این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
سه شنبه, 11 جوزا 1395 17:33

تفسیر سوره روم (14 تا 19)

 

 

 

ابتدا آیات 14 تا 16 از سوره روم :
«وَیَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ یَوْمَئِذٍ یَتَفَرَّقُونَ»، «فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَهُمْ فِی رَوْضَةٍ یُحْبَرُونَ»، «وَأَمَّا الَّذِینَ کَفَرُوا وَکَذَّبُوا بِآیَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ فَأُولَـئِکَ فِی الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«و روزی که قیامت برپا شود، آن روز [مردم] از هم جدا می‌شوند»، «پس کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس آنان در بوستانی [از بهشت] شادمان خواهند بود»، «و اما کسانی که کفر ورزیده و آیات ما و دیدار آخرت را تکذیب کرده اند، پس آنان احضار شدگان در عذاب‌اند»
این آیات مردم دنیا را در قیامت به دو دسته تقسیم می‌کند: گروهی که اهل ایمان و عمل صالح بوده‌اند، و گروه دیگری که بنای کار آنها بر کفر و انکار حق بوده است. آنچه انسانها را در دنیا از یکدیگر متمایز ساخته و گروه گروه می¬کند، مثل سن، سواد، جنس، نژاد، زبان یا مال، مقام و موقعیت، در قیامت تأثیری ندارد. تنها چیزی که سرنوشت انسانها را از یکدیگر متفاوت می‌کند، ایمان و کفر است که به دنبال خود، کارهای نیک و بد را می آورند.
جالب آنکه برای ورود به بهشت، ایمان به تنهایی کافی نیست و انجام کارهای نیک و شایسته نیز لازم است، اما برای ورود به دوزخ، کفر به تنهایی کافی است. زیرا کفر، خود بزرگترین ظلم به خویش و سرمایه وجودی ای است که خداوند در اختیار انسان قرار داده است.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. قیامت روز جدایی پاکان از ناپاکان/ و نیکان از بدان و مجرمان است.
2. کار نیکی ارزشمند است که دارای ریشه و انگیزه الهی بوده و از ایمان به خدا نشأت گرفته باشد.
3. تکذیب آیات الهی و قیامت، از روحیه کفر و عناد در انسان سرچشمه می‌گیرد.
4. سرنوشت انسان در آخرت، در گرو عملکرد او در زندگانی این دنیاست.

آیات 17 و 18 از سوره روم :
«فَسُبْحَانَ اللَّـهِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ»، «وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«پس خدا را به پاکی بستایید، آنگاه که به شب وارد می شوید و هنگامی که به صبح درمی آیید»، «و حمد و ستایش‌ در آسمانها و زمین مخصوص اوست، و [نیز] در پایان روز و آنگاه که ظهر می کنید»
بعضی از مفسران بر این عقیده اند که این آیات به اوقات نمازهای واجب در شبانه روز اشاره کرده و می‌فرماید: در صبح و شام و ظهر و عصر خدا را یاد کنید و به حمد و تسبیح او مشغول باشید، چرا که همه عالم هستی به پاکی و عظمت او گواهی می‌دهند و نشانه علم و قدرت بی‌پایان او هستند. آری برای دوری از شرک، باید در همه حال خدا را تسبیح گفت و با قلب و زبان، او را از هرگونه شریک یا عیب و نقص پاک دانست.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. حمد و تسبیح خداوند، در همه‌ی زمانها و همه‌ی مکانها [آسمانها و زمین] یک ارزش است. با این حال، بعضی زمانها برای ذکر خدا مناسب ترند.
2. تسبیح خداوند و پاک دانستن او از هر گونه عیب و نقص و ناپاکی، زمینه سپاس و ستایش او را فراهم می‌کند. لذا تسبیح او بر حمد و ستایش او مقدم شده است.

آیه 19 از سوره روم:
«یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَیُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَکَذَلِکَ تُخْرَجُونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«او زنده را از مرده بیرون می آورد و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و زمین را پس از مردنش زنده می‌کند، و شما [نیز] این گونه [از گورها] بیرون آورده می‌شوید»
در پاسخ به شبهه کسانی که معاد را انکار می کنند، این آیات به نمونه‌هایی از زنده شدن مردگان در دنیا اشاره کرده و می‌ فرماید: چگونه زنده شدن مردگان را در قیامت بعید می‌شمرید، در حالی که خداوند همواره در حال زنده کردن و میراندن است. هنگام زمستان، درختان و گیاهان می‌میرند و هنگام بهار، دوباره زنده می‌شوند و هر سال چنین امری تکرار می‌شود و آن را به چشم خود می‌بینید. علاوه بر آنکه هر سال از دل خاک بی‌جان، انواع گیاهان و بوته‌ ها سر بر می‌آورند و حیات را به نمایش می‌گذارند، در مقابل، بسیاری از موجودات جاندار، بی‌جان شده و به خاک تبدیل می‌شوند.
آب و غذایی که ما می‌خوریم، ‌موجودات زنده‌ای نیستند. اما هنگامی که جزء بدن ما می‌شوند، تبدیل به سلول‌های زنده می‌شوند. در نظام طبیعت نیز دائماً زندگی از دل مرگ/ و مرگ از دل زندگی بیرون می‌آید. این بهترین دلیل بر قدرت آفریدگار برای زنده‌کردن مردگان در قیامت است.
البته این آیه از بعد معنوی نیز قابل تفسیر است. چنانکه در برخی روایات، تولد مؤمن از کافر و کافر از مؤمن یا عالم از جاهل و جاهل از عالم، از نمونه های بیرون آمدن زنده از مرده و مرده از زنده شمرده شده است.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. اگر انسان خردمند و منصف باشد، هیچ جای شکی در اعتقاد او به قیامت باقی نمی ماند. زیرا خداوند قدرت خویش را در میراندن و زنده کردن موجودات در این دنیا به نمایش گذارده است.
2. در نظام این عالم، گردش و چرخش موجودات میان مرگ و حیات مشاهده می شود و این امر تا قیامت ادامه دارد.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید