این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
شنبه, 15 حوت 1394 16:30

تفسیر سوره عنکبوت (27 تا 30)

 

 

 

ابتدا آیه 27 از سوره عنکبوت: 
«وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِی ذُرِّیَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْکِتَابَ وَآتَیْنَاهُ أَجْرَهُ فِی الدُّنْیَا وَإِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِینَ»
ترجمه این آیات چنین است: 
«و اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم و در میان فرزندانش نبوت و کتاب آسمانی قرار دادیم و پاداش وی را در دنیا به او دادیم و قطعاً او در آخرت [نیز] از شایستگان است»
در آیات قبل سرگذشت حضرت ابراهیم به اجمال بیان شد. این آیه در پایان آن آیات می‌فرماید: پس از آنکه ابراهیم از سرزمین خود هجرت کرد تا دیگران را به راه حق دعوت کند، خداوند به او مواهب بزرگی عطا فرمود. فرزندان و دودمانی پاک و شایسته که راه او را ادامه دهند و با لطف الهی، به نبوت برسند و چراغ راه ایمان در میان قوم خود باشند. کسانی چون اسحاق و فرزندش یعقوب و فرزند یعقوب - یوسف - همچنین موسی و هارون و سلیمان، همگی از نسل ابراهیم بودند و رسالت الهی را بر دوش کشیدند.
این موهبت، هم دنیوی است هم اُخروی/ هم نام نیک را به دنبال دارد، هم پاداش الهی را، زیرا فرزند پاک مایه افتخار پدر در زمان حیات است و مایه یاد نیک او پس از مرگ.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. فرزند صالح، موهبتی الهی است که خداوند به افراد پاک و شایسته عطا می‌کند.
2. یکی از پاداش‌های الهی در دنیا، داشتن دودمان صالح و پاک است.
3. برخلاف دیدگاه‌های انحرافی، دنیا و آخرت با هم قابل جمع است. در فرهنگ اسلامی نباید آخرت را فدای دنیا نمود و نباید به خاطر رسیدن به آخرت، دنیا را ترک کرد.

اکنون آیات 28 و 29 از سوره عنکبوت:
«وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَکُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِینَ»، «أَئِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِیلَ وَتَأْتُونَ فِی نَادِیکُمُ الْمُنکَرَ فَمَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّـهِ إِن کُنتَ مِنَ الصَّادِقِینَ»
ترجمه این آیات چنین است: 
«و [یاد کن] لوط را آنگاه که به قومش گفت: شما کاری زشت انجام می دهید که پیش از شما هیچ یک از مردم جهان چنین نکرده‌است»، «آیا شما با مردان در می‌آمیزید و راه [تداوم نسل] را قطع می‌کنید و در محفل [عمومی] خود [در انظار یکدیگر] کار زشت انجام می دهید؟ اما پاسخ قوم او جز این نبود که گفتند: اگر تو از راستگویانی، عذاب خدا را برای ما بیاور»
پس از حضرت ابراهیم، این آیات سرگذشت حضرت لوط را که او نیز پیامبر خدا بود، به اختصار بیان می‌کند. لوط هم عصر حضرت ابراهیم و مبلّغ آئین او در میان قومش بود. اما مردم نه تنها دعوت او را نپذیرفتند، بلکه او را به خاطر سخنانش که آنها را از کارهای زشت باز می‌داشت، به تبعید و قتل تهدید ‌کردند.
این آیات به یکی از زشت‌ترین کارهای بشر که نظیر آن حتی در میان حیوانات هم دیده نمی‌شود، اشاره کرده و می‌فرماید: پیامبر خدا، حضرت لوط همواره به مردم تذکر می‌داد که آمیزش جنسی مردان با یکدیگر، کار بسیار زشتی است که موجب کم‌توجهی مردان به زنان و نابودی نسل بشر می‌ شود. این کار برخلاف روال معمول در طبیعت است که بین دو جنس نر و ماده، تمایل و کشش جنسی وجود دارد و حیوانات نیز که تابع غریزه هستند، چنین عملی را مرتکب نمی‌شوند. 
قوم لوط نه تنها این کار زشت را مرتکب می‌شدند، بلکه به قدری عفت عمومی در میان آنها از بین رفته بود که برخلاف کسانی که این کارها را به صورت مخفیانه و دور از چشم دیگران انجام می‌دهند، این کار را در محافل عمومی و در انظار یکدیگر انجام می دادند. آنها این کار را نوعی عیش و عشرت و خوشی می‌دانستند.
ادامه آیات می‌فرماید: آنها نه تنها از پندها و هشدارهای حضرت لوط پند نگرفتند و به دنبال اصلاح کار زشت خود نبودند، بلکه با حالتی تمسخرآمیز به آن حضرت ‌گفتند: اگر خدایت از این کار ما ناراحت می‌شود و قرار است ما را عذاب کند، بگو در همین دنیا عذابش را نازل کند و ما را از بین ببرد. به عبارت دیگر می‌خواستند به حضرت لوط بگویند: تو در ادعای پیامبری دروغگو هستی و بی‌جهت مزاحم ما و کارهای ما مشو.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. رهبران دینی فقط مسئول دعوت مردم به سوی خدا نیستند، بلکه آنها باید با مفاسد و ناهنجاریهای اجتماعی مبارزه کنند و در پاکسازی جامعه از مفاسد بکوشند.
2. اگر فساد در جامعه فراگیر شد، نمی توان گفت: نهی از منکر دیگر اثری ندارد، پس چرا خود را به زحمت بیندازیم. 
3. پیامبران الهی بشر را به ارضای غریزه جنسی از راه صحیح تشویق می کنند و به عکس درمقابل انحرافات جنسی، بی بند و باری و همجنس گرایی می‌ایستند.
4. گناه تا وقتی که در جامعه علنی و فراگیر نباشد، امری فردی محسوب می‌شود، اما هنگامی که حریم عفت عمومی را بشکند، منکر اجتماعی است و باید با آن مقابله کرد.
5. همجنسگرایی که امروزه در برخی کشورهای غربی مُجاز شمرده می‌شود، در همه ادیان آسمانی، کاری زشت و ناپسند خوانده شده است و پیامبران مأمور مبارزه با آن بوده‌اند.

اکنون آیه 30 از سوره عنکبوت:
«قَالَ رَبِّ انصُرْنِی عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِینَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«[لوط] گفت: پروردگارا مرا بر قوم [فاسد و] تبهکار یاری فرما»
هنگامی که آن قوم گنهکار، حضرت لوط را دروغگو خوانده و نبوت او را زیر سؤال بردند، آن حضرت به خدا پناه برد که برای اثبات صداقت او در ادعای نبوت، معجزه‌ای نشان دهد. معجزه‌ای که هم نشانه رسالت او باشد، هم عامل تنبیه خطاکاران و پیروزی حق بر باطل/ آنان که به گناه کردن افتخار می‌کنند و پاکی و پاکدامنی را کاری زشت می‌شمرند، مردم فاسدی هستند که دامنه فساد را گسترش داده و آن را امری عادی جلوه می‌دهند. این افراد به گونه ای از مسیر اصلی منحرف شده اند که اگر افراد پاک و پاکدامن به آنها تذکر دهند، آنها را مورد تمسخر و استهزاء قرار می‌دهند.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. در فرهنگ اسلامی، همجنس‌گرایی نوعی ترویج فساد در زمین شمرده می شود و کسی که به طور علنی مرتکب این گناه شود، محکوم به اشد مجازات است.
2. در برابر گسترش فساد در جامعه، هم باید قاطعانه بایستیم و هم از خداوند برای غلبه بر مفسدان، استمداد بطلبیم.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید