این وب سایت بسته شده است. ما به پارس تودی دری تغییر پیدا کرده ایم.
چهارشنبه, 26 جوزا 1395 12:10

تفسیر سوره روم (23 تا 26)

 

 

 

ابتدا آیات 23 و 24 از سوره روم :
«وَمِنْ آیَاتِهِ مَنَامُکُم بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُکُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَسْمَعُونَ»، «وَمِنْ آیَاتِهِ یُرِیکُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَیُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَیُحْیِی بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ»
ترجمه این آیات چنین است:
«و از نشانه‌های [حکمت] او خواب شما در شب و روز و جستجوی شما [روزی خود را ] از فضل اوست؛ همانا در این امور، نشانه‌هایی است برای کسانی که می شنوند»، «و از نشانه‌های [قدرت] او آن است که برق [آسمان] را که مایه بیم و امید است، به شما نشان می‌دهد و از آسمان آبی فرو می‌فرستد که به وسیله آن، زمین را پس از مردنش،‌ زنده می‌کند. بی‌گمان در این امر، نشانه‌هایی است برای گروهی که می اندیشند»
در برنامه قبل گفتیم که قرآن در بخشی از سوره روم، آیات و نشانه‌های خداوند در آفرینش انسان و جهان را بر می‌شمرد. این آیات به دو نمونه دیگر از آنها در زندگی انسان اشاره کرده و می‌فرماید: شاید خواب در نزد شما امری ساده به نظر آید، اما همین خواب و بیداری که به صورت متناوب در شبانه روز اتفاق می‌افتد، از نشانه‌های حکمت خداوند است تا انسان با نشاط و روحیه ای شاداب به دنبال کسب و کار و فعالیتهای زندگی برود و هنگامی که خسته شد به استراحت بپردازد. اگر انسان خواب نداشت، همواره احساس خستگی و ملالت می‌کرد و از شادابی لازم برای ادامه زندگی برخوردار نبود.
رعد و برق آسمان نیز که گاه باعث ترس و دلهره عموم مردم می‌شود، مقدمه نزول باران است که حیات زمین و انسان و حیوانات و گیاهان به آن وابسته است. اگر در منطقه‌ای برای مدتی طولانی باران نبارد، ساکنان آن منطقه ارزش این مایه حیاتی را بیشتر درک می‌کنند.
امروزه برای انتقال نفت و گاز از پالایشگاه‌ها به شهرها و روستاها، میلیاردها دلار هزینه ساخت لوله ها، حفاری زمین، نصب لوله ها و حفظ و نگهداری تاسیسات می‌شود. اما خداوند در یک نظام طبیعی، آب دریاها و اقیانوس‌ها را از طریق جریان باد، حرکت ابرها و ریزش باران به صورت رایگان در اختیار ساکنان زمین قرار می‌دهد.
پس سزاوار است در این نعمتهای بی شمار آفریدگار، قدری تأمل و تفکر کنیم تا سپاسگزار موهبتهای او باشیم.
از این آیات می‌آموزیم:
۱. از کنار نعمت‌های الهی به سادگی نگذریم. نظام خواب و بیداری، از نعمت‌های بزرگ الهی است.
2. کار و تلاش برای کسب روزی حلال و تأمین نیازهای زندگی، امری پسندیده و مورد سفارش دین است.
3. برق آسمان، بارش باران و رویش گیاهان در زمین، اموری تصادقی نیست. همه این رویدادهای طبیعی براساس یک برنامه‌ریزی دقیق و حساب شده از سوی پروردگار عالم رخ می دهد.
4. خداشناسی باید براساس علم و تفکر و تعقل باشد.

اکنون آیه 25 از سوره روم :
«وَمِنْ آیَاتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاکُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنتُمْ تَخْرُجُونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و از نشانه‌های او آن است که آسمان و زمین به فرمان او برپاست، پس هرگاه شما را با یک دعوت، از زمین فرا خواند، ناگهان [از گورها] خارج می‌شوید»
در آیات قبل، به آفرینش آسمان و زمین اشاره شد. این آیه به ثبات و بقای آنها اشاره کرده و می‌فرماید: اجرام عظیم آسمانی که هنوز بشر به عمق آنها دست نیافته - و با این حال میلیاردها ستاره و سیاره را شناسایی کرده است - در یک نظام مشخص در حال حرکت و گردش هستند و اگر کوچکترین انحرافی از مسیر خود پیدا کنند، ممکن است موجب ‌ نابودی بخشی از جهان و از جمله کره‌ زمین و ساکنانش شوند. اما تدبیر آفریدگار چنان است که این کرات بی‌شمار تحت قانون جاذبه و دافعه در مدار مشخصی حرکت کنند و نظام جهان پابرجا بماند.
البته آنگاه که او اراده کند، این نظام در هم می‌ریزد و این جهان به پایان می‌رسد و نظامی دیگر برپا می‌شود. در آن نظام جدید، برخلاف این دنیا که انسانها از مادران خود متولد می‌شوند، آنها همچون گیاهان از دل خاک بر می‌آیند و بدون ارتباط با پدر و مادر و خواهر و برادر و خویشان دنیوی، هر انسانی تک و تنها در آن جهان حاضر شده و پاسخگوی اعمال خود در دنیا خواهد بود.
از این آیه می‌آموزیم:
1. استواری نظام آفرینش، نه تصادفی است و نه به دست دیگران/ فقط به اراده خداوند است.
2. نه فقط آفرینش، بلکه تدبیر امور جهان به دست خداوند است. این گونه نیست که او جهان را آفریده و به حال خود رها کرده باشد، بلکه او چون باغبانی است که افزون بر کاشت دانه، مراحل داشت و برداشت را نیز تدبیر و مدیریت می‌کند.
3. خروج انسان از خاک، دلیل بر جسمانی بودن معاد است. زیرا با مرگ، جسم انسان در خاک می‌رود، و نه روح او!

اکنون آیه 26 از سوره روم :
« وَلَهُ مَن فِی السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ کُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ»
ترجمه این آیه چنین است:
«و هر که در آسمانها و زمین است، از آنِ اوست، همگی [در نظام تکوین] فرمانبردار او هستند»
در ادامه آیه قبل که سخن از انتقال انسان از این جهان به جهان دیگر بود، این آیه می‌فرماید: از آنجا که خداوند مالک انسان و دیگر موجودات همچون فرشتگان و جنیان است، حق دارد که هرگونه بخواهد درباره آنها عمل کند و هیچ کس را یارای مخالفت در برابر او نیست. زیرا گرچه برای این موجودات، امکان مخالفت در برابر نظام تشریع او وجود دارد، اما وجود آنها دربرابر نظام تکوین او، مطیع و فرمانبردار است. حتی اختیار آنها نیز به اذن و اراده اوست.
از این آیه می‌آموزیم:
۱. نه فقط جمادات و نباتات و حیوانات، بلکه موجودات دارای شعوری چون انسان و فرشته و جنّ نیز، امکان خروج از تحت حاکمیت الهی را ندارند.
2. همان گونه که در نظام تکوین، وجود انسان فرمانبردار پروردگار است و به همین دلیل به رشد و کمال جسمی می‌رسد، اگر در نظام تشریع نیز به اختیار خود تابع فرمان الهی باشد، به کمال و سعادت می‌رسد.

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید