این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
یکشنبه, 05 ثور 1395 14:59

تفسیر سوره عنکبوت (56 تا 61)

 

 

 

ابتدا آیات 56 و 57 از سوره عنکبوت : 
«یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی وَاسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ»، «کُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَیْنَا تُرْجَعُونَ»
ترجمه این آیات چنین است: 
«ای بندگان من که ایمان آورده اید! زمین من وسیع است. پس تنها مرا بپرستید»، «هر کسی چشنده مرگ است، سپس به سوی ما بازگردانده می‌شوید»
یکی از دستورالعمل های جالب اسلام، هجرت برای حفظ ایمان است. در صدر اسلام، مسلمانان تحت فشار شدید مشرکان بودند و نمی‌توانستند وظایف دینی خود را آزادانه انجام دهند. لذا پیامبر اسلام و مؤمنان واقعی از مکه به مدینه هجرت کردند و در آن شهر مستقر شدند. 
این آیات به عنوان یک قاعده کلی می‌فرماید: وابستگی و دلبستگی به شهر و وطن، نباید شما را از رشد و بالندگی در ایمان و پرستش خدا باز دارد. گمان نکنیدکه همیشه در این جهان زنده اید، بنابراین نباید هدفتان از زندگی، تنها جمع مال و ثروت و حفظ و تحکیم موقعیت خود باشد. اگر به این توجه داشته باشید که آخرت، سرای جاودان است، هرگز بیش از اندازه به شهر و وطن خود دل نمی‌بندید و اسیر آن نمی‌شوید. 
از این آیات می‌آموزیم:
۱. در انتخاب محل سکونت، به حفظ و مراقبت از دین و ایمان خود توجه جدی داشته باشیم.
2. هجرت برای حفظ دین، یکی از وظایف اهل ایمان است. 
3. کسانی که به خاطر دلبستگی و علاقه به شهر و منطقه‌ای، گرفتار انحراف شوند، در قیامت عذرشان پذیرفته نیست. 
4. مرگ فراگیر است و هیچ راه گریزی از آن نیست. پس لازم است در محاسبات زندگی خود، برای دوران پس از مرگ نیز، برنامه ریزی کنیم. 

 آیات 58 و 59 از سوره عنکبوت:
«وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِینَ»، «الَّذِینَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«آنان را که ایمان آورده‌ و کارهای شایسته انجام داده‌اند، قطعاً آنان را در غرفه‌هایی از بهشت جای می دهیم که از زیر آنها جویباران روان است؛ در آنجا جاودانه اند. چه نیکوست پاداش عمل کنندگان»، «همانها که شکیبایی ورزیدند و بر پروردگارشان توکل می کنند»
در این آیات، خداوند به کسانی که در راه حفظ ایمان، سختی‌ها را تحمل نموده و درصورت لزوم از شهر خود مهاجرت می کنند، وعده می‌دهد که در آخرت در بهترین خانه‌های بهشتی ساکن می شوند و از نعمتهای بی‌شمار آن بهره‌ می برند. این آیات به سه ویژگی مهم اهل ایمان که آنها را به بهشت رحمت الهی می‌رساند، اشاره می‌کند: عمل، صبر و توکل/
لازم به ذکر است که ایمان بدون عمل صالح ارزشی ندارد/ عمل نیز بدون صبر و شکیبایی به نتیجه نمی‌رسد/ صبر هم بدون توکل به خداوند، دوام و استمرار ندارد. 
از این آیات می‌آموزیم:
۱. شرط دستیابی به بهشت و نعمتهای بهشتی، ایمان و عمل صالح است. 
2. آنچه را مؤمنان در دنیا به خاطر حفظ ایمان خود از دست می‌دهند، خداوند در قیامت جبران کرده و بهتر از آن را به آنها عنایت می‌کند.
3. صبر و استقامت، رمز پیروزی بر مشکلات و رسیدن به موفقیت در مراحل مختلف زندگی است. بدیهی است اهل ایمان که همواره در معرض آزار و توهین دشمنان هستند، باید بیش‌از دیگران پایداری کنند.

 آیه 60 از سوره عنکبوت:
«وَکَأَیِّن مِّن دَابَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّـهُ یَرْزُقُهَا وَإِیَّاکُمْ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و چه بسا جنبنده ای که نمی تواند روزی خود را تأمین کند. خداست که به او و شما روزی می‌دهد و او شنوا و داناست»
در ادامه آیات قبل درباره لزوم هجرت برای حفظ ایمان، این آیه می‌فرماید: از اینکه به خاطر هجرت از سرزمین کفر، کسب و کار خود را از دست داده و در تأمین معاش زندگی دچار مشکل شوید، نترسید. اگر هجرت لازم شد، هجرت کنید و بدانید که خداوند روزی ‌رسان است. همان خدایی که به انواع جنبندگان در زمین و آسمان روزی می‌دهد، شما را فراموش نمی‌کند. حتی حیواناتی که نمی‌توانند غذای خود را به لانه بیاورند و ذخیره کنند و مجبورند هر روز به دنبال غذا از لانه بیرون بروند، دست خالی بر نمی‌گردند و روزی آنها را خداوند تأمین می‌کند. انسان که از آن حیوانات کمتر نیست و می‌تواند با تلاش و کوشش، روزی خود را به دست بیاورد. 
اگر به خاطر هجرت و دوری از وطن، کسب و کار انسان از دست برود، پس از هجرت امکان جبران مافات هست، اما اگر انسان زندگی خود را در راه شرک و کفر سپری کند یا تسلیم ظلم و ستم و طاغوت شود، این قابل جبران نیست، زیرا شرک و کفر و ظلم، انسان را از مدار انسانیت خارج می کند. 
از این آیه می‌آموزیم:
1. مهاجران در راه خدا، نباید نگران رزق و روزی و امرار معاش خود باشند و نباید به خاطر نگرانی از دست دادن روزی، هجرت در راه خدا را ترک کنند.
2. انسان مؤمن همواره به خدا توکل دارد و به خاطر ترس از قطع روزی، در انجام وظایفش کوتاهی نمی کند.
3. خداوند که خالق هستی است، تأمین روزی همه‌ جنبندگان و نیز انسان را تضمین کرده است.

 آیه 61 از سوره عنکبوت:
«وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَیَقُولُنَّ اللَّـهُ فَأَنَّى یُؤْفَکُونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و اگر از آنان [که به خدا شرک می‌ورزند] بپرسی: چه کسی آسمان ها و زمین را آفریده و خورشید و ماه را رام و مسخر کرده است؟ حتماً خواهند گفت: خدا. پس چگونه [از حق] منحرف می‌شوند؟»
مشرکانی که در مکه زندگی می‌کردند و بتها را می‌پرستیدند، خداوند را به عنوان آفریننده قبول داشتند. اما تدبیر امور خود را توسط خورشید و ماه و ستارگان، یا انواع بتهای زمینی می‌دانستند. آنها خداوند را به عنوان خالق می‌پذیرفتند، ولی برای او ربوبیت قائل نبودند. به گونه‌ای که گویا سرنوشت آنها و حتی رزق و روزی آنها به دست خدا نیست و خداوند در آن نقشی ندارد. 
عجیب است که امروزه نیز بسیاری از مردم، خدا را خالق خود می‌دانند، اما برای او حق ربوبیت و قانونگذاری قائل نیستند و به دستورات او عمل نمی‌کنند. این گروه معتقدند بشر در زندگی خود از خداوند بی نیاز است و حق دارد هرگونه بخواهد تصمیم بگیرد و عمل کند.
از این آیه می‌آموزیم:
1.در مباحث اعتقادی، از نقاط اشتراک با دیگران آغاز کنیم، سپس آن را ادامه دهیم. نقطه مشترک مسلمانان با مشرکان مکه، اعتقاد آنها به خالقیت خداوند بود.
2.انحراف از حق، یکی از خطرات و آسیبهایی است که همه را تهدید می‌کند. پذیرش خالقیت خداوند بدون پذیرش ربوبیت او در زندگی، نوعی انحراف از حق است.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید