این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
دوشنبه, 20 ثور 1395 10:53

تفسیر سوره عنکبوت (67 تا 69)

تفسیر سوره عنکبوت (67 تا 69)

 

 

 

ابتدا آیه 67 از سوره عنکبوت:
«أَوَلَمْ یَرَ‌وْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَ‌مًا آمِنًا وَیُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَفَبِالْبَاطِلِ یُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّـهِ یَکْفُرُ‌ونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«آیا ندیدند که ما [مکه را] حرم امنی قرار دادیم، در حالی که مردم از اطرافشان ربوده می‌شوند؟ پس آیا به باطل ایمان می آورند و به نعمت خدا کفر می ورزند؟»
در دورانی که غارت و چپاولگری، درمیان اعراب رایج بود و افراد قبایل به دیگر قبیله ها می تاختند، عده‌ای را کشته و برخی را اسیر می‌کردند، خداوند شهر مکه را شهری امن قرار داد تا ساکنان آن محترم شمرده ‌شوند و کسی جرأت حمله به مکه را نداشته باشد. چنانکه در ماجرای حمله سپاهیان مجهّز ابرهه که فیل سوار بودند، به اعجاز الهی، مهاجمان پیش از ورود به مکه با هجوم پرندگانی از آسمان به هلاک رسیدند.
این آیه خطاب به مشرکان مکه می‌فرماید: با آنکه خداوند چنین نعمت بزرگی را نصیب شما کرده و در امنیت و آسایش زندگی می‌کنید، چرا بتها را می‌پرستید و به جای ایمان به خدای یکتا به سراغ بتها می‌روید؟! آیا کار شما چیزی جز کفران نعمت الهی است؟
از این آیه می‌آموزیم:
۱. امنیت یکی از نعمتهای بزرگ الهی است و شکر آن، دوری جستن از هرگونه شرک و کفر است.
2. یادآوری نعمتهای الهی، زمینه دعوت مردم به یکتاپرستی را فراهم می کند.

اکنون آیه 68 از سوره عنکبوت:
«وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَ‌ى عَلَى اللَّـهِ کَذِبًا أَوْ کَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْکَافِرِ‌ینَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و کیست ستمکارتر از کسی که بر خدا دروغ بندد، یا هنگامی که حق به سراغ او آمد، آن را تکذیب کند؟ آیا جایگاه کافران در دوزخ نیست؟»
در فرهنگ بشری، ظلم در روابط اجتماعی تفسیر می‌شود و براساس آن، ظالم کسی است که حق دیگران را ضایع کند. اما در فرهنگ دینی، گرچه این نوع ظلم به شدت مورد نکوهش قرار گرفته، اما به نوع مهمتری از ظلم نیز اشاره شده که منشاء بسیاری از ظلمهای دیگر است. اگر انسان بت یا چیزهای دیگر را شریک خدا قرار دهد، به خدا ظلم کرده است، زیرا چیزی را که در ردیف خدا نیست، هم ردیف او شمرده است. همچنین کسی که پیامبران الهی را دروغگو بشمرد و رسالت آنها را تکذیب کند، به آن بزرگواران ستم کرده است، زیرا زحمات خستگی ناپذیر آنها را در راه هدایت بشر نادیده گرفته و این نعمت بزرگ را کفران کرده است.
طبیعی است وقتی که ظلم به افراد عادی، کیفری سخت در قیامت دارد، ظلم به خدا و پیامبران، سخت‌ترین کیفرها را در پی خواهد داشت.
البته ممکن است شرک به اشکال‌ مختلف جلوه کند: در قالب بت‌پرستی یا در قالبهای دیگر نظیر مقام‌پرستی، هواپرستی، پول‌پرستی و.../ لذا مؤمنان نیز در معرض خطر این نوع شرک هستند و باید دل و جان خویش را از دلبستگی به عواملی که انسان را از خدا دور می کند، پاک کنند.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. بدترین ظلم‌ها، ظلم فرهنگی است که برپایه آن، سخن حق انکار و سرکوب شود و حرف باطل رواج یابد. انسان ظالمی که حق را تکذیب می کند، طبعاً تسلیم آن نمی شود.
2. اضافه کردن چیزی به دین و نسبت دادن سلیقه های خود به آن، نوعی بدعت در دین و افتراء به خداوند محسوب می شود. باید تابع تعالیم دین باشیم، نه آنکه در پی آن باشیم دین را تابع افکار و آمال و سلیقه‌های خود قرار دهیم.

آیه 69 از سوره عنکبوت:
«وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّـهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و کسانی که در راه ما [تلاش و] مجاهده ‌کنند، قطعاً آنها را به راه‌های خود هدایت می‌کنیم و همانا خداوند با نیکوکاران است»
این آیه که آیه پایانی سوره عنکبوت است، به موضوع جهاد و مجاهده در راه خدا اشاره دارد که هم شامل جهاد با دشمنان می‌شود، هم تلاش در راه گسترش دین خدا/
در فرهنگ اسلامی، جهاد شامل جهاد با دشمن بیرونی و جهاد با دشمن درونی می‌شود. انسان مؤمن باید با دشمنان دین خدا مبارزه کند و در این راه آمادگی جانفشانی داشته باشد، همچنین باید با نفس خود و تمایلات نامشروع نفسانی مبارزه کند تا گرفتار هوای نفس نشود.
آنچه این آیه بر آن تأکید می‌ورزد، جهاد در راه خدا و برای خداست. چه بسا افرادی با دشمنان دین می‌جنگند، اما هدفشان کسب نام و شهرت یا بهره‌مندی از برخی امتیازات دنیوی و غنایم جنگی است. لذا مهمتر از جهاد و تلاش، اخلاص در کارهاست، که اگر اخلاص نباشد، جان دادن در جنگ نیز ارزشی ندارد و مایه زیان و خسارت است.
اگر جهاد و تلاش در راه خدا باشد، خداوند براساس این آیه، هم وعده‌ هدایت داده است، هم وعده حمایت/ طبیعی است در راه رسیدن به مقصود، همواره موانع و مشکلات زیادی ظاهر می شود که گاه شناخت راه مقابله با آنها و گذر از آنها سخت است. لذا خداوند وعده‌ می‌دهد که من در این مواضع سخت، شما را در شناخت راه درست، یاری و در غلبه بر مشکلات حمایت می کنم.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. خداوند علاوه بر هدایت عمومی که همه از آن بهره‌مند می‌شوند، انسانهای تلاشگر مخلص را به شکل ویژه ای هدایت می‌کند. البته گام اول را باید خود انسان بردارد.
2. در انجام کارها، اگر با نیت و انگیزه خالص شروع کرده باشیم، خداوند ما را در راه رسیدن به موفقیت، راهنمایی می‌کند و تنها نمی‌گذارد.
3. اگر کسی در راه خدا گام بردارد و همه تلاش و کوشش خویش را در این مسیر قرار دهد، خداوند تا رسیدن به مقصد، دست او را گرفته و او را یاری می کند.
با تمام شدن این آیه، سوره عنکبوت به پایان رسید و انشاء الله در برنامه بعد، سوره روم را آغاز می‌کنیم.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید