این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 31 حمل 1395 15:56

تفسیر سوره عنکبوت (50 تا 55)

 

 

 

آیات 50 و 51 از سوره عنکبوت : 
«وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَیْهِ آیَاتٌ مِّن رَّ‌بِّهِ قُلْ إِنَّمَا الْآیَاتُ عِندَ اللَّـهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِیرٌ‌ مُّبِینٌ»،«أَوَلَمْ یَکْفِهِمْ أَنَّا أَنزَلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ یُتْلَى عَلَیْهِمْ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَرَ‌حْمَةً وَذِکْرَ‌ى لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ»
ترجمه این آیات چنین است: 
«و گفتند: چرا بر او از سوی پروردگارش [معجزات و] نشانه هایی نازل نشده است؟ بگو: نشانه‌ها [و معجزات] تنها نزد خداست و من فقط بیم دهنده‌ای آشکارم»، «آیا این برای آنان کافی نیست که ما کتاب [آسمانی] را بر تو نازل کردیم که [پیوسته] بر آنان خوانده می شود؟ همانا در این کتاب، برای مردمانی که ایمان می آورند، رحمت و تذکری است» 
در برنامه قبل، نشانه‌هایی از حقانیت قرآن و رسالت پیامبر اکرم بیان شد. این آیات می‌فرماید: با وجود این نشانه‌ها، باز هم کافران از روی بهانه‌جویی می‌گویند، چرا محمد معجزاتی شبیه معجزات موسی و عیسی نمی‌آورد؟! چرا آنچه را ما از او می خواهیم انجام نمی‌دهد؟! چرا از بیابانهای خشک، چشمه ‌های آب جاری نمی‌کند؟! چرا از سوی خدایش نامه‌ای مکتوب برای ما نمی‌آورد؟!
حقیقت این است که آنها به دنبال ایمان آوردن نبودند، چنانکه بسیاری از اقوام پیشین نیز با دیدن معجزات موسی و عیسی و دیگر پیامبران به آنها ایمان نیاوردند و پی در پی بهانه گیری‌کردند.
خداوند، قرآن را به عنوان معجزه جاوید پیامبر نازل کرد و منکران هر چه تلاش کردند، نتوانستند حتی سوره ای مانند یکی از سوره‌های آن بیاورند. علاوه بر آن، معجزه به دست پیامبران نیست، بلکه امری است که هرگاه خداوند اراده کند، محقق می‌شود و طبعاً به خواست کافران هم نیست.
وظیفه اصلی پیامبران، ارشاد و هدایت مردم از راه هشدار و بشارت است که با عقل و منطق و فطرت آدمی سازگار است، نه آنکه همچون ساحران و شعبده‌ بازان، کارهای عجیب و شگفت‌انگیز انجام دهند تا مردم دور آنها جمع شوند. مخالفان تقاضای معجزات مادی زودگذر را داشتند، در حالی که قرآن، معجزه معنوی و ماندگار پیامبر اسلام است. کتابی با این محتوای بلند، توسط فردی آورده شد که درس نخوانده و مکتب ندیده بود، ولی به لطف الهی، خود معلم بشریت در طول تاریخ شد.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. معجزه آخرین پیامبر، از جنس سخن و کلام مکتوب است که جاودان و جهانی است. 
2. قرآن، کتابی جامع و کامل است و همه نیازهای معنوی انسان را به نوعی پاسخ داده و برای همه نسلها در همه عصرها قابل درک و فهم است.
3. قرآن، عامل دوری انسان از غفلت و دریافت لطف و رحمت بی ‌پایان الهی است.

آیات 52 و 53 از سوره عنکبوت:
«قُلْ کَفَى بِاللَّـهِ بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ شَهِیدًا یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ وَالَّذِینَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَکَفَرُ‌وا بِاللَّـهِ أُولَـئِکَ هُمُ الْخَاسِرُ‌ونَ»، «وَیَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذَابِ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَیَأْتِیَنَّهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا یَشْعُرُ‌ونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«[ای پیامبر به کافران] بگو: کافی است که میان من و شما، خدا شاهد باشد. [او] آنچه را در آسمانها و زمین است، می‌داند و کسانی که به باطل گرویدند و به خدا کفر ورزیدند، آنان همان زیانکارانند»، «آنان ازتو شتاب در [نزول] عذاب [الهی] را می خواهند و اگر مهلت معینی [برای آنان] نبود، قطعاً عذاب به سراغشان می آمد، [و البته] عذاب ناگهانی به سراغشان خواهد ‌آمد، درحالی که نمی دانند [و از آن غافلند]»
این آیات از یک سو به پیامبر اسلام تسلای خاطر می‌دهد که اگر کافران، رسالت تو را انکار می‌کنند، در راه خود، سست و بی‌انگیزه مشو، زیرا خداوند گواه بر تلاش تو است و تو را مورد حمایت و پشتیبانی قرار می‌دهد. از سوی دیگر، پیامبر به کافران اعلام می‌کند که اگر من واقعاً پیامبر نباشم و چنین ادعایی را به دروغ به خدا نسبت داده باشم، خداوندی که به همه چیز آگاه است، بر کار من نیز گواه است و مرا رسوا خواهد کرد.
ادامه آیات می‌فرماید: اما کافران لجباز می‌گویند: اگر راست می‌گویی عذاب خدا را بر ما نازل کن، در حالی که نمی‌دانند خداوند به انسانها در دنیا مهلت می‌دهد تا در انتخاب راه زندگی از آزادی و اختیار برخوردار باشند.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. گام نهادن کافران در راه کفر و باطل و ایمان نیاوردن آنها به خدا، موجب دلسردی اهل ایمان نشود، زیرا خداوند حاضر و ناظر است و عاقبت، این کافران هستند که دچار خسران و زیان می‌ شوند. 
2. خداوند، صداقت پیامبر را تایید می کند و برآن گواهی می دهد.
3. قهر الهی، حکیمانه و حساب شده است، نه عجولانه/ تابع اراده الهی است، نه خواست افراد ناآگاه و لجوج/

آیات 54 و 55 از سوره عنکبوت:
«یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکَافِرِ‌ینَ»، «یَوْمَ یَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْ‌جُلِهِمْ وَیَقُولُ ذُوقُوا مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«آنان از تو شتاب در [نزول] عذاب [الهی] را می خواهند و حال آن که دوزخ بر کافران احاطه دارد»، «روزی که عذاب از بالای سرشان و از زیرپایشان آنان را فرا گیرد و [خداوند به آنان] می‌گوید: بچشید [نتیجه] آنچه را انجام می دادید»
در ادامه آیات قبل، که درخواست تمسخرآمیز کافران مبنی بر شتاب در نزول عذاب را بیان فرمود، این آیات می‌فرماید: چرا بی‌جهت شتاب می‌کنید؟ همین الان نیز در جهنم زندگی می‌کنید، ولی متوجه نیستید. جهنم ظلم و بی‌عدالتی، جهنم جنگ و خونریزی، جهنم ناامنی و ناآرامی، جهنم اضطراب و افسردگی و...
آنها گمان کرده‌اند که عذاب فقط طوفان و سیل و زلزله است! کارهایی که شما می‌کنید، نتیجه ای جز همین مشکلات و مصائب را برای فرد و جامعه شما ندارد و عذاب شما در دنیا، نتایج اعمال ناشایست شماست. البته در آخرت نیز به دوزخی وارد می‌شوید که شعله‌هایش از هر طرف شما را در بر می‌گیرد و راه فراری برای شما باقی نمی‌گذارد.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. تأخیر خداوند در هلاکت کافران در دنیا، فرصتی است برای توبه و بازگشت آنها/ اما آنان از این فرصت استفاده نمی‌کنند.
2. هر عمل باطنی دارد که در آخرت ظاهر می‌شود. دوزخ نیز، تجسم اعمال انسان در دنیاست.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید