این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 17 حمل 1395 17:48

تفسیر سوره عنکبوت (41 تا 45)

 

 

 

ابتدا آیات 41 و 42 از سوره عنکبوت: 
«مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ أَوْلِیَاءَ کَمَثَلِ الْعَنکَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَیْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُیُوتِ لَبَیْتُ الْعَنکَبُوتِ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ»، «إِنَّ اللَّـهَ یَعْلَمُ مَا یَدْعُونَ مِن دُونِهِ مِن شَیْءٍ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ»
ترجمه این آیات چنین است: 
«مَثَلِ کسانی که غیر خدا را سرپرستان [خود] گرفته‌اند، همانند مَثَل عنکبوت است که خانه‌ای [برای خود] بنا کرده است و بی‌تردید سست‌ترین خانه‌ها، خانه عنکبوت است، اگر می‌دانستند»، «همانا خدا می‌داند آنچه را غیر او می‌ خوانند و او شکست‌ ناپذیر و حکیم است»
در چند برنامه قبل، سرنوشت اقوام و افراد سرکشی که در برابر پیامبران ایستادند، بیان شد. این آیه که نام سوره نیز از آن برگرفته شده، با یک تشبیه زیبا و گویا، وضع کافران را بیان کرده و می‌فرماید: آنها به جای خدا به سراغ افراد یا اشیاء دیگر می‌روند، در حالی که غیرخدا هر چه و هر که باشد، حتی قدرتمندترین حاکمان همچون فرعون، در برابر قدرت خدا، بسیار ناتوان و ناچیز هستند. درست مانند خانه عنکبوت که از تارهایی سست و ناپایدار تشکیل شده و با وزیدن بادی ملایم، از هم می‌پاشد. کسانی هم که به غیرخدا تکیه می‌کنند، درواقع تکیه آنها به تار عنکبوت است، تارهایی غیر قابل اعتماد و اطمینان در شرایط سخت و دشوار زندگی/
اگر مشرکان می‌دانستند آنچه را که به آن تکیه کرده‌اند، همچون تار عنکبوت است، به سراغش نمی‌رفتند و به آن تکیه نمی‌کردند، چنانکه اگر می‌دانستند آفریدگار آنها می‌داند که آنان به جای او به سراغ مخلوقاتش رفته‌اند، دست از این کار کشیده و به سوی او باز می‌گشتند.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. یکی از شیوه‌های قرآن، استفاده از تمثیل و تشبیه برای روشن کردن حقایق است و بهترین مثال ها، مثال‌هایی است که در همه مکان‌ها و زمان‌ها و برای همه اقشار مردم، قابل درک و فهم باشد.
2. بنای ایمان، محکم و استوار است، اما بنای شرک بسیار سست و ناپایدار است.
3. به جای تکیه بر غیر خدا که مانند خانه عنکبوت سست و بی پایه است، به سراغ خدایی برویم که شکست ناپذیر و حکیم است.

آیات 43 و 44 از سوره عنکبوت:
«وَتِلْکَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا یَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ »، «خَلَقَ اللَّـهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً لِّلْمُؤْمِنِینَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«و این مثل‌ها را برای مردم می‌زنیم، اما جز اهل علم و معرفت در آنها تعقل نمی‌کنند»، «خداوند آسمانها و زمین را به حق آفرید، همانا در این آفرینش، برای مؤمنان نشانه ای است»
این آیات به اهمیت مَثَل‌های قرآنی اشاره کرده و می‌فرماید: تصور نشود این تمثیل‌ها ساده و بی‌فایده است، اینها کلام خداست که برای روشنتر شدن حقیقت ایمان و کفر بیان شده است. اگر این تمثیل ها در نزد مردم عادی، ساده و معمولی به نظر آید، در نزد دانشمندان دارای نکات عمیق و ارزشمند است. نکاتی دقیق که با توجه عالمانه حاصل می‌شود و عقل به خوبی آنها را درک می‌کند.
ادامه آیات بر خالقیت خداوند تأکید کرده و می‌فرماید: آن خدایی که همه چیز را می‌داند و عزیز و حکیم است، هستی را بیهوده و بی‌هدف نیافریده، بلکه براساس حق آفریده است. اهل ایمان این مطلب را درک می‌کنند، اما مشرکان و کافران حاضر به درک این حقیقت نیستند.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. مَثَل‌های قرآنی، عمیق و دقیق است و تنها دانشمندان و آگاهان می توانند به عمق آنها پی ببرند. 
2. جهان براساس برنامه و هدف مشخصی آفریده شده است، نه آنکه محصول تصادفی ناخواسته باشد.
3. مشرکان و کافران در شناخت پدیده‌های هستی متوقف می شوند. اما اهل ایمان از پدیده‌ها عبور می کنند، آنهارا نشانه وجود خدا ‌دانسته و به شناخت خدا می رسند.

آیه 45 از سوره عنکبوت:
«اتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ وَلَذِکْرُ اللَّـهِ أَکْبَرُ وَاللَّـهُ یَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«[ای پیامبر!] آنچه را از کتاب [آسمانی] به تو وحی شده، تلاوت کن و نماز را به پا دار که نماز [انسان را] از کارهای زشت و ناپسند باز می‌دارد و البته یاد خدا بزرگتر [و برتر] است و خداوند آنچه را انجام می‌دهید، می‌داند»
این آیه خطابش به پیامبر اکرم است، اما اختصاصی به آن حضرت ندارد و همه اهل ایمان را شامل می‌شود. خداوند برای آنکه توجه مؤمنان را بیشتر جلب کند، پیامبرش را به طور مستقیم مورد خطاب قرار داده است.
در این آیه به دو کار سفارش شده است، یکی تلاوت قرآن و دیگری اقامه نماز/ طبیعی است استمرار این دو کار، تأثیر بسیاری بر زندگی افراد دارد و سستی و کوتاهی در آنها موجب ضعف و سستی ایمان می‌شود، زیرا قرآن و نماز، دو منبع نیروبخش برای اهل ایمان هستند. البته روشن است تلاوت قرآن اگر همراه با توجه و تدبر در مفاهیم آیات الهی باشد، تأثیر بیشتری دارد و موجب تقویت ایمان می‌ شود.
اقامه نماز نیز که روزی 17 رکعت نماز واجب را شامل می‌شود، اگر به نحو درست و همراه با توجه و حضور قلب باشد، زمینه دوری انسان از گناهان و کارهای ناپسند را فراهم می‌کند. از فواید نماز این است که انسان را از آلودگی روحی پاک می‌کند. البته خاصیت بازدارندگی نماز از گناهان، کمترین خاصیت آن است و مهمترین فایده نماز، یاد خدا و یاد الطاف و نعمتهای اوست که این یاد از هر چیزی برتر و باارزشتر است. 
از این آیه می‌آموزیم:
۱. تلاوت قرآن و اقامه نماز، در رأس برنامه‌های تربیتی اسلام قرار دارد و اولیای دین در این خصوص سفارش بسیار کرده‌اند.
2. قرآن، فلسفه برخی احکام دین را بیان کرده است، از جمله نماز که موجب دوری انسان از ناپاکی‌ها و عامل توجه او به خداوند است. 
3. انجام کارهای شایسته مانند تلاوت قرآن و به جا آوردن نماز، به طور طبیعی انسان را از کارهای ناشایست دور می کند. 
4. نماز، نقش فراوانی در اصلاح فرد و جامعه دارد. 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید