیه 62 بیان شده که خدای بزرگ به پیامبر اجازه می دهد برای گنهکاران درخواست غفران و بخشش داشته باشد.
لذا پایه گذاران مکتب ساختگی وهابیت، که واسطه قرار دادن مقربان درگاه الهی، حتی پیامبر خدا را شرک می دانند، تفکری انحرافی را دنبال می کنند درحالی که پروردگار چنین اجازه ای را هم به مسلمانان و هم به رسول گرامی اسلام (ص) داده است تا به احترام آن حضرت، لغزش ها و گناهان ناخواسته آنان را مورد لطف و بخشش خود قرار دهد. از این جالب تر آن که خدای مهربان در سوره انفال آیه 33 می فرماید: «خداوند بخاطر حضور تو در میان آنها و هم برای آن که طلب آمرزش و مغفرت دارند، آنها را عذاب نخواهد کرد.»


البته استعفار زمانی پذیرفته می شود که انسان واقعا از کرده خود پشیمان شده، تصمیم به بازگشت گناه نداشته باشد. اگر حقوقی از سوی خدا و یا مردم برعهده او باشد در جبران آن بکوشد و خلاصه آن که تا جایی که امکان دارد برگرد گناه و نافرمانی پروردگار و اولیای او نگردد . در این صورت توبه و طلب آمرزش او در پیشگاه الهی پذیرفته می گردد.

 

 

 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید